Đuza Radović

југословенски и српски књижевник, аутор, лингвиста, универзитетски професор

Đuza Radović (Lipovska Bistrica, kod Kolašina, 1906[1]Beograd, 16. oktobar 1989) bio je jugoslovenski i srpski književnik, autor, lingvista, profesor na Fakultetu dramskih umetnosti, društveno-politički radnik, upravnik Biblioteke Srpske akademije nauka i umetnost i akademik. Njegova lična biblioteka nalazi se u Udruženju za kulturu, umetnost i međunarodnu saradnju „Adligat” u Beogradu.

Đuza Radović
Lični podaci
Datum rođenja(1906-00-00)1906.
Mesto rođenjaLipovska Bistrica, kod Kolašina, Knjaževina Crna Gora
Datum smrti16. oktobar 1989.(1989-10-16) (82/83 god.)
Mesto smrtiBeograd, SFR Jugoslavija

Biografija uredi

Završio je beransku gimnaziju[2] i diplomirao je na Filozofskom fakultetu (grupa za jugoslovensku i svjetsku književnost) u Beogradu 1930. Komparativnu književnost je studirao na Sorboni.

Radio je kao gimnazijski profesor; bibliotekar u Narodnoj biblioteci Srbije; urednik Radio Beograda 2, profesor Fakulteta dramskih umetnosti u Beogradu; naučni savjetnik i upravnik Biblioteke Srpske akademije nauka i umetnosti.

Uređivao je časopise i novine: Razvršje, Književne novine, Književnost i jezik, Bibliotekar. Pisao je pjesme, književne kritike, eseje i oglede iz istorije književnosti.

Prevodio je sa francuskog i slovenačkog jezika. Bio je član Društva za nauku i umjetnost Crne Gore.

Predavao je na Fakultetu dramskih umetnosti kao redovni profesor.[3]

Jedan je od potpisnika Novosadskog dogovora.[4]

Bio je član kulturno-prosvetne zajednice Loznice, predsednik Uprave društva za proučavanje pozorišta Srbije[5] i Crnogorske akademije nauka i umjetnosti.[6]

Đura Radović je zaslužan za afirmaciju književnog opusa Stefana Mitrovog Ljubiše. Priredio je zbornik radova o njegovom delu i kasnije inicirao izdanje njegovih izabranih i sabranih djela.[7]

Biblioteka u Adligatu uredi

Njegova ćerka Vesna Bernar je prevodilac sa francuskog. Prevela je dela Jovana Dučića i Milovana Danojlića na francuski.

Ona je Udruženju za kulturu, umetnost i međunarodnu saradnju „Adligat” poklonila očevu ličnu biblioteku.[8]

Odabrana djela uredi

  • Na putu, pjesme, 1934
  • Ličnosti i dela , 1955
  • Dok još ima lasta , 1960
  • Studije i ogledi , 1983

Reference uredi

  1. ^ Milisavac, Živan, ur. (1984). Jugoslovenski književni leksikon (2. izd.). Novi Sad: Matica srpska. str. 686. 
  2. ^ „Zahtijevali vraćanje statusa više državne gimnazije”. www.dan.co.me. Pristupljeno 2020-12-21. 
  3. ^ „Nešto je trulo u srpskom pravosuđu”. B E T O N :: KULTURNO PROPAGANDNI KOMPLET (na jeziku: engleski). 2012-01-17. Pristupljeno 2020-12-21. 
  4. ^ http://slovoslovlje.org/2017/04/28/vidoje-marjanovic-osvrti-na-stanje-srbskog-jezika-i-njegovog-pisma-iii-deo/ http://www.svevlad.org.rs/srbistika/novosadski_dogovor.html
  5. ^ http://arhiva.unilib.rs/unilib/o_nama/izdanja/2008/misa-djuric.pdf
  6. ^ „Preminuli članovi - CANU”. www.canu.me. Pristupljeno 2020-12-21. 
  7. ^ LJUBIŠA, Stjepan Mitrov (1969). Pripovetke. (Izbor i redakcija Đuza Radović.). (na jeziku: engleski). 
  8. ^ Blic. „Rukopisi Milovana Danojlića, meniji sa dvora kralja Aleksandra i kraljice Drage i deo arhive Srpskog kraljevskog pozorišta stigli u Srbiju”. Blic.rs (na jeziku: srpski). Pristupljeno 2020-12-21.