Humanistička psihologija

Humanistička psihologija je savremeni psihološki pravac. Predstavlja treću vodeću silu u psihologiji pored biheviorizma i psihoanalize. Nastao je u Sjedinjenim Američikm Državama kao reakcija na biheviorizam i psihoanalizu. Ambicija humanističke psihologije je da pruži ljepši pogled na ljudsku prirodu. Ova škola psihologije objedinjuje učenja psihologa kao što su, Abraham Maslov, Rodžers, Gordon Olport, Mej i brojni drugi.

Pristalice teorije ističu da humanistička psihologija daje novu paradigmu u psihologiji, umjesto "psihologije bogalja", oni nude psihologiju zrele zdrave ličnosti, naglašavajući čovjekovu svejsnost, kreativnost, altruizam, racionalnost. Za središte humanističke psihologije uzima se konkretna jedinstvena ličnost.

Humanisti naglašavaju važnost suštinskih ljudiskih problema kao što su: samoaktualizacija, vrijednosti, imaginaciju, identitet i drugo.

KritikeUredi

Kritičari najčešće zamjeraju humanističkoj psihologiji, da često mješaju želje i realnost, da imaju utopijsku sliku o tome kakav bi čovjek po njima trebalo da bude. Zamjeraju se i humanistički ideografski metodi, kritičari smatraju da su oni neobjektivni.

LiteraturaUredi