Filipo Skolari (ital. Philippo Scolari; 13691426), poznat isto kao Pipo Spano, Pipo Ozorai, Pipo od Ozore, bio je toskanski ratnik u službi ugarskog dvora. U srpskim narodnim pesmama Filip Madžarin se spominje kao pobratim Marka Kraljevića.

Filip Madžarin
Datum rođenja1369.
Mesto rođenjaFirenca
 Firentinska republika
Datum smrti27. decembar 1426.
Mesto smrtiLipova
 Ugarska

Poreklom Florentinac iz Toskane, Filip Madžarin postao je ugarski velikaš, najbliži saradnik ugarskog kralja Žigmunda i njegov pouzdanik. Bio je takođe tamiški župan.[1] Imao je važnu ulogu u posredovanju između despota Stefana Lazarevića i kralja Sigismunda 1402. gde je Stefan Lazarević priznao vrhovnu vlast ugarskog kralja, zauzvrat je despot Stefan dobio od Žigmunda Luksemburškog Beograd sa Mačvom (Macsoi Bánság) i Golubac, dalje Slankamen i okolna sela, i vlastelinstva u Ugarskoj kao grad Debrecin u središnom delu Ugarske, trgovište Besermenj i 34 sela u biharskoj (Bihar) i susednoj sabolčkoj županiji (Szabolcs), dalje 15 sela u satmarskoj županiji, uz to i grad Satmar i isto tako važne trgovačke i rudničke gradove Nemci, Nađbanja (Rivulus Dominarum) i Felšebanja (Medius Mons), te i pored Beograda i Mačve možda najvažnije — upravljanje bodroške županije (Bodrog, u današnjoj Bačkoj) i torontalske županije (Torontal, u današnjem Banatu) i same satmarske županije (Szatmár).

Ženidbom sa članom aristokratske porodice Ozoraji, Filip je postao član ugarske vlastele i poznat kao Pipo od Ozore. U to vreme proslavio se kao mladi, talentovani vojskovođa kralja Žigmunda. Predvodio je 1411. neuspešni pohod u severnoj Italiji koju je Žigismund kao rimski car i nemački kralj hteo da vrati pod svoju kontrolu. Više uspeha je imao u borbama protiv Osmanlija, pa je tako ratovao sa njima 1417. godine u Vlaškoj, 1418. oko Beograda, a 1419. u Bosni, gde je i sklopio petogodišnje primirje. Prema nekim izvorima bio je član reda zmaja kome je pripadao i despot Stefan Lazarević.

Spominje se i u srpskoj narodnoj pesmi Marko Kraljević i Filip Madžarin koju je napisao Vuk Stefanović Karadžić u delu Pjesme junačke najstarije, knjiga druga 1845.[2]

Reference uredi

Spoljašnje veze uredi

Pipo of Ozora