Goran Ivandić

Goran „Ipe“ Ivandić (Vareš, 10. decembar 1955Beograd, 12. januar 1994) bio je jugoslovenski i srpski rok bubnjar, poznat po svom radu sa Bijelim dugmetom.

Goran „Ipe“ Ivandić
Ipe Ivandić.jpg
Goran „Ipe“ Ivandić
Osnovne informacije
Puno imeGoran Ivandić
Druga imenaIpe
Datum rođenja(1955-12-10)10. decembar 1955.
Mesto rođenjaVareš,  FNR Jugoslavija
Datum smrti12. januar 1994.(1994-01-12) (38 god.)
Mesto smrtiBeograd,  SR Jugoslavija
Zanimanjebubnjar
Instrument(i)bubnjevi

Ivandić se rodio u Varešu, u srednjoj Bosni. Njegova rođena sestra je Gordana Ivandić, kasnije pevačica grupa Mirzino jato i Makadam. Kao dečak se preselio u Sarajevo. Tokom osnovne škole pohađao je časove violine, ali se nakon završnog ispita više nije hteo zamarati s njom.[1]

Ipe i njegovi prijatelji su sredinom 1970. osnovali grupu u okviru Pionirskog centra „Boško Buha“ u Sarajevu delovala je muzička sekcija. Sastav je nazvan "Crossroads, a Ipetu su pripali bubnjevi.

Pošto mu je muzika oduzimala slobodno vreme, Ipe je ponavljao drugi razred gimnazije i prešao na vanredno školovanje. U leto 1972. sastav Mobi Dik je pozvao Ipeta na tromesečnu „tezgu“ u Trpanj. Kada se vratio u Sarajevo, Ivandić je postao jedan od najtraženijih bubnjara u gradu. Opredelio se za sastav (Rock) sastavljen od poznatih i muzički obrazovanih sarajevskih muzičara čije je ideje kasnije objedinio Gabor Lenđel, vođa Teške industrije. Kako je u leto 1973. ostao bez posla na moru, Ipe je sticajem okolnosti ostao u Sarajevu i nakon razgovora sa Goranom Bregovićem odlučio da pređe u Bijelo dugme.

Sledećih nekoliko godina je svirao u Bijelom dugmetu. Početkom 1976. godine grupa je otišla u Ameriku, gde su snimili Ivandićev singl s pesmama "Džambo" i "Vatra", te Bebekov s pesmama "Milovan" i "Goodbye, America".[2] Početkom jeseni u Ivandić odlazi u JNA, a na njegovo mesto privremeno dolazi Milić Vukašinović iz Indeksa.

Kada je 1978. Bregović otišao u vojsku, Ipe i Laza Ristovski su pokrenuli vlastiti projekt „Stižemo“. S obzirom na početni uspeh, oni napuštaju Bijelo dugme i u potpunosti se predaju novom projektu. Međutim, 19. septembra iste godine je Ipe uhapšen zbog posedovanja hašiša i osuđen na tri godine zatvora.[2] Posle ovoga, Ivandić je odlučio da ostavi poroke, prodao je bubnjeve, počeo da uči i uspešno položio nekoliko ispita na Fakultetu političkih nauka u Sarajevu, smer - novinarstvo. Ubrzo je shvatio da ne može bez muzike, pa je ponovo nabavio instrument, i 1979. sa Slađanom Milošević snimio album "Gorim od želje da ubijem noć".[2]

Dana 17. februara 1981. otišao je na izdržavanje kazne u Foču. Od prvog dana isticao se primernim ponašanjem i radom u muzičkoj sekciji, pa je čak dva puta dobio dozvolu da nastupi sa KUD-om „Braća Ribar“ iz Foče. Za Dan Republike 1982. godine, predsedništvo SFRJ ga je oslobodilo daljnjeg izdržavanja kazne. Oko Nove godine je prihvatio poziv da ponovno zauzme svoje mesto u Bijelom dugmetu, u kom je ostao do raspada grupe 1989.[2]

Sa dugogodišnjom devojkom Amilom je snimio dva albuma - "Kakav divan dan" (1985) i "Igre slobode" (1986), na kojima je pokušao da neguje muziku baziranu na zvuku elektronskih instrumenata. Posle neuspeha poslednjeg albuma, digao je ruke od bilo kakve muzike izvan „Bijelog dugmeta“.

Nejasno je gde je živeo nakon početka rata u bivšoj Jugoslaviji. Većina kaže da je živeo u Beogradu, ali Željko Bebek u svom intervjuu govori da je živeo u Beču .[3]

Dana 12. januara 1994. Ivandić je pao sa šestoga sprata zgrade u Beogradu i umro. Veruje se da je u pitanju samoubistvo,[2] iako Bebek u gorenavedenom intervjuu tvrdi da ne veruje u to. Goran Bregović misli da je zbog mesečarenja Ipe ispao kroz terasu hotelske sobe.

2015. godine je izašao film o njegovom životu i radu pod naslovom Izgubljeno dugme.

ReferenceUredi

  1. ^ „Dvadeset i šest godina od smrti bubnjara "Bijelog dugmeta" Ipeta Ivandića”. Avaz.ba (na jeziku: bosanski). Pristupljeno 2021-02-04. 
  2. ^ a b v g d M.Š. „Smrt bubnjara "Bijelog dugmeta" i dalje je misterija: Bio je osuđen na tri godine zatvora, a onda se desilo nešto što ga je nateralo da skoči sa šestog sprata!”. pulsonline (na jeziku: srpski). Pristupljeno 2021-02-04. 
  3. ^ „Arhivirana kopija”. Arhivirano iz originala na datum 20. 12. 2005. Pristupljeno 20. 9. 2006. 

LiteraturaUredi