Bregalnička bitka

војни окршај 1913. године

Bitka na Bregalnici vodila se u vremenu od 30. juna9. jula (17.25. jun po starom) 1913. godine. Otpočela je iznenadnim noćnim napadom bugarske vojske na srpske položaje na reci Bregalnici.

Bregalnička bitka
Deo Drugog balkanskog rata
Bregalnicka bitka.jpg
Raspored snaga tokom Bregalničke bitke
Vreme:30. jun ‒ 9. jul 1913.
Mesto:Bregalnica
Ishod: Pobeda Srbije i Crne Gore
Sukobljene strane
Kraljevina Srbija
Kraljevina Srbija
Kraljevina Crna Gora
Kraljevina Crna Gora
Bugarska
Kraljevina Bugarska
Komandanti i vođe
Kraljevina Srbija Aleksandar I Karađorđević
Kraljevina Srbija Radomir Putnik
Kraljevina Srbija Petar Bojović
Kraljevina Srbija Živojin Mišić
Bugarska Mihail Savov
Bugarska Vičo Dikov
Bugarska Kočevski
Bugarska Ratko Dimitrijev
Jačina
191.000 vojnika, 253 oruđa 184 000 vojnika, 130 oruđa
Žrtve i gubici
16.620 (3000 mrtvih) oko 20.000

Posle Prvog balkanskog rata, srpski i bugarski diplomati se nisu mogli dogovoriti oko podele teritorija koje su osvojile od Osmanskog carstva. Srbija je, po saveznom ugovoru, smatrala da se rešenje spora preda arbitražnom sudu Rusije. Ali Bugarska, pod uticajem vojničke partije, a podsticana Austrougarskom, nije htela da sačeka rešenje ruskog cara, već je 30. juna 1913, bez najave rata, izvršila prepad na srpsku i grčku vojsku i time započela rat, a u isto vreme i bitku na srpskom frontu. Prostor na kome se odvijala bitka, proteže se od Carevog vrha na Osogovskoj planini, pa niz oba njegova grebena, koji se spuštaju na jug i jugozapad, obema stranama Zletovske reke do njenog ušća u Vardar.

Pašićev telegram iz Pariza Londonu, o uspehu Timočke divizije u sukobima sa bugarskim trupama (24. jun 1913)

U bici su učestvovale 1. i 3. armija, 7 pešadijskih i 1. konjička divizija (127 bataljona, 253 topa i 33 eskadrona), svega oko 176.000 boraca sa 253 topa sa srpske strane; sa bugarske strane 4 armija, makedonsko-jedrensko opolčenje, 4 divizije i 3 brigade (95 bataljona, 230 topova), oko 130.000 boraca.

Bugarski plan za bitku bio je da koncentrisanim snagama 4. armije izvrše iznenadan prepad na srpsku vojsku, da povedu ofanzivan boj s ograničenim ciljem (zauzimanje spornog teritorija), u kojem da potuku srpsku vojsku na frontu od Vardara duž Bregalnice i Zletovske reke do Carevog vrha, i da zauzmu Ovčje Polje.

Srpski plan za bitku zasnivao se na ratnom planu, koji je predviđao strategijski doček bugarskog napada na bregalničkom frontu i po odbijanju ovoga, prelaz u nastupanje treće srpske armije u vezi sa Grcima. Uprkos tome što je plan predviđao napad Bugara, a srpska vojska je donekle bila na oprezu, ipak se nije znalo vreme bugarskog napada i bitka je bila iznenadna za nju.Srpska vojska je bila stacionirana na položaju Ježevo brdo.[1] Bugari su u početnim fazama bitke imali prednost iznenadnog napada i brojčanu nadmoć, ali su njihovi generali učinili stratešku grešku. U iščekivanju intervencije zapadnih sila i želji da zauzmu što više teritorije, bugarska vojska razvlači svoje trupe i nakon odlučnog srpskog otpora i protivnapada trpe poraz. [2]

Gubici kod 1. i 3. srpske armije bili su oko 20.000 mrtvih i ranjenih, kod 4. bugarske armije oko 30.000 mrtvih, ranjenih i zarobljenih.

Najžešći boj je doživela Timočka divizija, koja je uspešno branila juriše dva puta nadmoćnijih Bugara.

Razglednica Balkanski ratovi 1912−1913

PoslediceUredi

Srbi su dobili materijalnu i moralnu pobedu, a zarobili su i veliki plen i znatan broj bugarskih vojnika. Bugarski ratni plan potpuno je rastrojen i oni su bili prinuđeni da pređu u defanzivu. Posedice ove bitke bile su ulazak i Rumunije i Osmanskog carstva u rat protiv Bugarske i ubrzanje završetka rata.

Parola srpska bila je tada: Za Kosovo - Kumanovo! Za Slivnicu - Bregalnicu![3]

Posle poraza smenjen je i vodeći bugarski general Mihail Savov, a i nova vlada je sastavljena.

Katastrofalne posledice bitke na Bregalnici su došle i na drugim frontovima. Kad su videli slom bugarske armije kod Bregalnice, Bugarsku su napale 13. jula Rumunija i Osmansko carstvo, što je Bugarskoj donelo velike gubitke čitavih pokrajina (Rumunija je zauzela Dobrudžu, a Osmansko carstvo Jedrene, sa celom pokrajinom koju su izgubili u Prvom balkanskom ratu).

 
Reka Bregalnica
 
Transport ranjenika, posle bitke sa Bugarima na Bregalnici

Spomen-kapela sa kosturnicom Kalenica kod Štipa podignuta je 1928. godine. Tu je bilo sahranjeno oko 6 hiljada poginulih srpskih vojnika. Tokom 1941. godine uništili su je bugarski fašisti. Na tom mestu je 2015. godine podignuta spomen-ploča.[4]

 
Srpska vojska Drugi Balkanski rat, 1913
 
Bugarska vojska u Balkanskim ratovima
 
Bugarski vojnici u Drugom balkanskom ratu
 
Slika „Na nož”, češkog slikara Jaroslava Vešnika ilustruje uniforme bugarskih vojnika u Balkanskim ratovima

ZanimljivostiUredi

Tokom 10. i 11.Jula 1913-te godine snimatelji producenta Đoke Bogdanovića su kamerama zabeležili napad na Žedilovo u blizini Ćustendila, tokom Bregalničke bitke, od strane XII puka Car Lazar iz sastava Šumadijske divizije prvog poziva pod komandom Milivoja Stojanovića Brke. Takođe je filmski arhiv u Berlinu otkrio snimak pod nazivom „Bitka na Bregalnici” koji je 2018-te bio prikazan u Jugoslovenskoj kinoteci.

Vidi jošUredi

ReferenceUredi

  1. ^ https://prvisvetskirat.rs/balkanski-ratovi/drugi-balkanski-rat/bitka-na-bregalnici/zavrsetak-bitke-na-bregalnici/
  2. ^ Nacionalna Geografija Septembar 2013., str. 107,114,115
  3. ^ "Beograd u Velikom ratu 1914-1918", ilustrovana monografija, Beograd ????
  4. ^ Ploča umesto kosturnice („Večernje novosti“, 19. jun 2015)

Spoljašnje vezeUredi