Vukašin Mićunović

Vukašin Mićunović (Velestovo, kod Cetinja, 10. decembar 1919Beograd, 15. decembar 2005) bio je književnik, učesnik Narodnooslobodilačke borbe i društveno-politički radnik SFR Jugoslavije i SR Crne Gore.

vukašin mićunović
Vukašin Mićunović
Lični podaci
Datum rođenja(1919-12-10)10. decembar 1919.
Mesto rođenjaVelestovo, kod Cetinja,  Kraljevstvo SHS
Datum smrti15. decembar 2005.(2005-12-15) (86 god.)
Mesto smrtiBeograd, Srbija Srbija,  Srbija i Crna Gora
Profesijavojno lice,
društveno-politički radnik
Delovanje
Član KPJ od1939.
Učešće u ratovimaNarodnooslobodilačka borba
SlužbaNOV i PO Jugoslavije
Jugoslovenska narodna armija
19411957.
Čingeneral-major u rezervi

Odlikovanja
Orden ratne zastave Orden partizanske zvezde sa zlatnim vencem Orden Republike sa zlatnim vencem
Orden zasluga za narod sa zlatnim vencem Orden bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem Orden rada sa crvenom zastavom
Orden za hrabrost Orden za vojne zasluge sa zlatnim mačevima Partizanska spomenica 1941.

Biografija

uredi

Rođen je 10. decembra 1919. u Velestovu, kod Cetinja. Rano je ostao bez roditelja. Gimnaziju je učio na Cetinju, gde se, zajedno sa starijim bratom Veljkom, uključio u omladinski revolucionarni pokret. U članstvo Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ) primljen je 1934, a u članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) 1939. godine. Posle završetka gimnazije, studirao je filozofiju u Beogradu. Tokom studija je aktivno učestvovao u studentskom revolucionarnom pokretu.

Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, aprila 1941. godine, vratio se u rodni kraj, gde je bio jedan od organizatora Trinaestojulskog ustanka u cetinjskom kraju. U toku rata je obavljao razne vojne i političke dužnosti: sekretar Okružnog komiteta SKOJ-a i član Okružnog komiteta KPJ za Cetinje; rukovodilac Političkog odeljenja (Politodjela) Desete hercegovačke udrane brigade i 29. hercegovačke divizije i politički komesar 29. divizije.

Posleratni period

uredi
 
Proslava JRM 1951. godine

Posle oslobođenja Jugoslavije, 1945. godine, završio je Višu vojnu akademiju JNA i potom je obavljao razne odgovorne dužnosti u Jugoslovenskoj narodnoj armiji (JNA) — bio je pomoćnik načelnika Glavne političke uprave JA i politički komesar Jugoslovenske ratne mornarice (JRM). Potom je demobilisan i u činu general-majora JNA proizveden u rezervu 1957. godine.

Posle izlaska iz vojske, obavljao je razne društveno-političke dužnosti — bio je sekretar ideološke Komisije Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije, direktor novinsko-izdavačkog preduzeća „Borba“, predsednik Saveta za obrazovanje i kulturu Saveznog izvršnog veća (SIV) i dr. Bio je član Centralnog komiteta Saveza komunista Crne Gore i Saveznog odbora Socijalističkog saveza radnog naroda Jugoslavije (SSRNJ). Na Trinaestom kongresu SKJ 1986. izabran je za člana Centralnog komiteta SKJ, ali je podneo ostavku na članstvo u Centralnom komitetu, oktobra 1989, nakon smene crnogorskog rukovodstva, u antibirokratskoj revoluciji.[1] Više puta je biran za narodnog poslanika Savezne skupštine SFRJ.

Njegov brat Veljko, koji je takođe bio učesnik Narodnooslobodilačke borbe i društveno-politički radnik proglašen je za narodnog heroja Jugoslavije.

Umro je 15. decembra 2005. u Beogradu.

Publicistički rad

uredi

Još kao srednjoškolac, počeo se baviti publicistikom i književnim radom. Prve radove objavio je u beogradskoj „Zori“ i vršačkom „Novom srednjoškolcu“. Objavio je romane: „Stvari“, Cetinje 1956; „Oko u oko“, Beograd 1959; „Godina u noći“, Zagreb 1963; „Pretposlednji“, Beograd 1969; „Na dami medaljon Beograd“, 1971. i „Bolovanja“, Beograd 1976; zatim studiju „Između kulture i rada“, Beograd 1972. godine. Njegova prozna dela su prevođena na nemački, italijanski i mađarski jezik.

Autor je scenarija za filmove: „Od monarhije do republike“ i „Četrdeset godina borbe“.

Nagrade i odlikovanja

uredi

Za svoj knjižvni rad 1977. godine je nagrađen Trinaestojulskom nagradom Izvršnog veća Skupštine Socijalističke Republike Crne Gore.

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su — Orden ratne zastave, Orden partizanske zvezde sa zlatnim vencem, Orden Republike sa zlatnim vencem, Orden zasluga za narod sa zlatnom zvezdom, Orden bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem, Orden rada sa crvenom zastavom, Orden za hrabrost i Orden za vojne zasluge sa zlatnim mačevima.

Literatura

uredi
  1. ^ „Usvojena ostavka Vukašina Markoviću”. arhiv.slobodnadalmacija.hr. Slobodna Dalmacija. 22. 10. 1989. str. 32.