Ak Kojunlu

Ak Kojunlu (tur. Āq Quyūnlū, pers. آق‌ قویونلو‎), poznati i kao Turkmeni Belog Ovna, bio je plemenski savez Turaka Oguza[1], koji je vladao današnjom istočnom Turskom od 1378. do 1501. Suniti[2] pod snažnim uticajem Persije[3], u svojim poslednjim decenijama zavladali su i Jermenijom, Azerbejdžanom, Irakom i većim delom Irana.[4]

Ak Kojunlu
Āq Quyūnlū
Turci Belog Ovna
Plemenski savez Belog Ovna u vreme najveće moći (oko 1478).
Plemenski savez Belog Ovna u vreme najveće moći (oko 1478).
Geografija
Kontinent Azija
Regija Bliski istok
Zemlja Azerbejdžan, Jermenija, Iran, Turska, Irak
Glavni grad Bagdad
Društvo
Službeni jezik turski
Religija islam
Politika
Oblik države monarhija
Istorija
 — Osnivanje 1378.
 — Ukidanje 1501.
Zemlje prethodnice i naslednice
Prethodnice: Naslednice:
Seldžučko carstvo Safavidi
Osmansko Carstvo

IstorijaUredi

Vizantijski izvori pominju Turke Belog Ovna od 1340[5], a kao osnivač njihove države pominje se Kara Osman (1378-1435)[6], koji je kao Timurov saveznik dobio posede u Maloj Aziji posle bitke kod Angore 1402. Najveći uspon doživeli su pod vođstvom Uzun Hasana (1423-1478)[7], koji je uspešno ratovao protiv rivalske države Kara Kojunlu (Turci Crnog Ovna) i zauzeo Bagdad i zapadni deo Irana[8], a u savezu sa Mletačkom republikom ratovao je sa Osmanlijama, od kojih je 1473. poražen. Posle njegove smrti država Belog Ovna brzo opada, da bi 1501. konačno pala pod vlast Persije Safavida.[9]

ReferenceUredi

  1. ^ C.E. Bosworth and R. Bulliet, The New Islamic Dynasties: A Chronological and Genealogical Manual , Columbia University Press. 1996. ISBN 978-0-231-10714-3. стр. 275.
  2. ^ Michael M. Gunter, Historical dictionary of the Kurds (2010), p. 29
  3. ^ Kaushik Roy, Military Transition in Early Modern Asia, 1400-1750, (Bloomsbury, 2014), 38;"Post-Mongol Persia and Iraq were ruled by two tribal confederations: Akkoyunlu (White Sheep) (1378–1507) and Qaraoyunlu (Black Sheep). They were Persianate Turkoman Confederations of Anatolia (Asia Minor) and Azerbaijan."
  4. ^ electricpulp.com. „AQ QOYUNLŪ – Encyclopaedia Iranica”. www.iranicaonline.org. Приступљено 25. 3. 2018. 
  5. ^ Sinclair, T.A. (1989). Eastern Turkey: An Architectural & Archaeological Survey, Volume I. Pindar Press. стр. 111. ISBN 9780907132325. 
  6. ^ Robert MacHenry. The New Encyclopædia Britannica, Encyclopædia Britannica. 1993. ISBN 978-0-85229-571-7. стр. 184.
  7. ^ Rosemarie Quiring-Zoche, "Aq Qoyunlu" Архивирано 2007-10-07 на сајту Wayback Machine, Encyclopædia Iranica.
  8. ^ H.R. Roemer, "The Safavid Period", in Cambridge History of Iran, Vol. VI, Cambridge University Press 1986, p. 339: "Further evidence of a desire to follow in the line of Turkmen rulers is Ismail's assumption of the title 'Padishah-i-Iran', previously held by Uzun Hasan."
  9. ^ Woods, John E. (1999) The Aqquyunlu: Clan, Confederation, Empire, University of Utah Press, Salt Lake City. ISBN 978-0-87480-565-9. стр. 125.

ЛитератураUredi

  • Bosworth, Clifford. The New Islamic Dynasties: A Chronological and Genealogical Manual (2nd ed.) Columbia University Press, New York. 1996. ISBN 978-0-231-10714-3..
  • Eagles, Jonathan (2014). Stephen the Great and Balkan Nationalism: Moldova and Eastern European History. I.B. Tauris. 
  • Javadi, H.; Burrill, K. (24. 5. 2012). „AZERBAIJAN x. Azeri Turkish Literature”. Encyclopaedia Iranica. 
  • Morby, John. Dynasties of the World: A Chronological and Genealogical Handbook (2nd ed.) Oxford University Press, Oxford, England. 2002. ISBN 978-0-19-860473-0.
  • Thomas, David; Chesworth, John A., ур. (2015). Christian-Muslim Relations. A Bibliographical History:Central and Eastern Europe, Asia, Africa and South America. Vol. 7. Brill. 
  • Woods, John E.. The Aqquyunlu: Clan, Confederation, Empire (2nd ed.) University of Utah Press, Salt Lake City. 1999. ISBN 978-0-87480-565-9..
  • Muʾayyid S̲ābitī, ʻAlī (1967). Asnad va Namahha-yi Tarikhi (Historical documents and letters from early Islamic period towards the end of Shah Ismaʻil Safavi's reign.). Iranian culture & literature. Kitābkhānah-ʾi Ṭahūrī. 

Spoljašnje vezeUredi