Novica Negovanović

српски композитор, свирач и певач

Novica Negovanović (Adrani kod Kraljeva, 30. novembar 1945Kruševac, 9. avgust 2021) bio je srpski kompozitor, svirač i pevač narodnih pesama.

Novica Negovanović
Lični podaci
Datum rođenja(1945-11-30)30. novembar 1945.
Mesto rođenjaAdrani, kod Kraljeva, FNR Jugoslavija
Datum smrti9. avgust 2021.(2021-08-09) (75 god.)
Mesto smrtiKruševac, Srbija
Kompozitorski rad
ŽanrNarodna muzika

Biografija

uredi

Novica Negovanović rođen je 1945. godine u Adranima kod Kraljeva. Njegov muzički talenat dolazi do izražaja još u petoj godini života.[1] Odrastao je u muzičkoj porodici, otac i stric svirali su harmoniku i od tada počinje njegovo interesovanje za ovaj instrument.[2] Bio je toliko talentovan da je njegov prvi nastup bio već u prvom razredu osnovne škole. Sa stricem i ocem svirao je na mnogim veseljima.

U to vreme organizovana su opštinska takmičenja na kojima je učestvovao, i na mnogima je pobeđivao. Pevao je i svirao po svim okolnim mestima, a na repertoaru je imao veliki broj pesama.

Godine 1966, godina bila je prekretnica u životu Novice Negovanovića. Ta godina obeležila je njegovu karijeru. Na takmičenju harmonikaša u Soko Banji dva puta osvaja prvo mesto, kao solista i kao duet harmonika sa Draganom Matićem Žilićem. Tu je poneo titulu prve harmonike Jugoslavije.

U godinama između 1970. i 1980. Novica Negovanović je bio među najpopularnijim jugoslovenskim harmonikašima nekom svojom novom orijentacijom koja nije bila ni sledovanje puta Mije Krnjevca, niti podržavanje Jovici Petkoviću. Njegove izvrsne interpretacije svojih kola (među kojima treba naročito istaći „Pericino kolo“) delovale su tako sveže i moderno da je za sobom povukao veliki broj mladih harmonikaša. Bio je na putu da postane harmonikaška velesila, ali tada se odrekao solističke karijere harmonikaša, a više se eksponirao kao pevač i stvaralac novih pesama.

Deset godina Novica je radio kao glavni muzički urednik u Produkciji gramofonskih ploča i muzičkih kaseta „Jugodisk“ u Beogradu. Od 1989. do 2003. godine Novica je živeo i radio u Americi. Bio je aktivan član Srpskog pokreta obnove.[3] U svojoj dugogodišnjoj karijeri učestvovao je na mnogim festivalima, turnejama, koncertima i humanitarnim koncertima, kako u zemlji tako i u inostranstvu.

Umro je 9. avgusta 2021. od izliva krvi u mozak u Kruševcu, u svojoj 76. godini.[4] Pored toga, tri godine je bolovao od raka na grlu i debelom crevu.

Stvaralaštvo

uredi

Godine 1966, godina veoma je značajna za Novicu Negovanovića. Te godine počinje profesionalno da se bavi pevanjem. Odlazi na turneje po tadašnjoj Jugoslaviji sa Lepom Lukić, Dušicom Bilkić, i mnogim drugim pevačima. Iste godine, 1966, snima prvu ploču sa pesmom "Ah zašto te pre ne sretoh“. Posle izlaska te ploče odlazi na odsluženje vojnog roka, a odmah po dolasku snima i drugu singl ploču "Daj da zora nikada ne svane" i "Kameno srce“. Pesme postaju hitovi Novica i dalje ide na turneje, koje traju i mesecima. Svirao je najviše sa svojim bratom Predragom Negovanovićem, sa kojim je i vodio orkestar.

Najveći hitovi Novice Negovanovića nastali su u periodu od 1970. do 1980. godine. Tada su i nastale pesme "Zar sam stranac u svom kraju", "Vodeničar na Moravi", "Sve bledi, sve nestaje", "Počećemo sve iznova", "Zna jedino jedna žena", "Ljubomoro, ljubomoro", "Ti anđeo a ja đavo", "Kad kroz selo prođem", "Prođe leto trideseto", "Ko godine broji, starosti se boji", "Ne vraćam se u tuđinu kletu", "Kad umoran budem pao", "Imam oči neposlušne", "Jedna reka u mom kraju" i mnogi, mnogi drugi. Snimio je i dosta kola od kojih je najpoznatije "Pericino kolo“. Veliki hitovi su i pesme "Selo moje kraj Morave", "Brzo živim", "Vodeničar na Moravi", "Teče reka teče Gruža", "Ako te potražim“.

Godine 1976. na festivalu "Beogradski sabor" osvojio je prvo mesto pesmom "Ne vraćam se u tuđinu kletu“. Iste godine proglašen je i za pevača godine. Imao je i dva nastupa 1976. i 2003. godine u operi u Australiji sa Borom Dugićem.

Novica Negovanović je komponovao i veliki broj pesama za svoje kolege: "Janičar" za Cuneta Gojkovića, "Ko se jednom napije vode sa Baš čaršije" za Safeta Isovića, za Nedeljka Bilkića, Dušicu Bilkić, Lepu Lukić, Boru Spužića Kvaku, Tomu Zdravkovića, Gordanu Stojićević, Azeminu Grbić, Muharema Serbezovskog, Spasoja Dukića, Zoricu Brunclik, Snežanu Babić Sneki i još mnoge druge. Sarađivao je sa mnogim tekstopiscima, Ruždijom Krupom, Dobricom Erićem, Safetom Kafedžićem, Radomirom Vasiljevićem i mnogim drugim tekstopiscima, a i sam je pisao pesme.

Privatni život

uredi

Novica se vratio da živi u svom rodnom mestu Adrani kod Kraljeva. Svoju ljubav i umeće na harmonici prenosio je na mlade talente i borio se za očuvanje naše narodne muzike. Muzika je deo tradicije porodice Negovanović. Otac i stric su svirali harmonike, Novica i brat Predrag takođe, kao i Novičin sin Dragan. Ćerka Mirjana se bavi pevanjem, a najmlađi Novičin sin Novica je takođe muzički nadaren.

Festivali

uredi
  • 1967. Soko Banja - Prva harmonika Jugoslavije
  • 1975. Jugoslovenski festival Pariz - Kad kroz selo prođem
  • 1976. Beogradski sabor - Ne vraćam se više u tuđinu kletu, pobednička pesma
  • 1976. Hit parada - Isto nam se piše
  • 1977. Hit leta - Ne gubimo vreme više
  • 1978. Hit parada - Osvajam te na tenane
  • 1978. Parada hitova - Jesi lepa, al' si tuđa
  • 1983. Ilidža - Od Sarajeva do Doboja
  • 2008. Festival narodne muzike, Zlatibor - Pesma Mirjani
  • 2010. Vrnjačka Banja - Teče reka, teče Gruža
  • 2010. Moravski biseri - Muzika je život moj
  • 2010. Moravski biseri - Vratiću se jednog dana (Gost revijalnog dela festivala)
  • 2014. Lira, Beograd - Kad umoran budem pao (Gost revijalnog dela festivala)
  • 2018. Festival "Dragiša Nedović", Kragujevac - Kosio sam seno
  • 2020. Sabor narodne muzike Srbije, Beograd - Gost osme takmičarske večeri festivala i dobitnik Nagrade nacionalnog estradno - muzičkog umetnika Srbije

Stvaralaštvo

uredi

Reference

uredi