Srbi u Skandinaviji

Srbi u Skandinaviji su ljudi srpskog porekla koji žive i rade u zemljama Skandinavije.

Srbi u Skandinaviji
Ukupna populacija
oko 170.000
Regioni sa značajnom populacijom
 Švedska-
 Norveška> 7000
 Danska-
 Finska-
 Island-
Jezici
švedski, norveški, danski, finski, islandski i srpski
Religija
pravoslavlje
Srodne etničke grupe
Srpska dijaspora

Srbi u NorveškojUredi

Najveći broj Srba interniran je u Norvešku u toku Drugog svetskog rata. Među logorašima bilo je i zarobljenih partizana, ilegalaca ali i Srba iz ondašnje NDH, koji su preživeli Jasenovac. Od ukupno 4.268 interniraca, 3.841 bili su Srbi. Razmešteni u tridesetak norveških logora, koji su se većinom nalazili na severu Norveške, ali su prilikom oslobađanja i raseljavanja svi prekvalifikovani u Jugoslovene. Trideset odsto njih se više nije vratilo u domovinu. Na norveškom groblju Sur je pokopano 27 Srba streljanih 1942. godine. O stradanju Srba u Norveškoj tokom Drugog svetskog rata snima se film.[1][2]

Priliv sveže radne snage, računajući i Jugoslaviju, u Norveškoj je zaustavljen 1972. godine, kada su se pojavili prvi ozbiljniji simptomi nezaposlenosti. Od tada je dozvola za rad i dozvola boravka strancima izdavana ređe, najviše kada je u pitanju politički azil. Prema statistici, početkom 1991. godine, u Norveškoj je živelo 4.243 građana SFRJ a od tada je došao izvestan broj izbeglica, tako da je početkom 1992. godine registrovano i 3.674 izbeglica iz Jugoslavije.

U Norveškoj živi oko 10.000 Srba - većinom u Oslu, gdje ih ima više od 5000 i Bergenu, gde ih ima oko 400[3]. U Oslu je aktivna parohija Sv. Vasilija Ostroškog Srpske Pravoslavne Crkve i Srpsko društvo Ras. Srbi su u Norvešku pristigli iz raznih srpskih predjela - Srbije, Republike Srpske i prostora nekadašnje Republike Srpske Krajine.

Srbi u DanskojUredi

 
Birgita Kosović

Dansku su počeli naseljavati tokom šezdesetih godina 20. veka Srbi iz istočne Srbije, zapošljavajući se u njenim fabrikama. Oni su, uglavnom, bili mladi, slabo školovani i srednje plaćeni. Radili su u železari, fabrikama automobila i kartona, a živeli su u Kopenhagenu, Odenseu, Hileredu, Balerupu i Helsingeru. Krajem šezdesetih i u Danskoj se zbog krize javila nezaposlenost, tako da se prestalo sa uvozom strane radne snage, pa su Srbi počeli da se žene Dankinjama i tako uvećavaju srpsku koloniju. Godine 1977. u Danskoj je bilo 6, a 1988. već 14 jugoslovenskih klubova, koji su imali srpske nazive: "Branko Ćopić", "Veljko Vlahović", "Timok", "Đerdap" i "Kadinjača". Svi zajedno su imali 1.500 članova. 1991. godine bilo je samo 6 organizacija sa oko 3.000 članova i Savez jugoslovenskih klubova na čijem je čelu bio Boris Keserić. U Danskoj živi 10.000 Srba, većinom su iz istočne Srbije.

Takođe na Farskim ostrvima živi nekoliko desetina Srba.[4]

Srbi u Finskoj i na IslanduUredi

U ostalim zemljama Skandinavije živi manji broj Srba, od čega u Finskoj od 1.000 do 4.000, a na Islandu od 500 do 1.000. Na Islandu je 2011. godine počela sa radom škola srpskog jezika u Rejkjaviku.[5]

Poznate ličnostiUredi

 
Kristina Vukićević

Vidi jošUredi

ReferenceUredi

LiteraturaUredi

Spoljašnje vezeUredi