Reč valcer potiče od nem. walzen što znači „kotrljati, okretati, kliziti”. Bečki valcer je nastao u bečkim četvrtima i alpskim regijama Austrije. Izvori su mu u folklornim plesovima austrijskih seljaka. Pojavio se u 17. veku, a u 18. veku je bio masovno prihvaćen od austrijskog plemstva. U Engleskoj se prvi zapisi o valceru javljaju 1801. godine, a zbog strogog engleskog morala, valcer je bio prihvaćen u sporijem i laganijem ritmu. Osnovni koraci su se lako i brzo učili, pa je valcer bio izložen kritikama dvorskih majstora plesa. Takođe je bio moralno kritkovan zbog preblizog i prisnog držanja i brzih okreta.

Bečki valcer

Bečki valcerUredi

Pleše se u paru i spada u grupu standardnih plesova. Muzika je 3/4 i 3/8 takta, oko 54-60 taktova u minutu. Između muzičkog ritma, i ritma u igri parova, javlja se karakterističan kontakt između trodelnosti takta i dvodelnosti ritmičke osnove igračkih pokreta, jer za izvršenje jedne propisane figure potrebna su dva takta muzike.

Osnovni koraciUredi

Osnovni korak u stranu, osnovni korak napred-nazad, osnovni korak u krug, desni okret, levi okret, desni okret u mestu, levi okret u mestu.

Ovo su osnovni koraci i figure koji se uče u svim plesnim školama i svi ih uglavnom znaju. Koraci su jednostavni za učenje ali zbog brzine dosta zahtevni za izvođenje, tako da veliki broj ljudi zapravo nepravilno pleše i plesanje bečkog valcera im pradstavlja napor a ne uživanje.

Ključ uspeha u plesanju bečkog valcera je u dobro pokazanoj i uvežbanoj tehnici izvođenja osnovnog koraka.

Ukoliko se pravilno savladaju osnovni koraci i nauči intenzivno okretanje, a da vam se ne zavrti u glavi, onda plesanje bečkog valcera stvara neponovljiv osećaj uživanja.

Vidi jošUredi

Spoljašnje vezeUredi