Pijanino

Pijanino ital. pianino (deminutiv) instrument je manje veličine namenjen za kućnu upotrebu i napravljen sa svrhom uštede prostora. Ima manji rezonator nego klavir, zbog čega su mu žice raspoređene uspravno (engl. Upright piano). Manji rezonator znači i manji volumen zvuka, ali inače ovaj instrument zvuči isto kao i klavir.[1]

Mehanički pijanino
Valjak mehaničkog pijanina

Opseg klavira obuhvata tonove od subkontra A (2A) do c5. Muzika za klavir najčešće se piše u dva linijska sistema. Gornji sistem se uglavnom izvodi desnom rukom, i najčešće se zapisuje u violinskom ključu dok se donji sistem uglavnom izvodi levom rukom i zapisuje u bas ključu. Izvođač čiji je instrument klavir zove se pijanista.

Pijanino, je kompaktniji jer su okviri i žice vertikalni. Pijanino je generalno  jeftiniji od  polukoncertnog i koncertnog klavira. Pijanino se najviše koristi u crkvama, školama, muzičkim konzervatorijumima i univerzitetskim muzičkim programima kao instrumenti probe i prakse, a oni su popularni modeli za kupovinu u kući. Čekići se pomeraju vodoravno i vraćaju se u svoju mirovnu poziciju pomoću opruga, koji su podložni degradaciji.

Istorija klaviraUredi

 
Pianino

Klavir je naslednik čembala, klavikorda i drugih nekadašnjih instrumenata sa dirkama. Opšteprihvaćeno mišljenje je da je izumitelj klavira Bartolomeo Kristofori, koji je svoju ideju po prvi put realizovao oko 1720. godine, tako što je umesto tada korišćenog mehanizma gavranovih pera koja okidaju žicu napravio sistem čekića koji zvuk proizvode udarcem o žicu. Time je postigao zavisnost jačine odsviranog tona od jačine udara prsta na dirku što je u to vreme bila novost, jer se ranije okidanjem žice preko mehanike dirki mogla postizati samo jedna jačina tona. Zbog ovoga su se prvi klaviri nazivali „piano e forte“ (ital. piano e forte - tiho i glasno). Piano e forte je prvi počeo praviti Gotfrid Zilberman (Gottfried Silberman), nemački izrađivač instrumenata sa dirkama. Njegovi učenici su nastavili proizvodnju ovih instrumenata i usavršavali je u Engleskoj i Beču, po kojima su razvijeni mehanizmi dobili imena. Izrada klavira sa bečkom mehanikom bila je najmasovnija na prelazu iz 19. u 20. vek.

Vremenom ju je potisnula engleska mehanika, koja je i danas dominantna.

ReferenceUredi

  1. ^ „pianoforte”. The Free Dictionary. 

Spoljašnje vezeUredi