Božidar Đurašević

Božidar Đurašević je rođen u Beogradu 26. aprila 1933. godine. Detinjstvo i ratne godine je takođe proveo u Beogradu kao jedino dete svojih roditelja, oca Josifa i majke Marije. Vrlo rano je počeo da se bavi šahom. Bio je omladinski prvak Jugoslavije 1950. godine. Godine 1952. postaje nacionalni majstor u svojoj 19-oj godini. Internacionalni majstor postaje 1957. godine. Igrao je za ekipu Jugoslavije na dve Olimpijade na kojima je osvojio srebrne medalje (Moskva 1956 i Minhen 1958). Po retroaktivnom kriterijumu Chessmetrics-a najviši rejting je imao 1955. godine od čak 2602 poena koja govori da je imao snagu solidnog velemajstora [1], titulu koju nije zvanično osvojio. Rano je prestao da se aktivno bavi šahom i posvetio se pravnim naukama. Radio je kao zamenik okružnog javnog tužioca u Beogradu od 1962 do 1977 sa položenim sudsko-advokatskim ispitom. Od 1977. godine do penzije radio je u Šahovskom Informatoru, jedno vreme i kao direktor te ustanove u dva mandata. Sa suprugom Nadeždom ima dvoje dece. Sin Branislav je šahovski problemista. Više o Božidaru Đuraševiću je objavljeno u emisiji Sportski spomenar 139 Radio Beograda.[2] Sa Slavkom Domazetom napisao je knjigu Šah i šahisti [3] kоја је doživelа dva izdanja. Posle penzionisanja bavi se bridžom i prevodom knjiga iz te oblasti. Nosilac je Ordena rada sa zlatnim vencem Predsedništva Jugoslavije koji je dobio 1990. godine.

Božidar Đurašević
Датум рођења(1933-04-26)26. април 1933.(87 год.)
Место рођењаБеоград

ReferenceУреди