Milorad Majić

Milorad Majić (Novi Bečej, 6. septembar 1906Beograd, 6. decembar 1974) bio je srpski filmski i pozorišni glumac.

Milorad Majić
Datum rođenja(1906-09-06)6. septembar 1906.
Mesto rođenjaNovi Bečej
 Austrougarska
Datum smrti6. decembar 1974.(1974-12-06) (68 god.)
Mesto smrtiBeograd
 SFRJ
Bitna ulogaČetiri kilometra na sat
Idu dani
Veza do IMDb-a

KarijeraUredi

Milorad Majić je rođen 6. septembra 1906. godine u Novom Bečeju. Osnovnu školu završio je u mestu rođenja, da bi potom dve godine pohađao Preparandiju (učiteljsku školu) u Somboru, koju napušta sa željom da upiše likovnu akademiju. Po povratku u rodno mesto u potpunosti se posvetio slikanju, ali u nadi da će upisati likovnu akademiju, Milorad odlazi u Zagreb gde se godinu dana pripremao za prijemni ispit, ali mu je to ipak ostala samo neostvarena želja.[1]

U Novom Bečeju je 1929. godine gostovalo desetak dana Gradsko povlašćeno pozorište iz Niša, čiji su glumci stanovali u hotelu njegovog strica Slavka Krke, koji je u istom držao i novobečejski bioskop. Bila je to prilika da se Milorad druži i bolje upozna sa glumcima. Kada je niška družina napuštala Novi Bečej u glumačkom karavanu bio je i Milorad, koji je sa njima stigao u grad na Nišavi. U Nišu se upoznao sa glumicom Natalijom (Natašom) Nešović, rođenom Beograđankom, koja će mu ubrzo postati životna saputnica. U želji da budu bliže rodnom kraju, mladi bračni par 1931. napušta Niš, sa željom da glumačku karijeru nastave u Novom Sadu. Kako je bila letnja pauza, usputna stanica im je bio Novi Bečej, gde su tokom leta organizovali nekoliko zanimljivih pozorišnih predstava i nekoliko dramskih večeri, što je zabeleženo i u „Jugoslovenskom dnevniku“, 31. jul 1931. godine. Prvih dana jeseni i na početku sezone 1931/32, našli su se na spisku glumaca novosadskog Srpskog narodnog pozorišta. Po okončanju prve sezone u SNP (31. avgusta 1932) rodila im se ćerka (Dubravka Nešović), što je uticalo da privremeno napuste Novi Sad, pređu u Beograd kod Natašinih roditelja i glumačku karijeru nastave u privatnom pozorištu Petra Milosavljevića.[1]

Ratne godine je proveo u Novom Bečeju i Pančevu, gde funkcioniše Dunavsko narodno pozorište. Posle oslobođenja igra u Pančevu i u novoformiranom Narodnom pozorištu „Sterija“ u Vršcu. Posle Banja Luke, gde se oprobao i kao reditelj („Pokondirena tikva“), vraća se u Vojvodinu i za dve godine (1951 -1953) u Narodno pozorište u Somboru, ostvario je dvadesetak zapaženih rola i režirao predstavu „Ulični svirači“ Paula Šureka, u kojoj je nastupio i kao glumac. Posle Sombora, ređali su se gradovi kao na filmskoj traci, po treći put Pančevo, zatim Cetinje, Titograd (danas Podgorica), Užice, da bi karijeru okončao u Zenici, gde je 1970. otišao u penziju.[1]

Krajem pedesetih godina, Majić se pored pozorišta iskazao i na filmu. Debitovao je u filmu Četiri kilometra na sat, ulogom Op Jo, za koju je dobio Zlatnu arenu u Puli za epizodnu mušku ulogu.[2] Godine 1958, u anketi beogradskog NIN-a bio je među deset najpopularnijih jugoslovenskih glumaca. Pored filmskog spektakla Kozara igrao je u još 14 filmova, kao i u TV seriji „Izdanci iz opaljenog grma“ (1972). Preminuo je 6. decembra 1974. godine u Beogradu.

FilmografijaUredi

1950 1960 1970 Ukupno
Dugometražni film 2 8 3 13
TV serija 0 0 1 1
Kratki film 0 1 0 1
Ukupno 2 9 4 15
God. Naziv Uloga
1950.-te
1958. Četiri kilometra na sat Op Jo
1959. Pet minuta raja Logoraš
1960.-te
1960. Bolje je umeti Slepac
1962. Kozara Deda
1962. Stepa Pantalej
1963. Nevesinjska puška /
1963. Vetar nešto nosi Kratki film /
1963. Dve noći u jednom danu Seljak
1968. Uzrok smrti ne pominjati Starac
1968. Biće skoro propast sveta /
1969. Zaseda Starac Božo
1970.-te
1970. Siroma’ sam al’ sam besan /
1970. Idu dani
1972. Tragovi crne devojke /
1972. Izdanci iz opaljenog grma TV serija Milutinov deda

ReferenceUredi

  1. ^ a b v „Novobečejski glumac Milorad Majić Krka: Banaćanin sa Zlatnom arenom”. dnevnik.rs. 22. 12. 2019. Pristupljeno 24. 4. 2020. 
  2. ^ „MAJIĆ Milorad-Krka”. snp.org.rs. 24. 4. 2020. Pristupljeno 24. 4. 2020. 

Spoljašnje vezeUredi