Episkop šabačko-valjevski Gavrilo

Episkop Gavrilo (svetovno Đorđe Popović; Baja, 23. oktobar 1811 – Beograd, 19. februar 1871) je bio episkop, episkop šabački, rektor Liceja i katiheta beogradski.

Gavrilo Popović
Episkop šabački Gavrilo (Popović)
Osnovni podaci
Pomesna crkvaSrpska pravoslavna crkva
Eparhijašabačka
Činepiskop
Titulaepiskop šabački
SedišteŠabac
Godine službeod 1860. do 1866.
PrethodnikMihailo Jovanović
NaslednikMojsije Veresić
Lični podaci
Svetovno imeĐorđe
Datum rođenja(1811-10-23)23. oktobar 1811.
Mesto rođenjaBaja, Austrijsko carstvo
Datum smrti19. februar 1871.(1871-02-19) (59 god.)
Mesto smrtiBeograd, Kneževina Srbija

Biografija

uredi

Osnovnu školu i šest razreda gimnazije završio je u Baji.[1][2] U Segedinu i Đuru završio je filozofiju, tj. sedmi i osmi razred gimnazije[2]. Započeo je studij prava u Pešti, ali nakon jedne godine studiranja prešao je na bogosloviju u Sremske Karlovce[2]. Bogosloviju je završio u Sremskim Karlovcima, a onda je na poziv beogradskog mitropolita Petra prešao 1834. u Srbiju[2]. Iste godine rukopoložen je za đakona i radio je kao činovnik u mitropoliji.[1] Podignut je 1835. za protođakona[2].

U Beogradu je 1836. osnovana bogoslovija i Gavrilo je postao profesor Beogradske bogoslovije.[1] U toj službi ostao je do 1839[2]. Od 1839. postao je veroučitelj u Liceju u Kragujevcu.[1] Licej je 1841. premešten iz Kragujevca u Beograd, pa se i Gavrilo sa službom preselio u Beograd.[1] Ostao je na mestu veroučitelja do maja 1844.[1]

Od 11. VI 1842 je Redovni član Društva srpske slovesnosti. Potpredsednik DSS 1848, 1855 i 1856, sekretar DSS 1850[3].

Maja 1844. razrešen je dužnosti profesora u Liceju i postavljen je za arhimandrita i člana konzistorije[2].

25. novembra 1860 je postavljen za šabačkoga vladiku.[1]

27. novembra 1866 je penzionisan[4] i nakon toga jedno vreme je živeo u manastiru Ravanici i u manastiru Bukovu.[1]

Od 6. II 1869 je počasni član Srpskog učenog društva naimenovan 29. VI 1864. Redovni je član (Odseka filološkog i filosofskog)[3].

Kada je teško obolio došao je 1870. u Beograd, gde je živeo kod svoga prijatelja i rođaka Teodosija Mraovića.[1] Umro je 7/19. februara 1871. u Beogradu.[1]

Reference

uredi
  1. ^ a b v g d đ e ž z i M. Milićević, Pomenik znamenitih ljudi u srpskoga naroda novijega doba, 1888. pp. 557–560
  2. ^ a b v g d đ e Vuković, Sava (1996). Srpski jerarsi : od devetog do dvadesetog veka. Beograd: Evro. 
  3. ^ a b Kraća biografija na sajtu SANU[mrtva veza]
  4. ^ Svecovek - Istorijat

Literatura

uredi
  • Vuković, Sava (1996). Srpski jerarsi od devetog do dvadesetog veka. Beograd: Evro. 
  • Pravoslavna Srpska crkva u Kraljevini. Srbiji. Beograd 1895. Str. 222–223: Gavril.
  • Pomenik, 557–560 (M. Đ. Milićević).
  • Narodna enciklopedija srpsko – hrvatsko – slovenačka, Beograd, 1924.3 (R. Grujić).
  • V. Aleksijević: Savremenici i poslednici Dositeja Obradovića i Vuka Stef. Karadžića : bio-bibliografska građa. Rukopis se čuva u Odeljenju posebnih fondova Narodne biblioteke u Beogradu. P 425/10