Meseršmit Me 163 Komet

Meseršmit Me-163 Komet (nem. Messerschmitt Me 163) je bio njemački raketni jednosjedi lovac iz perioda Drugog svjetskog rata, kojeg je prozvodila fabrika Meseršmit (Messerschmitt AG).

Meseršmit Me 163 Komet
Messerschmitt Me 163B USAF.jpg
Meseršmit Me 163 Komet
Opšte
Namena Lovački avion
Posada 1 član
Zemlja porekla Nemačka Nacistička Nemačka
Proizvođač Messerschmitt A.G.
Prvi let 1. septembar 1941.
Početak proizvodnje 1944.
Dimenzije
Dužina 5,69 m
Razmah krila 9,3 m
Visina 2,75 m
Površina krila 18,5 m²
Masa
Prazan 1905 kg
Normalna poletna 3950 kg
Maks. težina pri uzletanju 4310 kg
Pogon
Raketni motor 1 x Walter HWK 509A-2
Potisak RM 17 kN
Performanse
Maks. brzina na H=0 1060 km/h
Taktički radijus kretanja 40 km
Plafon leta 12100 m
Brzina penjanja 9600 m/min
Naoružanje
Osnovno 2 topa od 30 mm, rakete vazduh-vazduh

Bez sumnje najveći iskorak u avijaciji Drugog svjetskog rata u tehnološkom smislu, i po aerodinamici, brzini i visini leta, avion se pokazao slabo u borbama. Njegov najveći problem je bilo opasno, nestabilno i korozivno raketno gorivo, koje je ponekad eksplodiralo pri vibracijama ili udarima, često pri polijetanju ili slijetanju, uz katastrofalne posljedice po avion i pilota.

RazvojUredi

Korijeni projekta sežu do 20-ih godina, sa projektima Aleksanera Lipiša i projektima raketnih motora na tekuće gorivo na kojima se u Njemačkoj intenzivnije radilo pod Helmutom Valterom od dolaska na vlast Adolfa Hitlera. Rana avionska istraživanja su izvođena u DFS (DFS, Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug - njemački zavod za istraživanje jedrilica) gdje je prvi raketni avion bez repa projektiran kao DFS 194. U martu 1938. dizajn je završen, a u januaru 1939. prebačen u fabriku Meseršmit. Raketni motor je tada ugrađen u DFS 194 i brzina je dostigla 550 km/h, a brzina penjanja je bila fantastična za to vrijeme.

Brzo je dobijeno odobrenje za raketni lovac, i testovi sa jedrilicom Me 163 V1 počinju u proljeće 1941. Sve je išlo po planu, brzina i visina leta su stalno poboljšavane, i na dan 2. oktobar 1941., probni pilot Hajni Ditmar je postigao brzinu od 1004 km/h, što je daleko premašivalo tadašnji svjetski rekord brzine za avione od oko 750 km/h.

Uvođenje u upotrebuUredi

Veliki problemi su pratili uvođenje aviona u operativnu upotrebu. Izbor pogonskih materija koje su burno reagovale direktno po kontaktu je olakšao problem paljenja u komori za sagorijevanje, ali je dodao opasan problem. Da stvar bude gora, avion je slijetao na trupnu skiju koja se izvlačila pred slijetanje, a točkovi su se odbacivali poslije polijetanja. Ovo je značilo da malo grublje slijetanje dovodi do snažnog uzburkivanja preostalog goriva, koje bi (ako bi došlo do kontakta) jednostavno eksplodiralo.

Mnogo aviona je izgubljeno na ovaj način, a originalni pilot prototipa Hajni Ditmar je i sam ranjen pri udesu prilikom slijetanja.

U borbiUredi

 
Meseršmit Me 163.

Oko 370 Kometa je uzelo učešće u napadima na američke bombardere. Zbog kratkog trajanja leta, velike razlike u brzini između Kometa i B-17, i topova male početne brzine projektila, bilo je teško postići pobjedu. Ukupno 16 savezničkih bombardera je oboreno, što nije opravdalo velike izdatke novca i vremena za program Me 163.

Dalji razvojUredi

Poboljšane verzije su uključivale Me 163C, sa dužim trupom, novim štedljivijim motorom koji je omogućavao krstareći let sa manjim potiskom, i Me 263, dalje poboljšanu verziju sa normalnim stajnim trapom. Zbog kraja rata ostale su na prototipovima.

KarakteristikeUredi

  • Me 163 B-1
  • Lovac
  • Posada: Jedan pilot
  • Prvi let: 1941.
  • Ušao u upotrebu: 1944.
  • Proizvođač: Meseršmit (Messerschmitt AG)
  • Dimenzije
    • Dužina: 5.69 m
    • Razmah: 9.3 m
    • Visina: 2.74 m
    • Površina krila: ? m²
  • Mase
    • Prazan: 1905 Kg
    • Opterećen: 4110 Kg
    • Maksimalna poletna masa: ? Kg
  • Pogonska grupa

PerformanseUredi

  • Maksimalna brzina: 960 Km/h na 10000 m
  • Dolet: oko 200 Km, radijus manje od 100 Km
  • Operativni plafon: 16500 m
  • Brzina uzdizanja: 5000 m u minuti

NaoružanjeUredi

  • Streljačko:
    • 2 topa 30 mm MK-108, sa 60 granata svaki
  • Rakete:
    • eksperimentalne vazduh-vazduh

LiteraturaUredi

  • Gunston, Bill (1999). The Illustrated Directory of Fighting Aircraft of World War II. Salamander Books. ISBN 9781840650921. 

Spoljašnje vezeUredi