Valpovo je grad u Republici Hrvatskoj u Osječko-baranjskoj županiji. Prema rezultatima popisa iz 2011. u gradu je živelo 11.563 stanovnika, a u samom naselju je živelo 7.406 stanovnika.[1]

Valpovo
Centar Valpova.JPG

Grb
Grb
Administrativni podaci
Država Hrvatska
ŽupanijaOsječko-baranjska
Stanovništvo
Stanovništvo
 — 2011.7.406
 — gustina51,79 st./km2
Aglomeracija (2011.)11.563
Geografske karakteristike
Koordinate45°39′32″ SGŠ; 18°24′56″ IGD / 45.65901690819821° SGŠ; 18.415552847026944° IGD / 45.65901690819821; 18.415552847026944Koordinate: 45°39′32″ SGŠ; 18°24′56″ IGD / 45.65901690819821° SGŠ; 18.415552847026944° IGD / 45.65901690819821; 18.415552847026944
Vremenska zonaUTC+1 (CET), leti UTC+2 (CEST)
Površina143 km2
Valpovo na mapi Hrvatske
Valpovo
Valpovo
Valpovo na mapi Hrvatske
Ostali podaci
GradonačelnikLeon Žulj
Poštanski broj31550

GeografijaUredi

Valpovo se nalazi na nadmorskoj visini od 91 m.

IstorijaUredi

 
Gradska tvrđava

Turci (islamska vojska sa akindžijama) su 1521. godine opustošili Valpovo.[2] Kada je u proleće 1843. godine turski sultan ponovo krenuo na Ugarsku, u prvi mah je osvojio Valpovo.

U Valpovu je imao posed polovinom 19. veka Baron Prandau (Brandau). Putopisac i književnik Joakim Vujić (sa pratiocem) je prilikom putovanja po srpskim krajevima stigao oko 1820. godine u Valpovo. Procenio je da tu u lepom mestu na reci Dravi, ima oko 500 domova sa 6.000 stanovnika. Posetili su vrlo lepo uređen "stari grad" blizu Valpova, koji je pripadao Baronu Brandau. Uživali su tri dana gostoprimstvo Baronovo. Za to vreme rešavala se sudbina imanja Baronovog "Inkeje", pri čemo je rešeno da Brandau plaća za njega svake godine 10.000 f., dok se ne namiri iznos od 100.000 f.[3] Valpovski grad u kojem je živeo Baron je u periodu između dva svetska rata bio opravljen.[4]

Kada je odbor za posthumno objavljivanje Vukovih dela objavio proglas javnosti, Baron Prandau je priložio 100 f. priloga.[5]

U Valpovu je sredinom 19. veka održavan godišnji vašar samo o Sv. Ivanu.[6] Formiran je u leto 1850. godine sreski sud u Valpovu.

Iz Valpova potiče Matija Petar Katančić (1750-1825), Franjevac i profesor Peštanskog univerziteta, "na latinskom i srpskom jeziku objavio je preko 30 dela".[7] Valpovo je u 19. veku trgovište, koje pripada području "Šokadiji".

Teritorijalna organizacijaUredi

Do popisa stanovništva iz 1991. godine, postojala je velika opština Valpovo, koja se prostirala na površini od 360 km², a po istom popisu je imala 33.108 stanovnika, raspoređenih u 27 naseljenih mesta. Posle uspostavljanja nove teritorijalne organizacije u Hrvatskoj, područje bivše opštine Valpovo podeljeno je na Gradove (gradska područja): Belišće i Valpovo i opštine: Bizovac i Petrijevci.

StanovništvoUredi

Grad / opština 1991. 2001.
Belišće 12.456 11.786
Bizovac 5.073 4.979
Valpovo 12.607 12.327
Petrijevci 2.972 3.068
Ukupno 33.108 32.160

Popis 1991.Uredi

Po popisu stanovništva iz 1991. godine, opština Valpovo je imala 33.108 stanovnika, raspoređenih u 27 naseljenih mesta.

ukupno: 33.108

  • Hrvati — 30.000 (90,61%)
  • Srbi — 947 (2,86%)
  • Jugosloveni — 679 (2,05%)
  • ostali i nepoznato — 1.482 (4,47%)

Valpovo (naseljeno mesto), popis 1991.Uredi

Na popisu stanovništva 1991. godine, naseljeno mesto Valpovo je imalo 8.205 stanovnika, sledećeg nacionalnog sastava:

Popis 1991.‍
Hrvati
  
7.347 89,54 %
Srbi
  
317 3,86 %
Jugosloveni
  
172 2,09 %
Albanci
  
21 0,25 %
Mađari
  
21 0,25 %
Crnogorci
  
16 0,19 %
Romi
  
11 0,13 %
Rumuni
  
11 0,13 %
Nemci
  
9 0,10 %
Makedonci
  
8 0,09 %
Slovenci
  
8 0,09 %
Muslimani
  
7 0,08 %
Slovaci
  
3 0,03 %
Ukrajinci
  
3 0,03 %
Česi
  
3 0,03 %
Bugari
  
1 0,01 %
neopredeljeni
  
102 1,24 %
region. opr.
  
11 0,13 %
nepoznato
  
134 1,63 %
ukupno: 8.205

KulturaUredi

Svake godine u junu, u Valpovu se održava kulturna manifestacija „Valpovačko ljeto“, gde nastupaju domaće i strane folklorne grupe.

ReferenceUredi

  1. ^ „Popis stanovništva 2011.”. Državni zavod za statistiku RH. Pristupljeno 10. 3. 2017. 
  2. ^ "Beogradske opštinske novine", Beograd 1932.
  3. ^ Joakim Vujić: "Životoopisanije...", Karldštat (Karlovac) 1833.
  4. ^ "Pravda", Beograd 1939.
  5. ^ Vuk St. Karadžić: "Nemačko-srpski rječnik", Beč 1872.
  6. ^ "Serbska pčela", Budim 1833.
  7. ^ Jovan Subotić: "Cvetnik srbske slovesnosti...", Beč 1853.

Spoljašnje vezeUredi

LiteraturaUredi

  • Gelo, Jakov (1998). Narodnosni i vjerski sastav stanovništva Hrvatske, 1880-1991: po naseljima. Zagreb: Državni zavod za statistiku Republike Hrvatske. ISBN 978-953-6667-07-9.