Ljubović (visoko 101m) je brdo koje se nalazi u južnom delu Podgorice.[1] Brdo se nalazi na granici gradskih naselja Zabjelo i Stare Varoši. Ljubović je takođe i jedan od simbola Podgorice.

Ljubović (desno, pod borovom šumom) i njegova okolina

Istorija

uredi

Pre dolaska Turaka, na vrhu brda je postojala crkva. Za vreme turske vladavine Osmanlije su na vrhu Ljubovića imali veliki zemljani šanac, odnosno rov (brdo tada nije bilo pošumljeno) koji im je služio za odbranu Podgorice. Nakon okupacije Crne Gore (1941. godine), Italijani su na Ljuboviću imali šest topova kalibra 65mm i još osam manjeg kalibra. Na vrhu brda (nije bilo šume) je bilo nekoliko većih šatora sa više od 100 vojnika a u podnožju je bilo pet baraka sa vojnicima i ratnim materijalom. Nešo Stanić je pisao u Golubu o ovom brdu[2][3].

Okolina

uredi

Uz istočne padine Ljubovića nalazi se zgrada Seizmološkog zavoda Crne Gore, a malo severnije je sportsko strelište Ljubović. Nedaleko je i hotel Siti, koji se pre zvao Ljubović. Uz samo brdo se nalazi i jedan od nekoliko lokaliteta, na kojima su okupatori, tokom NOR-a, streljali oko stotinu boraca i rodoljuba, a na tom mestu je, posle rata, uređeno spomen-groblje. Ljubović je, u međuvremenu, pošumljen, a pre neku godinu su uređene staze za šetače i postavljen najnužniji mobilijar. Na vrhu brda biće izgrađen i dopunski rezervoar pitke vode za potrebe gradskog vodovoda.

Narodna poezija

uredi

I Ljubović je, kao i još neki omiljeni podgorički toponimi, opevan u narodnim pesmama, poput one "Šetajući pored Ljubovića, zaljubi se cura u mladića“.

Literatura

uredi

˝Pobjeda˝ Dnevni list, podgorički toponimi,Ljubović

Reference

uredi
  1. ^ Gugl mape, pogled na brdo Ljubović. 
  2. ^ Stanić, Nešo (1893). Brdo Ljubović i jedan dio Podgorice, str. 265. Subotica.  Nedostaje |last1= u Authors list (pomoć)
  3. ^ Stanić, Nešo (1907). Zbirka primjera i pouka, str. 40. Cetinje.