Izoelektrična tačka — разлика између измена

нема резимеа измене
Površina se mijenja kako bi se formirao dupli sloj. U čestom slučaju kada su naelektrisanja na površini su [[jon]]i H<sup>+</sup> /OH<sup>-</sup>, naelektrisanje površine zavisi od pH vrijednosti tečnosti u koju je uronjeno čvrsto tijelo. Pri pH vrijednosti [[rastvor]]a koja odgovara izoelektričnoj tački nema naelektrisanja na površini.
 
Vrijednost pl može da utiče na [[rastvorljivost]] molekula na datoj pH. Takvi molekuli imaju najmanju rastvorljivost u rastvorima koji imaju pH koji odgovara izoelektričnoj tački molekula i u takvim rastvorima oni se često [[talog|talože]] van rastvora. [[Biologija|Biološki]] amfoterni molekuli kao što su [[proteini]] sadrže i [[kiselina|kisele]] i [[baza (hemija)|bazne]] funkcionalne grupe. [[Amino kiselineAminokiseline]] koje grade proteine mogu biti pozitivne, negativne, neutralne ili polarne i sve zajedno daju proteinu njegovo ukupno naelektrisanje. Na pH vrijednost koja je ispod njihove pl proteini su pozitivno naelektrisani a iznad pl su negativno naelektrisani. Zbog toga proteini mogu biti razdvojeni na osnovu njihove izoelektrične tačke (tj. ukupnog naelektrisanja) na poliakrilamidnom gelu, koristeći tehniku izoelektričnog fokusiranja koji koristi pH gradijent da se razdvoje proteini.
 
==Izračunavanje vrijednosti pl==
: <math> pI = {{pK_1 + pK_2} \over 2} </math>
 
Za aminokiselinaaminokiseline sa više od dvije jonizirajuće grupe (kao što je [[lizin]]) koristi se ista formula ali ovog puta dvije pKa koje se koriste su one od dvije grupe koje gube i primaju naelektrisanje iz neutralnog molekula aminokiseline. Lizin ima jednu karboksilnu pKa i dvije vrijednosti za pKa amino grupe (pri čemu je jedna od njih na R-grupi), tako da potpuno protonizovani lizin ima naelektrisanje +2. Da bismo dobili neutralno stanje, moramo deprotonovati lizin dva puta i zbog toga koristiti vrijednosti R-grupe i i vrijednosri amino pKa (koje se nadju u listi standardnih aminokiselina).
 
: <math> pI = {{9.06 + 10.54} \over 2} = 9.80 </math>
 
==Keramički materijali==
Izoelektrična tačka [[metal]]nih [[oksid]]a koji ulaze u sastav keramike se često koristi u nauci o materijalima u raznim koracima procesuiranja u [[voda|vodenoj]] sredini (sinteza, modifikacija itd.). Ove površine koje su prisutne kao [[koloidi]] ili kao veće čestice u vodenom rastvoru su uglavnom pokrivene hidroksilnim vrstama M-OH (gdje je M metal kao što je Al, Si itd.). Na pH vrijednostima koje su iznad pl, dominantne vrste na površini su M-O<sup>-</sup>, dok su na pH vrijednostima ispod pl dominantne M-OH<sub>2</sub><sup>+</sup>. Navedene su neke približne vrijednosti uobičajene [[keramika|keramike]]. Tačne vrijednosti mogu varirati zavisno od faktora materijala kao što je čistoća i faza kao i fizički parametri kao što je [[temperatura]]. Precizno mjerenje izoelektrične tačke je teško i zahtijeva precizne tehnike čak i sa modernim metodama. Zbog toga mnogi izvori navode različite vrijednosti izoelektrične tačke ovih materijala.
 
===Primjeri izoelektričnih tačaka===
*titanijum(IV) oksid (rutil ili anatas) TiO<sub>2</sub>: 3.9-8.2
*silicijum nitrid Si<sub>3</sub>N<sub>4</sub>: 6-7
*gvožđe (II III) oksid ([[magnetit]]) Fe<sub>3</sub>O<sub>4</sub>: 6.5-6.8
*gama gvožđe (III) oksid (magemit) Fe<sub>2</sub>O<sub>3</sub>: 3.3-6.7
*cerijum (IV) oksid CeO<sub>2</sub>: 6.7-8.6
*talijum (I) oksid Tl<sub>2</sub>O: 8
 
Pomiješani oksidi mogu imati izoelektrične tačke koje su između onih koje odgovaraju čistim oksidima. Na primjer izmjeren je pl u iznosu od 4.5 za sintetički pripremljeni [[amorfnost|amorfni]] [[aluminosilikat]] (Al<sub>2</sub>O<sub>3</sub>-SiO<sub>2</sub>). Primijećeno je da je elektrokinetičko ponašanje površine bilo pretežno od strane Si-OH vrsta što objašnjava relativno nisku pl vrijednost. Veće vrijednosti pl vrijednosti (od 6 do 8) ima 3Al<sub>2</sub>O<sub>3</sub>-2SiO<sub>2</sub> kao i barijum titranat BaTiO<sub>3</sub> koji je između pH 5 i 6.
 
Što je pH vrijednost rastvora aminokiseline veća udaljenija od vrijednosti pl to je ta grupa molekula više naelektrisana.
 
==Izoelektrična tačka nasuprot nultog naelektrisanja==
Termin izoelektrična tačka i tačka nultog [[naelektrisanje|naelektrisanja]] se često koriste iako pod nekim uslovima postoje razlike.
 
U sistemima u kojima su H<sup>+</sup>/OH<sup>-</sup> joni koji određuju površinu, tačka nultog naelektrisanja je data u pH. pH vrijednost na kojoj površina postaje neutralna predstavlja tačku nultog naelektrisanja površine. Elektrokinetički fenomeni uglavnom mjere zeta potencijal, i nulti zeta potencijal je definisan kao tačka nultog naelektrisanja na dvostrukom sloju. izoelektrična tačka predstavlja pH vrijednost pri kojoj čestica koloida[[koloid]]a ostaje stacionarna u [[električno polje|električnom polju]]. Izoelektrična tačka je različita od tačke nultog naelektrisanja na površini čestice, ali ovo je u praksi često ignorisano za površine koji nemaju specifično [[adsorpcija|adsorbovana]] pozitivna ili negativna naelektrisanja. U ovom kontekstu specifična adsorpcija je shvaćena kao adsorpcija koja se dešava na duplom sloju ili hemijska adsorpcija. Stoga je tačka nultog naelektrisanja na površini je jednaka izoelektričnoj tački u odsustvu specifične adsoprcije na toj površini.
 
U odsustvu pozitivnih ili negativnih naelektrisanja površina se najbolje opisuje tačkom nultog naelektrisanja. Ako su pozitivna i negativna naelektrisanja prisutna u jednakim količinama onda je u pitanju izoelektrična tačka. A tačka nultog naelektrisanja se odnosi na odsustvo bilo kojeg naelektrisanja na površini, dok se izoelektrična tačka odnosi na stanje neutralnog ukupnog naelektrisanja površine. Razlika između njih je količina naelektrisanih mjesta na tački ukupnog negativnog naelektrisanja. Konstante ravnoteže površine pK<sup>-</sup> i pK<sup>+</sup> definišu dva uslova prema relativnom broju naelektrisanih mjesta: