Reč dijaspora (rasuto seme) grčkog je porekla i označava pripadnike jednog naroda koji žive odvojeno od matice. [1]Prvobitno se odnosila na Grke koji su osnivali kolonije širom Sredozemlja, ali od kraja prvog veka naše ere ova reč biva posebno vezana za Jevreje. Posle neuspelog ustanka protiv Rimljana, desetine hiljada njih je krenulo u izgnanstvo širom tada poznatog sveta.

Srpska dijaspora uredi

Srpska dijaspora, rasejanje, emigracija, Sastoji se od 2.200.000 do 4.000.000 Srba, po vremenu dolaska podeljenih u četiri grupe Srba.

Za Srbe iseljenike pravilno je koristiti izraz „Srpska dijaspora“. Među Srpskom dijasporom koja potiče sa Balkanskog poluostrva izdavaja se nekoliko velikih grupacija iseljenika:

  1. Srednjovekovna iseljavanja i seobe, poput velikih seoba Srba u istočnu i zapadnu Evropu;
  2. Staro iseljeništvo, tj. potomci iseljenika koji su se otisnuli u svet pre Drugog svetskog rata;
  3. Posleratna politička emigracija, tj. Srbi i njihovi potomci koji su bili prinuđeni na odlazak iz zemlje pobedom komunista u građanskom ratu 1941–1945;
  4. Ekonomska emigracija: radnici raznih zanimanja i stručnjaci koji su otišli u zapadnoevropske i prekomorske zemlje 1961–1991. u potrazi za profesionalnim i materijalnim uspehom;
  5. Izbeglice od rata i posledica rata u bivšoj Jugoslaviji od 1991. naovamo.

U Srpskoj dijaspori izlazi više listova. Među njima najstariji su Američki Srbobran i Sloboda. Emigracija nastala nakon raspada Jugoslavije pokrenula je više listova i časopisa. Dijaspora (Stokholm), Kišobran (Vankuver), Ogledalo i Novine (Toronto) samo su neki od njih.

Reference uredi

  1. ^ Stambolić, Miloš, ur. (1986). Rečnik književnih termina. Beograd: Nolit. str. 124. ISBN 86-19-00635-5.