Uglješa Danilović

Uglješa Danilović (Gnionica, kod Odžaka, 7. februar 1913Sarajevo, septembar 2003), učesnik Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SFR Jugoslavije i SR Bosne i Hercegovine, junak socijalističkog rada i narodni heroj Jugoslavije.

UGLjEŠA DANILOVIĆ
Ugljesa Danilovic.jpg
Uglješa Danilović
Datum rođenja(1913-02-07)7. februar 1913.
Mesto rođenjaGnionica, kod Odžaka
 Austrougarska
Datum smrtiseptembar 2003.(2003-09-00) (90 god.)
Mesto smrtiSarajevo
 Bosna i Hercegovina
Profesijadruštveno-politički radnik
Član KPJ od1935.
Učešće u ratovimaNarodnooslobodilačka borba
SlužbaNOV i PO Jugoslavije
Jugoslovenska narodna armija
Čingeneral-potpukovnik u rezervi
Narodni heroj od27. novembra 1953.
Odlikovanja
Orden narodnog heroja
Orden junaka socijalističkog rada
Orden narodnog oslobođenja
Orden partizanske zvezde
Orden zasluga za narod sa zlatnim vencem
Orden bratstva i jedinsta
Orden rada sa crvenom zastavom
Orden za hrabrost
Partizanska spomenica 1941.

BiografijaUredi

Uglješa Danilović rođen je 7. februara 1913. godine u selu Gnionica, kod Odžaka. 1939. godine završio je Poljoprivredni fakultet u Beogradu.

Za vreme studija 1933. godine postao je član Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ), a 1935. član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). Od 1935. do 1937. godine bio je član rukovodstva Fakultetskog i Univerzitetskog komiteta SKOJ-a.

Zbog revolucionarne delatnosti, godinu dana je bio isključen sa Univerziteta. Od 20. januara do 20. marta 1935. godine bio je u koncentracionom logoru u Višegradu. Izvesno vreme radio je u Mesnom komitetu KPJ za grad Beograd.

Početkom 1938. godine upućen je na partijski rad u Bosnu i Hercegovinu gde je, zajedno sa Cvijetinom Mijatovićem, radio na obnavljanju i omasovljenju organizacija SKOJ-a i KPJ. Važnu ulogu odigrao je u pripremanju, radu i provođenju zaključaka Četvrte i Pete pokrajinske konferencije KPJ za Bosnu i Hercegovinu, na kojima je izabran je člana Pokrajinskog komiteta KPJ za BiH.

Narodnooslobodilački ratUredi

Posle okupacije Jugoslavije u aprilu 1941. godine, Bosna i Hercegovina je priključena „Nezavisnoj Državi Hrvatskoj“. Pošto je na Trinaestojulskoj sednici prihvaćena odluka o pokretanju oružane borbe protiv okupatora u Bosni i Hercegovini, Danilović je otišao u Tuzlu, gde je, kao član Pokrajinskog komiteta i Glavnog štaba za Bosnu i Hercegovinu, rukovodio poslednjim pripremama za ustanak.

Od septembra do decembra 1941. godine bio je u Hercegovini, gde je radio na reorganizovanju ustaničke vojske i stvaranju partizanskih odreda. Od septembra 1941. godine, bio je komandant štaba NOP odreda u Hercegovini.

Od početka 1942. godine obavljao je funkciju političkog komesara štaba NOP odreda za istočnu Bosnu. Tokom 1942. i početkom 1943. godine, nalazio se u Šestoj istočno-bosanskoj brigadi, gde kao član Pokrajinskog komiteta KPJ i član Glavnog štaba NOV za Bosnu i Hercegovinu rukovodi vojnim poslovima Glavnog štaba za BiH.

Pred kraj Pete neprijateljske ofanzive u junu 1943. godine, Danilović se ponovno našao u Hercegovini, gde je rukovodio partijsko-političkim radom i vojnim poslovima. Iste godine biran je za člana Zemaljskog antifašističkog veća narodnog oslobođenja Bosne i Hercegovine i delegata Drugog zasedanja AVNOJ-a.

Posleratna karijeraUredi

Posle oslobođenja bio je na mnogim odgovornim državnim i partijskim dužnostima:

U više izbornih mandata bio je poslanik Savezne i Republičke skupštine. Bio je član Saveta federacije. Bio je rezervni general-potpukovnik u JNA. Godine 1973. dobio je nagradu ZAVNOBiH-a.

Umro je septembra 2003. godine u Sarajevu i sahranjen je na sarajevskom groblju Bare.

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i dugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima je i Orden junaka socijalističkog rada. Ordenom narodnog heroja odlikovan je 27. novembra 1953. godine.

LiteraturaUredi