Vodanj je naseljeno mesto grada Smedereva u Podunavskom okrugu. Prema popisu iz 2022. ima 1085 stanovnika (prema popisu iz 2011. bilo je 1206 stanovnika).[1]

Vodanj
Spomenik palim borcima u Drugom svetskom ratu i
OŠ „Vožd Karađorđe”
Administrativni podaci
DržavaSrbija
Upravni okrugPodunavski
GradSmederevo
Stanovništvo
 — 2022.1085
Geografske karakteristike
Koordinate44° 36′ 20″ S; 20° 51′ 05″ I / 44.605666° S; 20.851333° I / 44.605666; 20.851333
Vremenska zonaUTC+1 (CET), leti UTC+2 (CEST)
Aps. visina151 m
Vodanj na karti Srbije
Vodanj
Vodanj
Vodanj na karti Srbije
Ostali podaci
Poštanski broj11328
Pozivni broj026
Registarska oznakaSD

Ovde se nalazi Železnička stanica Vodanj.

Istorija

uredi

Vodanj leži severozapadno od Kolara. Vodanj je naselje novijeg datuma. Ranije je ovde bila alija sa pojištima sela Landola. Iz pisma, koje su 1. juna 1826. g. pisali iz Smedereva Sima Radojković i Kiloš Stojaković knjazu Milošu, vidimo da im je knjaz mesec dana ranije pod N.637 naredio, da se brinu o nekim doseljenicima iz Rudničke Nahije. Oni izveštavaju knjaza Miloša da su po naređenju postupili i vele: „s momcima Vašim i s nekoliko kmetova otišli smo u pomenuti Turgaevac i izvidili, no pri tomu kad su videli novonaselnici koliko drumom kirajdžije prolaze ni vode sebi dovoljno dobiti ne mogu, zato i sami oni nisu hoteli na onom mestu naseliti se, no po tom otišli smo u aliju Vodanj, bliz Landola sela Nahije Smederevske i gledali pomenuto mesto. Po tom prizvali smo kmetove sela Landola i izjavili smo im za novonaselnike kiji su ih dragovoljno i primili“ .[2] Međutim predanje veli da Landolcima nije bilo pravo što su se ovi naselili, te su nove doseljenike gonili i nekoliko puta palili kolibe, zbog čega su se oni morali da se sklanjaju po susednim selima. Ovako stanje trajalo je sve dotle, dok knjaz Miloš nije naredio Landolcima da nove doseljenike ostave na miru.

Današnji stanovnici su poglavito potomci doseljenika iz krajeva predratne Srbije. Iz Takovskog sreza su: Đorđevići, Veljkovići Nakučana, Vojnovići, Aleksijevići. Iz Dragačeva su: Glavonjaci, Nikolići, Milosavljevići, Vujičići i ostali koji su pridošli. Vodanj ima svoju školu od 19. veka i u nju su dolazila deca iz susednih sela Seone, Udovica i Petrijeva.[3][4]

Demografija

uredi

U naselju Vodanj živi 1015 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 44,0 godina (43,2 kod muškaraca i 44,9 kod žena). U naselju postoji 381 domaćinstvo, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 3,17.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka
Demografija[5]
Godina Stanovnika
1948. 1.197
1953. 1.317
1961. 1.363
1971. 1.336
1981. 1.406
1991. 1.426 1.395
2002. 1.314 1.372
2011. 1.206
2022. 1.085
Etnički sastav prema popisu iz 2002.‍[6]
Srbi
  
1.301 99,01%
Makedonci
  
3 0,22%
Rumuni
  
2 0,15%
Mađari
  
1 0,07%
nepoznato
  
6 0,45%


Domaćinstva
Stanovništvo staro 15 i više godina po bračnom stanju i polu
Stanovništvo po delatnostima koje obavlja

Reference

uredi
  1. ^ „Popis u Srbiji prema polu i starosti po naseljima” (PDF). stat.gov.rs. Pristupljeno 21. 1. 2024. 
  2. ^ „Naselja“ knj.22, pp. 401
  3. ^ (podaci datiraju od 1718-1925. g). Podaci su uzeti iz: „Naselja“ knj.19. dr. B. M. Drobnjaković (1925 g.)Smederevsko Podunavlje i Jasenica) i iz „Letopisa“ opštine sela Vodanj.
  4. ^ Literatura „Letopis Podunavskih mesta“(Beč 1998) period 1812 – 1935 g. Letopisa, po predanju, Podunavskih mesta i običaji nastanak sela ko su bili Dosenjenici čime se bavili meštani
  5. ^ „Knjiga 9”. Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima (PDF). webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. maj 2004. ISBN 86-84433-14-9. 
  6. ^ „Knjiga 1”. Stanovništvo, nacionalna ili etnička pripadnost, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. februar 2003. ISBN 86-84433-00-9. 
  7. ^ „Knjiga 2”. Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. februar 2003. ISBN 86-84433-01-7. 

Literatura:

  • „Letopis“: Podunavska mesta i običaji Marina (Beč 1999 g.).

Letopis period 1812 – 2009 g. Sastavio od Pisanih tragova, Letopisa, po predanju mesta u Južnoj Srbiji, mesta i običaji nastanak sela ko su bili Doseljenici čime se bavili meštani

  • Napomena

U uvodnom delu autor je dao kratak istorijski pregled ovog područja od praistorijskih vremena do stvaranje države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. Najveći prilog u ovom delu čine ,»Letopisi« i trudio se da ne propusti nijednu važnu činjenicu u prošlosti opisivanih mesta.

Spoljašnje veze

uredi