Koljski rejon

Административна јединица Мурманске области Русије

Koljski rejon (rus. Кольский район) opštinska je administrativno-teritorijalna jedinica drugog nivoa na severu i zapadu Murmanske oblasti, na krajnjem severozapadu evropskog dela Ruske Federacije.

Koljski rejon
Kolьskiй raйon
Grb
Grb
Položaj
Kolsky District, Murmansk Oblast, Russia - panoramio.jpg
Država Rusija
Federalni okrugSeverozapadni
Administrativni subjektMurmanska oblast
Admin. centarKola
Koordinate68°53′00″N 33°03′00″E / 68.88333° SGŠ; 33.05000° IGD / 68.88333; 33.05000
Statusopštinski rejon
Osnivanje1. avgust 1927.
Površina28.320 km2
Stanovništvo2016.
 — broj st.41.608
 — gustina st.1,47 st./km2
Vremenska zonaUTC+3
Registarske tablice51
Zvanični veb-sajt Izmenite ovo na Vikipodacima

Administrativni centar rejona je grad Kola.

Prema procenama nacionalne statističke službe Rusije za 2016. na teritoriji rejona živelo je 41.608 stanovnika, ili u proseku oko 1,8 st/km², a po broju stanovnika 7. je najnaseljenije područje u oblasti.

GeografijaUredi

Koljski rejon smešten je u severnom i zapadnom delu Murmanske oblasti. Obuhvata teritoriju površine 28.320 km² i po tom parametru nalazi se na 2. mestu među administrativnim jedinicama u oblasti (površinom je veći samo Lovozerski rejon). Graniči se sa teritorijom Lovozerskog rejona na severoistoku, odnosno Pečenškog rejona na severozapadu. Na jugu su Olenegorski i Mončegorski okrug, te Kovdorski rejon, na zapadna granica je deo međunarodne granice sa Finskom, dok se na severu graniči sa gradskim okruzima Murmanska, Severomorska, Zaozjorska, Aleksandrovska i Vidjajeva. Na severu teritorija Koljskog rejona izlazi na obale Barencovog mora, odnosno na deo njegove Murmanske obale. U granicama rejona nalazi se i ostrvo Kiljdin, najveće ostrvo u celoj Murmanskoj oblasti.

Nadmorska visina rejona opada idući od juga ka severu prema barencovoj obali. U južnom delu rejonske teritorije nalaze se brdsko-planinska područja Saljnije tundri (maksimalne visine do 997 metara) i Tuadaš tundra (907 metara). Centralnim delom rejona dominira dolina reke Tulome čijim pregrađivanjem su formirana dva velika veštačka jezera − Gornjotulomsko, površine 745 km², i Donjotulomsko površine 38 km². U Gornjotulomsko jezero se ulivaju reke Lota (dužine 235 km) i Nota (120 km). Reka Tuloma se uliva u dugački i uski Koljski zaliv, a u isti zaliv uliva se i druga po važnosti reka u rejonu, Kola. Važnije reke koje teku ka Barencovom moru na ovom području su još i Voronja, Ura, Titovka, Zapadna Lica, Teriberka i druge.

Područje se nalazi u prelaznoj zoni između severne tajge i tundre.

IstorijaUredi

Koljsko-Loparski rejon zvanično je uspostavljen 1. avgusta 1927. godine kao trećestepena opštinska jedinica tada u sastavu Murmanske gubernije Lenjingradske oblasti. U februaru 1935. rejon dobija sadašnji naziv.

Demografija i administrativna podelaUredi

Prema podacima sa popisa stanovništva iz 2010. na teritoriji rejona živelo je ukupno 44.670 stanovnika,[1] dok je prema proceni iz 2016. tu živelo 41.608 stanovnika, ili u proseku oko 1,8 st/km².[2] Po broju stanovnika Koljski rejon se nalazi na 7. mestu u oblasti.

Kretanje broja stanovnika
1959. 1970. 1979. 1989. 2002. 2010. 2016.
--- --- --- 73.555 51.125[3] 44.670[1] 41.608*

Napomena:* Prema proceni nacionalne statističke službe.

U granicama okruga nalaze se 34 naseljena mesta međusobno podeljena u 11 trećestepenih opština (6 urbanih i 5 ruralnih). Jedino naseljeno mesto sa zvaničnim statusom grada je grad Kola koji je ujedno i administrativni centar rejona, a u kom živi oko četvrtina od ukupne rejonske populacije. U poluurbana naselja ubrajaju se varošice Murmaši (najveće naselje u rejonu), Verhnjetulomski, Kiljdinstroj, Moločni i Tumani.

Prema statističkim podacima sa popisa 2010. osnovu populacije u okrugu činili su etnički Rusi sa oko 90 %, a najbrojnije manjinske zajednice su bili Ukrajinci (4,1 %) i Belorusi (1,7 %).

Privreda i saobraćajUredi

Područje Koljskog rejona odlikuje se velikim prirodnim bogatstvima, među kojima se po značaju izdvajaju značajna ležišta ruda bakra, nikla i titanijuma. Zahvaljujući velikom hidroenergetskom potencijalu reke Tulome, pregrađivanjem njenog korita formirana su dva veštačka jezera čije vode pokreću turbine Gornjotulomske i Donjotulomske hidroelektrane koje proizvode ukupno 325,2 MW električne energije. Na severu rejona nalazi se Kislogubska plimska elektrana kapaciteta 1,7 МW čije turbine pokreće snaga plime i oseke. Kislogubska elektrana je jedini hidroenergetski objekat tog tipa u Rusiji i 6. u svetu po kapacitetu.

Istočnim delom rejona prolazi autoput i železnica koji Murmansk povezuju sa Sankt Peterburgom.

Vidi jošUredi

ReferenceUredi

Spoljašnje vezeUredi