Radoje Kontić (narodni heroj)

Radoje Kontić (Tikovo, kod Pljevlje, 19. decembar 1919 – okolina Pljevalja 1943), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.

radoje kontić
Radoje Kontić
Lični podaci
Datum rođenja(1919-12-19)19. decembar 1919.
Mesto rođenjaTikovo, kod Pljevlje, Kraljevstvo SHS
Datum smrti1943.(1943-Nedostaje neophodni parametar 1, mesec!-00) (24/25 god.)
Mesto smrtiokolina Pljevalja, ND Crna Gora
Delovanje
Član KPJ od1940.
Učešće u ratovimaNarodnooslobodilačka borba
SlužbaNOV i PO Jugoslavije
Heroj
Narodni heroj od13. jula 1953.

Biografija

uredi

Rodio se u selu Tikovo u blizini Pljevalja 19. decembra 1919. godine u siromašnoj seljačkoj porodici. Osnovnu školu je završio u rodnom mestu, ali je zbog teških materijalnih uslova morao da prekine školovanje. Na očevom imanju bavio se zemljoradnjom. Veoma rano se priključio omladinskom pokretu i bio je veoma aktivan. Nakon kapitulacije Jugoslavije u selima Pliješevina, Šljivansko i Tikova obrazovao je prvu borbenu grupu. Učestvovao je u niz akcija koje su imale za cilj uništavanje karabinjerskih i žandarmerijskih stanica, ali i Pljevaljskoj bici 1. decembra 1941. godine.[1]

Sredinom februara 1942. godine izabran je za sekretara Mesnog komiteta SKOJ−a i člana Mesnog komiteta KPJ za srez pljevaljski. U toku velikih borbi u maju 1942. godine postavljen je za zamenika komesara Prve čete trećeg udarnog bataljona Pljevaljskog odreda. Formiranjem Treće proelterske brigade 5. jula 1942. godine postao je borac u drugom bataljonu. Isticao se junaštvom u napadima na Bradinu, Prozor, Gornji Vakuf i Kupres. U decembru iste godine izabran je za političkog koemsara Treće čete petog bataljona.[1]

Posle završteka Četvrte neprijateljske ofazive vraćen je na rad u Sreski komitet Partije za pljevaljski srez. Međutim, ubrzo se ponovo vraća u brigadu, jer je neprijatelj iz nekoliko pravaca počeo da napada iz pravca Prijepolja i Pljevalja na Jabuku i Majajlovicu. Peti bataljon je uz dosta muke odoleo snažnoj topovskoj vatri i onda je krenuo u juriš. U trenutku kada je pozivao borce na juriš, njegov položaj su otkrili italijanski tenkovi i tada je pogođen u glavu u blizini Pljevalja.[1]

Ukazom predsednika FNR Jugoslavije Josipa Broza Tita, 13. jula 1953. godine, proglašen je za narodnog heroja.[2]

Reference

uredi

Literatura

uredi