Fjodor Mahin

Fjodor Jevdokimovič Mahin – Ataman (Nikolajevsk na Amuru, april 1882Beograd, 2. jun 1945), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i general-lajtnant Jugoslovenske armije.

fjodor mahin
Vlado Zečević i Fjodor Mahin.jpg
Vlada Zečević i Fjodor Mahin, 1942. godine
Datum rođenjaapril 1882.
Mesto rođenjaNikolajevsk na Amuru
 Rusko carstvo
Datum smrti2. jun 1945.(1945-06-02) (62/63 god.)
Mesto smrtiBeograd, Socijalistička Republika Srbija FD Srbija
Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija DF Jugoslavija
Profesijavojno lice
Član KPJ od1939.
SlužbaVojska Kraljevine Srbije
NOV i PO Jugoslavije
Jugoslovenska armija
19151918.
19411945.
Čingeneral-lajtant
U toku NOB-ačlan Vrhovnog štaba NOV i POJ
Načelnik istorijskog odeljenja
Generalštaba JA.
Odlikovanja
Partizanska spomenica 1941.

BiografijaUredi

Rođen je aprila 1882. godine u mestu Nikolajevsk na Amuru u Sibiru. Njegova stara atamanska porodica Jevdokimoviča bila je preseljena u Sibir gde se on rodio. U Rusiji je završio Vojnu kozačku školu i generalštabnu akademiju.

U Prvom svetskom ratu stupio je sa činom generalštabnog majora ruske carske vojske u Srpsku dobrovoljačku diviziju i s njom se, nakon borbi u Dobrudži, prebacio na Solunski front. Tokom rata unapređen u čin generalštabnog pukovnika. Učestvovao je u proboju Solunskog fronta.

Za vreme građanskog rata u Rusiji bio je član partije esera. Posle poraza belih, preko Sibira i Japana odlazi u Francusku. Godine 1923. došao je u Kraljevinu Srba, Hrvata i Slovenaca, gde je radio kao publicista i pisao je o Sovjetskom Savezu. Kao vojni istoričar i dobar poznavalac ratne veštine na operativnom i strategijskom nivou bio je priznat i popularan u Kraljevini Jugoslaviji.[1]

Bio je simpatizer Komunističke partije Jugoslavije, a 1939. godine je postao i njen član. Učesnik je Narodnooslobodilačke borbe od 1941. godine. Radio je u Propagandnom odeljenju Vrhovnog štaba NOV i POJ. U Narodnooslobodilačkoj vojsci, radio je na pisanju izveštaja ko je ko na jugoslovenskom ratištu, analizirao svetska ratišta, propagirao je NOV Jugoslavije. Zaslugama za razvoj i popularizaciju Narodno oslobodilačkog pokreta, dva puta posle rata unapređen u činove general-majora i general lajtanta. Po završetku rata bio je prvi načelnik Istorijskog odeljenja Generalštaba Jugoslovenske armije.

Po povratku iz Sovjetskog Saveza, preminuo je 2. juna 1945. godine u Beogradu.[1]

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. godine.

DelaUredi

Objavio je sledeća dela:

  • „Juriš na Nemačku“. 1944. godina
  • „Naša regularna vojska“. 1944. godina

ReferenceUredi

  1. ^ a b Matović, Ivan (2004). Verni otadžbini i pozivu. Beograd: NIC Vojska. str. 87. ISBN 978-86-7530-113-4. 

LiteraturaUredi