Dobričevo

Добричево је насеље у Србији

Dobričevo je naselje u Srbiji, u opštini Bela Crkva, u Južnobanatskom okrugu i spada u grupu karaških naselja i ima veoma nepovoljan položaj u odnosu na ostatak naselja belocrkvanske opštine. Položaj mu je periferan i nalazi se na kontaktu sa naseljima u susednoj Rumuniji. Slabo je povezano sa okolnim naseljima, jer postoji samo jedna linija iz pravca Vršca prema Beloj Crkvi.

Dobričevo
Katolička crkva Presvete Bogorodice
Administrativni podaci
DržavaSrbija
Autonomna pokrajinaVojvodina
Upravni okrugJužnobanatski
OpštinaBela Crkva
Stanovništvo
 — 2011.Pad 199
 — gustina11,9/km2
Geografske karakteristike
Koordinate44° 59′ 22″ S; 21° 21′ 20″ I / 44.98952° S; 21.35554° I / 44.98952; 21.35554
Vremenska zonaUTC+1 (CET), leti UTC+2 (CEST)
Aps. visina81 m
Površina16,6 km2
Dobričevo na karti Srbije
Dobričevo
Dobričevo
Dobričevo na karti Srbije
Ostali podaci
Pozivni broj013
Registarska oznaka

Prema popisu iz 2011. bilo je 199 stanovnika.

Istorija

uredi

Dobričevo je relativno mlado naselje. Prvi put se pominje oko 1825. godine, pod nazivom Udvarsállás a od 1922. godine Dobričevo.

Dobričevo je dvadesetih godina osnovala upravu grofovskog imanja Bisingen u Žamu koji su naselili (1827) 265 rimokatoličkih kolonista, koji su ovu koloniju već iduće godine napustili. Mesto je definitivno bilo naseljeno rimokatoličkim Mađarima, kojih je 1835. bilo 360-oro. 1838. godine povećao se njihov broj na 480-oro, ali je 1848. spao na 359-oro.

1846. godine izuzeta je ova nova naseobina iz oravičkog sreza i pripojena jamskom srezu. Od 25. marta do 19. avgusta 1848. postojalo je ovde mesno kapelanstvo. Oko 20. juna 1848. iz sela je otišlo 150 ljudi u Belu Crkvu za pojačanje mađarske posade. Zato je 16. septembra uništeno požarom od srpskih vojnih jedinica vračevgajskog logora. 1854. godine bilo je 337 stanovnika, a površina katastralne opštine bila je 2955 lanaca, uzevši tu i nekadašnji alodialni posed od 270 lanaca. Udvarsalašu je bila tada ispostava belocrkvanske parohije.

1861. godine podignuta je sadašnja crkva, a 1865. bilo je 110 maloposednika i 1 velikoposednik.

Brojno stanje stanovništva poslednjih decenija: 1869. bilo je 425 stanovnika, 1880. 472 stanovnika (najviše brojno stanje naseobine), 1890. 464 stanovnika, 1900. 468 stanovnika i 1910. 462 stanovnika.

1891. godine podignuta je željeznička stanica. Nakon Prvog svetskog rata 1918. ušla je srpska vojska u naseobinu, koja je 1919. pripojena vršačkom srezu torontalne-tamiške županije.

1921. godine popisano je 305 stanovnika (od kojih se sastojalo: 50 Čeha, 26 Rumuna, po jedan Slovak, Italijan i 227 Mađara od kojih je bilo 19 pravoslavaca, 281 katolik, 1 grkokatolik i 4 evangelika).

Demografija

uredi

U naselju Dobričevo živi 189 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 42,9 godina (40,7 kod muškaraca i 45,1 kod žena). U naselju ima 78 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,90 (popis 2002).

Ovo naselje je uglavnom naseljeno Mađarima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka
Demografija[1]
Godina Stanovnika
1948. 368
1953. 414
1961. 408
1971. 334
1981. 306
1991. 265 263
2002. 226 226
2011. 199
Etnički sastav prema popisu iz 2002.[2]
Mađari
  
200 88,49%
Srbi
  
16 7,07%
Česi
  
5 2,21%
Makedonci
  
3 1,32%
Ukrajinci
  
1 0,44%
Nemci
  
1 0,44%
nepoznato
  
0 0,0%


Domaćinstva
Stanovništvo staro 15 i više godina po bračnom stanju i polu
Stanovništvo po delatnostima koje obavlja

Reference

uredi
  1. ^ „Knjiga 9”. Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima (PDF). webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. maj 2004. ISBN 86-84433-14-9. 
  2. ^ „Knjiga 1”. Stanovništvo, nacionalna ili etnička pripadnost, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. februar 2003. ISBN 86-84433-00-9. 
  3. ^ „Knjiga 2”. Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. februar 2003. ISBN 86-84433-01-7. 

Literatura

uredi
  • Feliks Mileker: Letopisi opština u južnom Banatu. ISBN 978-86-85075-04-9.
  • M. Marina: Letopis u periodu 1812 – 2009 g. (Beč, 2009)

Spoljašnje veze

uredi