Paraćin

Paraćin je gradsko naselje u opštini Paraćin, u Pomoravskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 25.104 stanovnika. U gradu je nekada pre Drugog svetskog rata radila tekstilna fabrika Vlada Teokarević, a danas su najpoznatiji industrijski kombinati Srpska fabrika stakla i industrija konditorskih proizvoda Paraćinka.

Paraćin
Paraćin collage.jpg
Kolaž slika Paraćina (Levo- Crkva Svete Trojice, Spomenik ratnicima palim u Prvom svetskom ratu, Kulturni centar) i (Desno- Fontana slobode, Reka Crnica, Biblioteka „Dr Vićentije Rakić“, Manastir Presvete Bogorodice)
Grb
Grb
Administrativni podaci
Država Srbija
Upravni okrugPomoravski
OpštinaParaćin
Stanovništvo
 — 2011.Pad 25.104
Geografske karakteristike
Koordinate43°51′33″ SGŠ; 21°24′37″ IGD / 43.85906° SGŠ; 21.41036° IGD / 43.85906; 21.41036Koordinate: 43°51′33″ SGŠ; 21°24′37″ IGD / 43.85906° SGŠ; 21.41036° IGD / 43.85906; 21.41036
Vremenska zonaUTC+1 (CET), leti UTC+2 (CEST)
Aps. visina128 m
Paraćin na mapi Srbije
Paraćin
Paraćin
Paraćin na mapi Srbije
Ostali podaci
Poštanski broj35250
35252
35253
Pozivni broj035
Registarska oznakaPN

Ovde se nalaze Biblioteka Dr Vićentije Rakić, Železnička stanica Paraćin, Zapis Milenkovića lipa (Paraćin), Zapis Adakalska lipa (Paraćin).

IstorijaUredi

 
Paraćin, oko 1933. godine.

Svetolik Dragačevac, sreski načelnik iz Paraćina u penziji, antifašista (Josingovac), je 25. marta 1941. napisao pismo Adolfu Hitleru na koje je dobio odgovor, ali je deportovan u logor Mathauzen gde je i umro.[1] Ovde je sahranjen heroj Života Đurić.

U zavičajnom muzeju u Paraćinu čuvaju se fosilni ostaci moravskog krokodila koji je pre 16 miliona godina živeo u srpskom jezeru.[2]

Prema legendi, Paraćin je mesto porekla Vasine torte koja je tu nastala početkom 20. veka.[3][4]

Paraćinci su poznati pod nadimkom džigerani kojeg nose zbog događaja prilikom koga su hteli da ugoste srpskog Knjaza Miloša džigericom kao specijalitetom, a on uvređen rekao „Džigerico i ti li si meso, paraćinci i vi li ste ljudi?”[5]

Ovde se nalaze Zapis lipa kod crkve (Paraćin), Zapis lipa kod škole (Paraćin), Zapis klen Svete Nedelje (Paraćin van varoš) i Zapis Radivojevića hrast (Paraćin van varoš).

Ovde se nalazi FK SFS Borac Paraćin,kao i FK Jedinstvo Paraćin,najuspešniji fudbalski klub u ovom gradu.

DemografijaUredi

U naselju Paraćin živi 20.172 punoletna stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 39,2 godina (37,8 kod muškaraca i 40,6 kod žena). U naselju ima 8.565 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,93.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine).

Demografija[6]
Godina Stanovnika
1948. 10.110
1953. 11.175
1961. 15.648
1971. 21.511
1981. 24.407
1991. 25.567 24.710
2002. 25.292 26.476
2011. 25.104
Etnički sastav prema popisu iz 2002.[7]
Srbi
  
24.262 95,92 %
Romi
  
343 1,35 %
Crnogorci
  
87 0,34 %
Jugosloveni
  
57 0,22 %
Makedonci
  
52 0,20 %
Hrvati
  
44 0,17 %
Albanci
  
23 0,09 %
Goranci
  
21 0,08 %
Bugari
  
14 0,05 %
Slovenci
  
13 0,05 %
Ukrajinci
  
12 0,04 %
Mađari
  
9 0,03 %
Muslimani
  
8 0,03 %
Rusi
  
7 0,02 %
Rumuni
  
7 0,02 %
Nemci
  
5 0,01 %
Česi
  
3 0,01 %
Slovaci
  
3 0,01 %
Bošnjaci
  
3 0,01 %
Vlasi
  
1 0,00 %
nepoznato
  
191 0,75 %


Domaćinstva
Stanovništvo staro 15 i više godina po bračnom stanju i polu
Stanovništvo po delatnostima koje obavlja

GalerijaUredi

ReferenceUredi

  1. ^ Srbin na vrhuncu Hitelrove moći pisao mu pismo
  2. ^ Zaboravljeno otkriće: Staro srpsko jezero krilo krokodile (B92, 20. decembar 2016)
  3. ^ Štrudla Bečka a torta Vasina. Evropski uticaj na kulturu ishrane u Srbiji. Priča o slatkišima Narodni muzej Kruševac. Aleksandar Miletić i Zorana Drašković Kovačević, septembar 2014. Pristupljeno 17.02.2018.
  4. ^ Ko je Vasa iz Vasine torte? Arhivirano na sajtu Wayback Machine (17. februar 2018) Magazin Student. 28.01.2018. Pristupljeno 17.02.2018.
  5. ^ Toranj pao bruka ostala Srpsko Naleđe. Istorijske sveske. Broj 5. Maj 1998.
  6. ^ „Knjiga 9”. Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. maj 2004. ISBN 86-84433-14-9. 
  7. ^ „Knjiga 1”. Stanovništvo, nacionalna ili etnička pripadnost, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. februar 2003. ISBN 86-84433-00-9. 
  8. ^ „Knjiga 2”. Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. februar 2003. ISBN 86-84433-01-7. 

Spoljašnje vezeUredi