Veterinarska medicina

Veterinarska medicina (lat. veterinarius) je grana medicine koja se bavi prevencijom, dijagnostikom i liječenjem bolesti, poremećaja i povreda životinja. Obim veterinarske medicine je širok, koji pokriva sve životinjske vrste, domaće i divlje, sa širokim spektrom uslova koji mogu uticati na različite vrste.

Operacija psa (Univerzitet poljoprivrednih nauka i veterinarske mederine, Kluž-Napoka).

Veterinarska medicina je veoma rasprostranjena, i sa i bez stručnog nadzora. Profesionalnu njegu najčešće predvode veterinari, ali i veterinarski tehničari.

Veterinarska medicina pomaže ljudskom zdravlju kroz praćenje i kontrolisanje zoonoza (bolesti koje se prenose sa životinja na ljude), bezbjednosti hrane i indirektno kroz vršenje osnovnih medicinskih istraživanja. Takođe pomažu pri kontolisanju hrane stočnog porijekla, a i čuvajući mentalno zdravlje ljubimaca. Veterinari često sarađuju sa epidemiolozima, ali i drugim zdravstvenim naučnicim i prirodnjacima u zavisnosti od posla. Etički, veterinari su obično dužni da brinu o dobrobiti životinja.

IstorijaUredi

Egipatski Papirus iz Kahuna (1900. p. n. e.) i Vedska literatura u antičkoj Indiji (Šalihotra) su jedni od prvih pisanih izvora o veterinarskoj medicini. Prvi budistički car Indije ediktom Ašoke kaže: „Kralj Pijadasi (Ašoka) je omogućio dvije vrste medicine, medicinu za ljudi i medicinu za životinje. Gdje nema ljekovitog bilja za ljude i životinje, naredio je da se kupi i posadi“.

Prvi pokušaji da se organizuje i reguliše praksu tretiranja životinja fokusirala se na konje zbog njihovog ekonomskog značaja. U srednjem vijeku oko 475. godine, potkivači su kombinovali svoj posao sa potkivanjem sa mnogo širim zadatkom „liječenja konja“. Lord-major Londona 1356. godine zabrinut zbog lošeg stanja brige o konjima u gradu, svim potkivačima koji rade u krugu od 7 mi (11 km) od grada Londona naredio da osnuju udruženje koje bi regulisali i unapređivalo njihov rad. To je dovelo do osnivanja Poštovane kompanije potkivača 1674. godine.[1]

U međuvremenu, knjiga Karla RuinijaAnatomija konja“ je objavljena 1598. godine. To je bila prva sveobuhvatna rasprava o anatomiji ne-humane vrste.[2]

Uspostavljanje profesijeUredi

Prvi veterinarski koledž je osnovan u Lionu 1762. godine, a osnovao ga je Klod Burželat.[3] Prema Luptonu, poslije posmatranja razaranja goveda koja su mučila francuska stada, Burželat je posvijetio svoje vreme tražeći lijek.[4]

Veterinarski radniciUredi

VeterinariUredi

Veterinarsku zaštitu obično predvodi veterinar. Ova uloga je ekvivalenta ljekaru u humanoj medicini, a obično uključuje postdiplomske studije i kvalifikacije.

Veterinarski tehničarUredi

Veterinarski tehničar je veterinarski radnik koji ima završen IV stepen veterinarske škole i on pomaže veterinaru u obavljanju stručno-tehničkih poslova.

Vidi jošUredi

IzvoriUredi

  1. ^ Hunter 2004, str. 1–4.
  2. ^ Wernham 1968, str. 472.
  3. ^ Marc Mammerickx, Claude Bourgelat: avocat des vétérinaires, Bruxelles 1971
  4. ^ J.L.Lupton, "Modern Practical Farriery", 1879, in the section: "The Diseases of Cattle Sheep and Pigs" pp. 1.

LiteraturaUredi

Spoljašnje vezeUredi