Temperament

Temperament je sklop urođenih predispozicija emocionalnog doživljavanja i reagovanja. Temperament je određen nasleđem, telesnom konstitucijom i, posebno, građom i funkcionisanjem autonomnog nervnog i endokrinog sistema. Prvu i najpoznatiju teoriju i tipologiju temperamenta dali su Hipokrat i rimski lekar Galen (2. v. n. e.). Prema ovoj teoriji, u zavisnosti od toga koji od četiri telesna soka preovlađuje u organizmu, ispoljiće se jedan od četiri tipa temperamenta: flegmatičan (miran), koleričan (neobuzdan), melanholičan (slab) ili sangviničan (živahan).

Neki istraživači ukazuju na povezanost temperamenta sa formalnim dinamičkim karakteristikama ponašanja, kao što su energetski aspekti, plastičnost, osetljivost na specifična pojačanja i emocionalnost.[1] Osobine temperamenta (kao što su neuroticizam, društvenost, impulsivnost, itd) su različiti obrasci ponašanja tokom celog života, ali su najuočljiviji i najviše proučavani kod dece. Bebe se obično opisuju temperamentom, ali longitudinalna istraživanja 1920-ih su počela da utvrđuju temperament kao nešto što je stabilno tokom životnog veka.[2]

ReferenceUredi

  1. ^ Rusalov, VM; Trofimova, IN (2007). Structure of Temperament and Its Measurement. Toronto, Canada: Psychological Services Press. 
  2. ^ Friedman, Schustack, Howard S., Miriam W. (2016). Personality: Classic Theories and Modern Research. USA: Pearson Education. ISBN 9780133829808. 

LiteraturaUredi

Spoljašnje vezeUredi