Sandro Pertini

7. председник Италије (1978—85)

Alesandro (Sandro) Pertini (ital. Alessandro Pertini; Stela, 25. septembar 1896Rim, 24. februar 1990) bio je italijanski socijalistički političar i novinar, te 7. predsednik Italije od 1978. godine do 1985. godine.

Sandro Pertini
Pertini ritratto.jpg
Biografija
Datum rođenja(1896-09-25)25. septembar 1896.
Mesto rođenjaStela
Kraljevina Italija
Datum smrti24. februar 1990.(1990-02-24) (93 god.)
Mesto smrtiRim
Italija
Religijanijedna (ateizam)
Politička
stranka
Italijanska socijalistička partija
7. predsednik Italije
9. jul 1978 — 29. jun 1985.
PrethodnikĐovani Leone
NaslednikFrančesko Kosiga

U pesmi Tota Kutunja L'italiano se indirektno spominje kao "predsednik koji je partizan".(E un partigiano come presidente)

BiografijaUredi

Rođen je u mestu Stela, provincija Savona, kao sin zemljoposednika. Školovao se u salezijanskom koledžu u Varaceu i liceju u Savoni. Tamo se upoznao s idejama socijalizma. Nakon toga je završio pravo na univerzitetu u Đenovi.

Bio je protiv učešća Italije u Prvom svetskom ratu, ali je služio u vojsci kao poručnik i dobio nekoliko odlikovanja. Godine 1918. postao je član Ujedinjene socijalističke partije i nastanio se u Firenci, gde je diplomirao na političkim naukama. Tada su ga fašisti nekoliko puta pretukli, ali nije izgubio veru u svoja uverenja.

Otpor fašizmuUredi

Nakon što su fašisti ubili socijalističkog vođu Đakoma Mateotija, Pertini je još više bio uveren u ispravnost ideja socijalizma, te je nastavio borbu protiv fašističke diktature. Bio je privremeno zatvoren 1926, ali je uspeo da pobegne i delovao u ilegali. Naposletku su ga ipak uhapsili u Pizi, te je bio osuđen na deset godina robije.

Kaznu je služio na ostrvima Pontine do 1943. godine. U zatvoru je uspeo da spasi i sačuva čuveni dnevnik Antonija Gramšija. Pušten je mesec dana nakon Musolinijevog hapšenja, nakon čega se odmah priključio borcima pokreta otpora protiv nacističke okupacije i marionetske Italijanske socijalne republike. Nemci su ga zarobili i osudili na smrt streljanjem, ali su ga iz zatvora izvukli njegovi drugovi u akciji spašavanja. Pertini je nakon toga otputovao na sever Italije da bi učestvovao u organizovanju partizanske borbe.

Politička karijeraUredi

Rat u Italiji završio je 25. aprila 1945. godine, a referendumom iz 1946. godine ukinuta je kraljevina i proglašena Republika Italija. Pertini je tada bio član Ustavotvorne skupštine koja je izradila novi ustav Republike.[1] U posleratnim je godinama bio istaknuti član i vođa Italijanske socijalističke partije, te jedan od najpriznatijih italijanskih političara. Tokom olovnih godina u Italiji osuđivao je akcije ekstremne levice i desnice, poput Crvenih brigada i operacije Gladio, te je branio ideale republike.

Od 1968. godine do 1976. godine bio je predsednik Doma poslanika Republike Italije, a od 1978. godine do 1985. godine predsednik Republike Italije. Funkciju doživotnog senatora u italijanskom parlamentu držao je od 29. juna 1985. godine do smrti. Nosilac je mnogih italijanskih i stranih odlikovanja i priznanja.

Umro je 24. februara 1990. godine u Rimu u 93. godini života.

IzvoriUredi

Spoljašnje vezeUredi