Bitka kod Inkermana

Bitka kod Inkermana vođena je 5. novembra 1854. godine između ruske vojske pod Menšikovom sa jedne i britansko-francuske vojske sa druge strane. Deo je Krimskog rata, a završena je savezničkom pobedom.

Bitka kod Inkermana
Deo Krimskog rata

Bitka kod Inkermana
Vreme5. novembar 1854. godine
Mesto
Ishod pobeda saveznika
Sukobljene strane
Rusija Ruska Imperija Britanska imperija
Francuska Drugo francusko carstvo
Komandanti i vođe
Aleksandar Sergejevič Menšikov Ficroj Somerset Reglan
Fransoa Karnobert
Jačina
47.000 ljudi 15.700 ljudi
Žrtve i gubici
10.216 4.676

Uvod uredi

Udružene armije Britanije, Francuske i Turske iskrcale su se na teritoriju Krima 14. septembra 1854. godine s namerom osvoji rusku pomorsku bazu, Sevastopolj[1]. Nakon poraza kod Aljme, ruske snage prinuđene su na povlačenje ka reci Kaća[2]. Potom su se saveznici uputili ka jugu Krimskog poluostrva kako bi uspostavili redovno snabdevanje preko Balaklave[3]. Za to vreme je komandant ruske vojske na Krimu, Aleksandar Sergejevič Menšikov, evakuisao Sevastopolj od glavnog dela svoje vojske i ostavi samo garnizon da brani grad[4]. Oktobra 1854. godine Rusi napadaju Balaklavu, ali su morali odustati od napada. I pored poraza, bitkom kod Balaklave Rusi su otkrili savezničke slabe tačke. Opsadna linija bila je tanka jer saveznici nisu imali dovoljno ljudi za veću opsadu[5].

Bitka uredi

Aleksandar Sergejevič Menšikov je rešio da sa pristiglim pojačanjima izvrši nov pokušaj deblokade napadom na desno krilo. U napad je uputio dve kolone. Desnu je predvodio general Fjodor Sojmonov iz Sevastopolja na Sapun-goru, a levu general Prokofij Pavlov s istoka preko inkermanskog mosta ka jugu. Korpus generala Petra Gorčakova iz Čorguna trebalo je da napadne iz pozadine savezničke snage. Kolona Sojmonova iznenadila je 5. novembra oko 6 časova britanske predstraže. Kolona Pavlova je oko 7 časova prešla most nakon čega se priključila napadu desne kolone. Rusi su u početku imali uspeha, ali su Britanci na posletku zaustavili napad i naneli Rusima znatne gubitke u artiljerijskom dvoboju. Pavlova kolona nije uspela da svoje teške topove izbaci na visoravan. Borba na Sapun-gori rešena je u korist saveznika. Sojmonov je poginuo u boju.

Vidi još uredi

Reference uredi

  1. ^ Figes 2010, str. 203.
  2. ^ Figes 2010, str. 215–216.
  3. ^ Figes 2010, str. 225.
  4. ^ Figes 2010, str. 241.
  5. ^ Figes 2010, str. 258.

Literatura uredi

  • Figes, Orlando (2010). The Crimean War: A History. New York: Picador Publishing. str. 203.