Žoslen I od Kurtenea

Žoslen I od Kurtenea ili Žoslen I od Edese (? - 1131) bio je krstaški vojskovođa i grof Edese od 1118. godine do svoje smrti 1131. godine.

Žoslen I od Kurtenea
Lični podaci
Datum smrti1131.
Porodica
SupružnikMarie de Hauteville
PotomstvoŽoslen II od Edese
RoditeljiJoscelin of Courtenay
DinastijaKapetanska dinastije Kurtene
PrethodnikBalduin II Jerusalimski
NaslednikŽoslen I od Kurtenea

Krstaški rat 1101. godine uredi

Žoslen je u Svetu zemlju došao za vreme krstaškog rata 1101. godine u sklopu Druge francuske armije u kojoj su se nalazili još i Stefan od Bloa i Remon od Sen Žila. Ni ova, kao ni ostale krstaške armije, nije doživela uspeh na bojnom polju. Uništena je u bici kod Mersivana u kojoj su Turci pobili ili odveli u roblje preko 35.000 ljudi. Po broju ubijenih neprijatelja. ova bitka može se meriti jedino sa pokoljem kojeg su krstaši izvršili prilikom osvajanja Jerusalima dve godine ranije. Međutim, sve krstaške vođe, uključujući i Žoslena, uspele su se spasiti.

Godine pre vladavine uredi

Nakon propasti krstaškog pohoda, Žoslen ulazi u službu svoga rođaka Balduina I sa kojim učestvuje u bitkama kod Ramle i Harana. U bici kod Harana (1104) zarobljen je zajedno sa Balduinom le Buržom. Shvativši važnost svojih zarobljenika, muslimanske vođe su ih preotimale jedan od drugog. U zarobljeništvu su ostali do 1107. godine kada je Balduin sklopio savez sa Šavlijem protiv sultana Muhameda.

Balduin II mu je 1113. godine dao grad Turbesel (na obali Eufrata), ali mu je grad oduzet zbog kasnijeg sukoba Žoslena i Balduina. Besan, Žoslen odlazi u Jerusalimsku kraljevinu gde od kralja Balduina dobija Galileju.

Grof Edese uredi

Žoslen je pružio podršku Balduinu II da dođe na jerusalimski presto umesto brata prethodne dvojice kraljeva, Eustasija III. Balduin mu se odužio dajući mu Edesu na upravljanje. Prvih godina svoje vladavine, Žoslen ratuje protiv Alepa. Dana 13. septembra 1122. godine Žoslena je zarobio emir Belek, naslednik Il Gazija.[1] U pokušaju da ga oslobodi zarobljen je i sam kralj Balduin. Obojica su proveli u zarobljeništvu dve godine. Jermenski hrišćani pokušali su da ih oslobode iz tvrđave Kerput u kojoj su bili zatvoreni. Žoslen uspeva da se oslobodi i pobegne u Jerusalim. Kao talac je u Belekovim rukama ostao Žoslen II od Edese, sin starijeg Žoslena.

Smrt uredi

Žoslen je umro 1131. godine (imao oko 60 godina) na pomalo čudan način. Prilikom opsade nekog grada urušio se tunel koga su napadači kopali kako bi upali u grad. Žoslenovo staro telo nije izdržalo pad. Ipak, na samrti u nosilima su ga vodili ispred svoje armije. Videvši ga, Turci su ustuknuli i dali se u beg. Bio je to poslednji put da Žoslen vidi Turke.

Prema navodima Viljema od Tira poslednje Žoslenove reči bile su sledeće:

Gospode, milostivi Gospode, molim ti se i zahvaljujem najviše što mogu što si me tako nagradio na ovome svetu, da imam tu milost i zadovoljstvo da na kraju vidim da me se neprijatelji plaše iako sam polumrtac, potpuno nesposoban da sam sebe uslužim, a ipak oni me nisu dočekali već su pobegli. Gospode, dobro Gospode, ja znam da sve to dolazi od Tvoga milosrđa i Tvoje dobrote.

Porodično stablo uredi

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2. Joscelin de Courtenay
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
1. Žoslen I od Kurtenea
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
3.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Reference uredi

  1. ^ Setton 1969, str. 418.

Literatura uredi

  • Fajfrić, Željko (2006). Istorija krstaških ratova. Sremska Mitrovica: Tabernakl. ISBN 978-86-85269-05-9. 
  • Setton, Kenneth (1969). A History of the Crusades. University of Wisconsin Press.