Alfred Drajfus (fr. Alfred Dreyfus; Miluz, 9. oktobar 1859Pariz, 12. jul 1935) bio je oficir francuske vojske, najpoznatiji po tome što je bio u centru Afere Drajfus. Bez dokaza je osuđen na doživotnu robiju, ali je posle velikog negodovanja javnosti i angažovanog istupa pisca Emila Zole otkriven pravi krivac, a Drajfus rehabilitovan.

Alfred Drajfus
Alfred Drajfus
Datum rođenja(1859-10-09)9. oktobar 1859.
Mesto rođenjaMiluzFrancuska
Datum smrti12. jul 1935.(1935-07-12) (75 god.)
Mesto smrtiParizFrancuska

Biografija

uredi

Rođen u Miluzu u Alzasu u Francuskoj, Drajfus je bio najmlađi od sedmoro dece u porodici jevrejskih proizvođača tekstila koji su ostali u Francuskoj i uzeli francusko državljanstvo kada je Nemačko carstvo anektiralo Alzas 1871. godine.

Bio je primljen u Politehničku školu (fr. École Polytechnique) na osnovnu vojnu obuku i temeljne naučne studije 1877. a diplomirao je 1880. godine kao podrškučnik.

Godine 1894. mu je suđeno za izdaju; to suđenje je podelilo francusku javnost na dva tabora - demokrate, republikance sa jedne i rojaliste, klerikalce sa druge strane. Drajfus je na osnovu lažnih dokaza osuđen na doživotnu robiju.

Godine 1894, u antisemitskoj atmosferi stvorenoj napisima u štampi i javnosti, od strane francuske protivobaveštajne službe otkriven je akt špijunaže nepoznatog oficira u korist Nemačke. Tragovi su upućivali na Vrhovni štab francuske vojske u kojem je kapetan Alfred Drajfus bio jedini Jevrej. Uprkos tome što nije bilo stvarnih dokaza za inkriminacije za koje su ga optužili, Drajfus je uhapšen i osuđen na doživotni zatvor na Đavoljem ostrvu, u Francuskoj Gvajani.

Iste je godine pukovnik Mari Žorž Pikar, šef protivobaveštajne službe, otkrio pravog krivca, majora Ferdinanda Esterhazija, ali mu je vođstvo generalštaba zabranilo dalju akciju, Esterhazija oslobodilo krivice, a pukovnika Pikara premestilo u Tunis.

Istina je ipak prodrla u javnost, pa su mnoge poznate osobe onog vremena stale u odbranu Alfreda Drajfusa, među ostalima i poznati pisac Emil Zola koji je 1898. u svom otvorenom pismu optužio članove Vrhovnog štaba za „jedan od najgorih pravnih zločina u istoriji“. Emil Zola je zbog toga pisma osuđen na godinu dana zatvora zbog čega se sklonio u Englesku. Zolino pismo je je podelilo celokupnu francusku javnost na demokratski i konzervativni tabor. U Francuskoj je došlo do antisemitskih izgreda, a mestimice i do krvavih progona drajfusara (pristalica revizije procesa Alfredu Drajfusu). Usled svih tih događaja Francuska se našla 1898. na ivici građanskog rata. Iste godine je otkriveno da je dokument koji je teretio Drajfusa krivotvoren.

Krivotvoritelj, pukovnik Anri je priznao to delo i ubio se u zatvoru, a major Esterhazi je pobegao u London. Nova vlada je 1899. naredila reviziju procesa, ali uprkos očitim činjenicama koje su oslobađale Drajfusa, isti je od strane vojnog suda opet oglašen krivim, ali je uz određene olakšavajuće okolnosti osuđen na 10 godina zatvora. Nedugo potom ga je predsednik republike pomilovao, a godine 1906. je izvršena nova revizija procesa na kojem je Alfred Drajfus potpuno rehabilitovan, unapređen u majora i odlikovan Redom Legije časti. Učestvovao je u Prvom svetskom ratu i 1918. unapređen je u potpukovnika.

Spoljašnje veze

uredi