Rade Ćaldović

Rade „Ćenta“ Ćaldović (Beograd, 6. oktobar 1950Beograd, 15. februar 1997), bio je srpski kriminalac, jedan od najbližih saradnika Ljubomira Magaša. Osuđivan je za iznudu novca, ucene, teško razbojništvo i krađu, a bio je optuživan i za krivično delo silovanja.

Rade Ćaldović
Rade Caldovic Centa.jpg
Datum rođenja(1950-10-06)6. oktobar 1950.
Mesto rođenjaBeograd
 FNRJ
Datum smrti15. februar 1997.(1997-02-15) (46 god.)
Mesto smrtiBeograd
 SRJ

BiografijaUredi

Ćaldović je rođen na Zvezdari, kao drugo dete u porodici vozača pri policiji i domaćice. Imao je dvojicu braće. Sredinom 1960-ih porodica se odselila u Zemun, u naselje „Marija Bursać“. U to vreme je na upoznao Ljubomira Magaša, sa kojim je postao nerazdvojan. Prvi put je uhapšen 1967. godine zajedno sa Magašem i Zoranom Milosavljevićem „Robijom“, pod optužbom za silovanje. Zbog nedostatka dokaza, Ćaldović i Milosavljević su pušteni na slobodu, a Magaš je osuđen na zatvorsku kaznu. Dve godine kasnije Ćaldović se oženio. U martu 1971. godine sa Magašem i Dačom je otputovao u Italiju, u Milano.

EvropaUredi

Ćenta je 1972. godine u Veroni ranjen u stomak.[1] Ubrzo posle ranjavanja je otišao u Milano gde se pridružio Magašu i njegovom klanu koji je tada brojao desetak članova. U Italiji se bavio oružanim pljačkama, uključujući i italijanskih i austrijskih zlatara, zbog čega je u Rimu dospeo u zatvor. Nakon izlaska iz zatvora početkom 1974. godine odlazi u Francusku, a odatle ubrzo u Nemačku, u Frankfurt. U nemačkoj policiji je vođen pod lažnim imenima koja je koristio, tj kao Milovan Bulovan iz Zrenjanina, Dušan Vučetić, Živan Mašinjanin, Đulijano Kastanjola i Andrea Zulo. Nemačka policija ga je početkom 1980-ih teretila za 37 krivičnih dela, ali zbog nedostatka dokaza je i dalje ostajao na slobodi. Zbog pritiska od strane policije i novinara, Ćaldović je posle oslobađajućih presuda najčešće odlazio u Italiju i Holandiju, gde je vreme provodio u kockarskim krugovima.

U Holandiji je Ćaldović ušao u kockarske krugove. Međutim, kada je vođa tzv. crnogorske kriminalne grupe, iako rođen u Feketiću, opština Mali Iđoš, Veljko Krivokapić na kocki izgubio od Ćaldovića dvadeset hiljada nemačkih maraka i skupocen sat a potom ga uz pretnje pištoljem i ljudi oko sebe primorao da mu sve vrati, isti je nekoliko dana kasnije ubijen u jednom bečkom kafiću. Osumnjičeni za ovo ubistvo, sâm Ćaldović, Jusuf Bulić i Ljubomir Magaš, nalazili su se u bekstvu. Međutim, na zahtev Austrije prema optužnici koja ih je teretila za ubistvo iz bezobzirne osvete i u Beogradu je izdata poternica.[2] Nakon izvesnog vremena poternica je obustavljena zbog nedostatka dokaza da su učestvovali u ubistvu Krivokapića.

Pošto se ponovo vratio u Nemačku gde je inače bespravno boravio, Ćaldović je podneo zahtev za politički azil. Nemačke vlasti su to odbile, pa je on odlučio da zajedno sa svojim prijateljem Ljubom Magašem pristupi „Ravnogorskom pokretu“ srpske emigracije i tako proba da sebi obezbedi stalno boravište na području SR Nemačke. Velika potera nemačke policije za Ćaldovićem počela je onog trenutka kada je 1981. godine kupio najnoviji i najskuplji model mercedesa „Benc 500SL“, tadašnji automobil godine u Nemačkoj. To je pobudilo nove sumnje jer Ćaldović nije bio zaposlen, te zvanično nije imao ni osnovne legalne prihode.

