Vladimir Ždanov

Vladimir Ivanovič Ždanov (rus. Влади́мир Ива́нович Жда́нов; Kijev, 29. april 1902Beograd, 19. oktobar 1964), general-pukovnik sovjetske Crvene armije, Heroj Sovjetskog Saveza i narodni heroj Jugoslavije.

VLADIMIR ŽDANOV
Vladimir Ždanov (1944).jpg
Vladimir Ždanov
Datum rođenja(1902-04-29)29. april 1902.
Mesto rođenjaKijev
 Rusko carstvo
Datum smrti19. oktobar 1964.(1964-10-19) (62 god.)
Mesto smrtiBeograd, Socijalistička Republika SrbijaSR Srbija
Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija SFR Jugoslavija
Profesijavojno lice
Član KPSS od1941.
Učešće u ratovimaRuski građanski rat
Veliki otadžbinski rat
Narodnooslobodilačka borba
SlužbaSovjetska armija
Čingeneral-pukovnik
Heroj SSSR od13. septembra 1944.
Narodni heroj od20. oktobra 1944.
Odlikovanja
sovjetska odlikovanja:
Heroj Sovjetskog Saveza
Orden Lenjina
Orden Lenjina
Orden crvene zastave
Orden crvene zastave
Orden crvene zastave
Orden Suvorova prvog stepena
Orden Suvorova drugog stepena
Orden Suvorova drugog stepena
Orden Kutuzova drugog stepena
Orden crvene zvezde
jugoslovenska odlikovanja:
Orden narodnog heroja
Orden ratne zastave

BiografijaUredi

Rođen je 29. aprila 1902. godine u Kijevu, u Ukrajini. U Crvenu armiju stupio kao dobrovoljac, učestvovao u završnim bitkama građanskog rata. Završivši pešadijsku školu stekao je veliko iskustvo u komandovanju. U Komunističku partiju Sovjetskog Saveza primljen je 1941. godine.

U vreme Velikog otadžbinskog rata Sovjetskog Saveza protiv nacističke Nemačke i njenih saveznika, bio je načelnik štaba, a zatim komandant IV gardijskog mehanizovanog korpusa. Organizatorske sposobnosti je pokazao u Staljingradskoj bici, u borbama na jugu Ukrajine, u jaško-kišnjevskoj operaciji koja je sovjetskim trupama otvorila put na Balkan. General Ždanov učestvovao je u oslobođenju Bugarske i Mađarske od Nemaca.

U vreme Beogradske operacije, oktobra 1944. godine, tenkisti 4. gardijskog mehanizovanog korpusa, kojim je komandovao Ždanov, borili su se zajedno sa borcima Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije. Vladimir Ždanov bio je jedan od onih sovjetskih vojnih starešina koji su, prema rečima maršala Tita: " ... na čelu sovjetskih jedinica, rame uz rame s jugoslovenskim borcima, prolijevali svoju krv ne samo za oslobođenje Beograda, već i drugih područja naše zemlje."

U Sovjetskom Savezu, zasluge generala Ždanova dobile su visoku ocenu. Odlikovan je s dva Ordena Lenjina, tri Ordena Crvene zastave, Ordenom Suvorova prvog reda, dva Ordena Suvorova drugog reda, Ordenom Crvene zvezde i mnogim medaljama Sovjetskog Saveza. Za Heroja Sovjetskog Saveza proglašen je 13. septembra 1944. godine.

 
Peko Dapčević i general Ždanov u oslobođenom Beogradu 1944.

Za zasluge u borbi protiv zajedničkog neprijatelja i doprinos oslobođenju Beograda i drugih područja Jugoslavije, gardijski general-lajtant tenkovskih jedinica Crvene armije Vladimir Ivanovič Ždanov odlikovan je 20. oktobra 1944. Ordenom narodnog heroja Jugoslavije.

U posleratnim godinama, Ždanov je završio, s odličnim uspehom, Vojnu akademiju Generalštaba, i zauzimao odgovorne komandne položaje u Crvenoj armiji.

Pošavši, kao član sovjetske vojne delegacije, na proslavu dvadesetogodišnjice oslobođenja Beograda, 19. oktobra 1964. godine, general-pukovnik Vladimir Ivanovič Ždanov je izgubio život u avionskoj nesreći na Avali.

Na mestu pogibije vojnoj delegaciji je podignut spomenik, a jedna od glavnih ulica u Beogradu je dugi niz godina nosila ime generala Ždanova, ali je 1997. godine ulici vraćen stari naziv Resavska. Od 2017. godine druga ulica u Beogradu ponela je njegovo ime.

Vidi jošUredi

LiteraturaUredi