Bane Andrejev (mkd. Бане Андреев; Veles, 12. avgust 1905Beograd, 5. novembar 1980) bio je učesnik Narodnooslobodilačke borbe i društveno-politički radnik FNR Jugoslavije.

bane andrejev
Bane Andrejev
Lični podaci
Datum rođenja(1905-08-12)12. avgust 1905.
Mesto rođenjaVeles,  Osmansko carstvo
Datum smrti5. novembar 1980.(1980-11-05) (75 god.)
Mesto smrtiBeograd,  SR Srbija,  SFR Jugoslavija
Delovanje
Član KPJ od1923.
Učešće u ratovimaNarodnooslobodilačka borba

Odlikovanja
Orden narodnog oslobođenja Orden Republike sa zlatnim vencem Partizanska spomenica 1941.

Biografija

uredi

Rođen je 12. avgusta 1905. godine u Velesu.

Član Saveza komunističke omladine Jugoslavije postao je 1922, a Komunističke partije Jugoslavije 1923. godine. Godine 1924. postao je član Mesnog komiteta KPJ za Veles i Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Makedoniju. Učestvovao je kao delegat na Pokrajinskoj konferenciji SKOJ za Makedoniju i 1926. godine izbran za člana Centralnog komiteta SKOJ-a.

Studirao je na Beogradskom univerzitetu. Za vreme studija bio je, takođe, aktivan u SKOJ-u i revolucionarsnom studentskom pokretu. Januara 1929. godina, posle uvođenja Šestojanuarske diktature, uhapšen je u velikoj provali komunista u Beogradu. Izveden je pred Državni sud za zaštitu države i osuđen na 15 godina zatvora. Kaznu je izdržavao u zatvorima u Lepoglavi i Sremskoj Mitrovici.

Posle hapšenja, Lazara Koliševskog, 6. novembra 1941. godine, Bane je preuzeo rukovođenje Pokrajinskim komitetom KPJ za Makedoniju. Od novembra 1941. do maja 1942. godine bio je politički sekretar PK KPJ za Makedoniju. Godine 1943. uhapšen je, od strane bugarske policije u Bitolju i interniran u selo Šijakovo, u severnoj Bugarskoj.

Marta 1943. godine, kada je osnovana Komunistička partija Makedonije, izabran je za člana Centralnog komiteta. Godine 1944. izabran je za političkog komesara Glavnog štaba NOV i PO Makedonije, delegata ASNOM-a i člana AVNOJ-a.

Marta 1945. godine, kada je formirana Privrmena vlada Demokratske federativne Jugoslavije, Bane je postavljen za ministra rudarstva. Na izborima za Ustavotvornu skupštinu, novembra 1945. godine, izabran je za narodnog poslanika. Posle formiranja prve Vlade FNRJ, ponovo je izabran za ministra rudarstva.

Na Petom kongresu KPJ, održanom juna 1948. godine u Beogradu, bio je kandidat za člana Centralnog komiteta. Decembra 1949. godine, zbog podrške politike Sovjetskog Saveza i Rezolucije Informbiroa, isključen je iz KPJ i razrešen svih političkih funkcija.

Kasnije je ponovo primljen u članstvo Saveza komunista, ali se nije aktivno bavio politikom. Radio je u Institutu za ekonomska istraživanja Socijalističke Republike Srbije. Umro je 5. novembra 1980. godine u Beogradu.

Literatura

uredi