Отворите главни мени

Žensko pravo glasa je izraz kojim se danas označava u svijetu uglavnom opšteprihvaćeni koncept prema kojem muškarci i žene imaju jednako pravo glasa, odnosno da je opšte pravo glasa, a s njime i moderni koncept demokratije nezamisliv ukoliko ne uključuje jednakopravnost muškaraca i žena na biralištima.

U istorijskom kontekstu taj izraz se odnosi na feministički pokret za žensko pravo glasa koji se pojavio u zapadnim industrijskim državama u 19. vijeku i kulminirao u 20. vijeku. Od tih pokreta su najpoznatije bile sufražetkinje, a današnji feministički istoričari ga smještaju u tzv. feminizam prvog talasa.

Danas je žensko pravo glasa prihvaćeno u gotovo svim državama svijeta. Jedini izuzetak predstavljaju određene zemlje, gdje se ženama ne daje pravo glasa iz vjerskih razloga.

Садржај

Godine dobijanja prava glasaУреди

Države gdje ženskog prava glasa nema ili je ograničenoУреди

  • Liban — Delimično pravo glasa. Žena može glasati jedino ako ima dokaz o završenoj osnovnoj školi, dok za muškarce to ograničenje ne važi. Za muškarce je obavezno, ali ne i za žene.[1]
  • Saudijska Arabija — Delimično pravo glasa. Od 2015. godine, žene mogu glasati, ali samo na lokalnom nivou.[2]
  • Ujedinjeni Arapski Emirati — Ograničeno, ali će biti prošireno do 2010.[3]
  • Vatikan — Nema prava glasa za žene. Jedini izbori su papske konklave, na kojima sudjeluju isključivo muški kardinali.

Vidi jošУреди

ReferenceУреди

  1. ^ CIA - The World Factbook, Приступљено 28. 3. 2013.
  2. ^ CNN, Pristupljeno 25.8.2015.
  3. ^ AJE - Al Jazeera English, Приступљено 28. 3. 2013.

Spoljašnje vezeУреди

Spoljašnje vezeУреди