Отворите главни мени

Intususcepcija (digestivni sistem)

(преусмерено са Invaginacija)

Intususcepcija, invaginacija ili uvlačenje creva u sebe, je stanje u kome se jedan deo creva uvlači u drugi. Uvlačenje creva u sebe može da izazove opstrukciju i smanjeno snabdevanje krvlju pogođenog dela creva. Javlja se obično na četiri načina uvlačenjem: ileuma u ileum, ileuma u ileocekalnu valvulu, ileocekalne valvule u kolon i kolona u kolon. Može se javiti u svim starosnim grupama u oba pola, ali je uobičajenija kod beba starih između 5 i 10 meseci. Zahteva ranu dijagnozu i hitno lečenje kako bi se sprečila perforacija creva, peritonitis i smrtni ishod.[1]

EtiologijaУреди

Najčešću uzroci intususcepcije su zapaljenje ili tumori koji obično utiču na normalne kontrakcije creva, dovodeći do toga da normalno crevo iznad oblasti zapaljenja ili tumora nastavlja da se kontrahuje većom snagom nego crevo ispod njega. To rezultuje uvlačenjem creva koje se nalazi iznad u deo creva koje se nalazi ispod.[2]

Najčešće se invaginacija dešava kod tankog creva koje se uvlači u debelo crevo na mestu gde se ona normalno spajaju, što znači u desnom donjem delu trbuha.

Postoperativna intususcepcija

Poseban, doduše neuobičajen, oblik je postoperativna intususceptacija koja je jako ozbiljno stanje kod odojčadi i dece, koje se u postoperativnom periodu karakteriše znacima opstrukcije creva.[2] Postoperativna intususcepcija se javlja kao komplikacija mnogih hirurških procedura, uključujući apendiktomiju i operaciju tumora creva, Meckelov divertikulum, retroperitonealni teratom, Wilmov tumor i Hirschsprungovu bolest. Postoperativna intususcepcija je kao komplikacija abdominalnih operacije kod dece teško je predvidljiva preoperativno. Incidencija ove komplikacije je oko 0,05 %.[3][4]

Mnoge teorije su pokušale da objasne etiologiju postoperativnog intususcepcije, ali osnovni mehanizam je i dalje nejasan. Uobičajeni uzroci uključuju apendektomiju i operaciju malrotacije creva, Meckelov divertikulum, retroperitonealni teratom, Wilmov tumor i Hirschsprungova bolest. Konkretno, to može biti rezultat hirurške traume, spazma, dehidracije tkiva, disbalansa elektrolita, hipoksije i/ili edema tkiva.[5][6][7] Ranija studija je pokazala da lipopolisaharid može izazvati postoperativnu intususekciju, jer se kod miševa intraperitonealno injektiran lipopolisaharid izazvao intususcepciju.[8][9]

Klinička slikaУреди

Kliničkom slikom dominiraju sledeći simptomi:

  • Krvavo sluzava stolica (malinasto prebojena stolica), pomešana sa krvlju i sluzi.
  • Povišena telesna temperatura,
  • Nizak krvni pritisak.
  • Povraćanje
  • Zbunjenost
  • Povremeni bol u stomaku.[10]

DijagnozaУреди

Dijagnozu ovog stanja uključuje:

  • Anamnezu sa ličnom i porodičnom istorijom bolesti
  • Digitalni rektalni pregled i palpaciju trbuha (kojom se opipava velika bolna i osjetljiva masa u obliku kobasice).
  • Laboratorijske analize
  • Slikovne radiološke testove (ultrazvuk i radiografiju trbušne šupljine).

Diferencijalna dijagnozaУреди

U diferencijalnoj dijagnozi intususcepcija kod odraslih bolesnika u obzir treba uzeti i primarni limfom debelog creva.

TerapijaУреди

Odrasli

Kod odrasle osoba terapija može biti nepotrebna, ali je neophodno pažljivo praćenje daljeg razvoja stanja.

Deca

Kod dece neophodna je redukcija uvučenog creva. Ovo najčešće obavlja radiolog, vazdušnom ili barijumskom klizmom. Kako procedura sa sobom nosi određeni rizik od perforacije creva, nakon intervencije neophodno je pažljivo praćenje daljeg razvoja stanja. Ukoliko je terapija klizmom neuspešan, neophodan je hirurški zahvat kako bi se olakšala intususcepcija i eliminisao trajno oštećeni deo creva.

IzvoriУреди

  1. ^ Marinis A, Yiallourou A, Samanides L, Dafinos N, Anastapoulos G, Vassiliou I, et al. Intussusception of the bowel in adults: a review. World J Gastroenterol. 2009; 15(4):407-11.
  2. 2,0 2,1 Wang, N., Cui, X., Liu, Y., Long, J., Xu, Y., Guo, R., Guo, K. (2009) Adult intussusception: A retrospective review of 41 cases. World journal of gastroenterology, 15(26): 3303-8
  3. ^ Hamada Y, Fukunaga S, Takada K, Sato M, Hioki K. Postoperative intussusception after incidental appendicectomy. Pediatr Surg Int. 2002 May; 18(4):284-6.
  4. ^ Türkyilmaz Z, Sönmez K, Demiroğullari B, Karabulut R, Ozen IO, Moralioğlu S, Başaklar AC, Kale N, Postoperative intussusception in children. Acta Chir Belg. 2005 Apr; 105(2):187-9.
  5. ^ West KW, Stephens B, Rescorla FJ, Vane DW, Grosfeld JL. Postoperative intussusception: experience with 36 cases in children. Surgery. 1988;104:781–7.
  6. ^ Holcomb GW, 3rd, Ross AJ, 3rd, O'Neill JA., Jr Postoperative intussusception: increasing frequency or increasing awareness. South Med J. 1991;84:1334–9.
  7. ^ Eke N, Adotey JM. Postoperative intussusception, causal or casual relationships. Int Surg. 2000;85:303–308
  8. ^ Hanani M, Nissan A, Lin Z, Cohen P, Freund HR. Introduction of intussusception in mice by intraperitoneal injection of lipopolysaccharide. Gastroenterology. 1996;110:A1389.
  9. ^ Badriyyah M, Mazeh H, Brocke S, Osmanova V, Freund HR, Hanani M. Prevention of lipopolysaccharide-induced intussusception in mice by the COX2 inhibitor rofecoxib. Pediatr Surg Int. 2008;24:333–6.
  10. ^ Yakan, S., Caliskan, C., Makay, O., Denecli, A., Korkut, M. (2009) Intussusception in adults: Clinical characteristics, diagnosis and operative strategies. World journal of gastroenterology, 15(16): 1985-9

Spoljašnje vezeУреди

 Molimo Vas, obratite pažnju na važno upozorenje
u vezi sa temama iz oblasti medicine (zdravlja).