Nemačka policija je 1982. napokon uhapsila Ćaldovića zbog sumnje da je učestvovao u iznuđivanju novca od kockarskog kluba u ulici Kajzeštrase u Minhenu. Pošto je uhapšen na delu, prilikom pucnjave, policija je imala dovoljno dokaza da ga, kao i njegove saradnike, osudi na dugogodišnji zatvor. Nemački „Špigl“ je objavio da je napokon uhapšen glavni reketaš na području Minhena, jer da više gotovo i da nema italijanskog i kineskog restorana, picerije i javne kuće koja nije plaćala reket osumnjičenom. Zbog ucena s teškim razbojništvom, 1985. godine Ćaldović je osuđen na zatvorsku kaznu od tri godine i četiri meseca zatvora, koju je izdržao u zatvoru Landsberg, kod Minhena. Kada je 10. novembra 1986. godine ispred Zemaljskog suda u Frankfurtu ubijen Ljubomir Magaš, nemačka policija ga je proglasila za novog „kuma“ jugoslovenskog podzemlja.

Po izlasku iz zatvora krajem 1980-ih, da bi dobio dozvolu za ostanak u Nemačkoj, Ćaldović je sklopio lažni brak sa svojom prijateljicom Birgit. Posle izvesnog vremena nemačka policija i dalje ga je sumnjičila za nekoliko teških krađa. Preselio se u Ofenbah gde je živeo sa svojom porodicom sve dok 1992. godine nije proteran iz Nemačke.

Povratak u BeogradUredi

Po proterivanju, Ćaldović se vratio u Beograd, a odatle otišao u Južnoafričku Republiku, u Johanezburg na duže. Kada se ponovo vratio u Beograd, započeo je poslove u Beogradu i Atini gde je otvorio firmu.

Iste godine Rade Ćaldović dovođen je u vezu sa ubistvom Aleksandara „Kneleta“ Kneževića, ubijenog 28. oktobra 1992. godine u beogradskom hotelu „Hajat“. Knežević je malo pre ubistva oteo automobil „Krajsler Vrangler“ od Ćaldovićevog zeta Miodraga „Miše“ Cvetinovića. I sam Cvetinović je kasnije optuživan za ovo ubistvo.[3]

Sredinom novembra 1993. godine na Ćaldovića je izvršen neuspeli atentat. U parkiranoj „Ladi“ neposredno pored njegovog „Mercedesa“ aktivirana je eksplozivna naprava, ali je Ćaldović prošao samo sa lakšim telesnim povredama. Od tog trenutka je angažovao i nekoliko telohranitelja.

UbistvoUredi

Ubijen u je noći 14/15. februar 1997. godine.[4] Nepoznati ubica ga je kroz bočno staklo izrešetao automatskim oružjem dok je sedeo u svom vozilu, u Francuskoj ulici u Beogradu. Sa njim je u kolima ubijena i Maja Pavić, novinarka TV Pink i venčana kuma Svetlane Ražnatović.

ReferenceUredi

  1. ^ GANGSTERS INCORPORATED - YUGO PART 2, Pristupljeno 24. 4. 2013.
  2. ^ Lopušina, Marko (2003). Srpska mafija - Ko je ko. ISBN 978-86-7578-045-8. 
  3. ^ Društvo | Novosti.rs, Pristupljeno 24. 4. 2013.
  4. ^ Naša Borba: Masakr u noći Sv. Valentina

LiteraturaUredi

Spoljašnje vezeUredi

  Mediji vezani za članak Rade Ćaldović na Vikimedijinoj ostavi