Dušan Gerzić

српски сликар

Dušan „Gera“ Gerzić (Beograd, 4. mart 1961 — Beograd, januar 1998) bio je srpski slikar, jedan od glavnih predstavnika novog talasa u jugoslovenskoj umetnosti. Njegova delatnost vezana je za gotovo sve grane umetnosti. Baveći se grafičkim dizajnom, fotografijom, muzikom i filmom, ostavio je trag na alternativnoj umetničkoj sceni 80-ih i 90-ih godina 20. veka.

Dušan „Gera“ Gerzić
Dušan Gerzić u ateljeu u Parizu 1995. godine (Naslovna strana knjige Gera: I, Myself and Others)
Lični podaci
Datum rođenja(1961-03-04)4. mart 1961.
Mesto rođenjaBeograd, FNR Jugoslavija
Datum smrtijanuar 1998.(1998-01-00) (36 god.)
Mesto smrtiBeograd, SR Jugoslavija
Zanimanjeslikar, fotograf

Biografija uredi

Bio je mlađi sin prof. dr Zorana Gerzića, jednog od osnivača moderne hirurgije jednjaka i želuca u Srbiji i dopisnog člana SANU.[1]

U Beogradu je završio osnovnu i srednju školu, nakon čega je upisao Fakultet primenjenih umetnosti. Tokom osamdesetih radio je kao di-džej, grafički dizajner i rok-fotograf i sarađivao sa jugoslovenskim bendovima Haustor, Električni orgazam, Idoli, D'Bojs i Ekatarina Velika. Bio je osnivač novotalasne muzičke grupe iz Beograda VIA Talas. Tokom studija je radio na mnogim projektima vezanim za razne oblasti umetnosti (slikarstvo, dizajn, film) kako samostalno tako i u saradnji sa drugim umetnicima. Svoje radove u tom periodu je izlagao na grupnim i na samostalnim izložbama, u Beogradu i u inostranstvu.

Fakultet primenjenih umetnosti u Beogradu je završio 1986. godine, nakon čega je otišao u Pariz na Školu lepih umetnosti (franc. École des Beaux-Arts), gde je završio dva semestra u klasi profesora Vladimira Veličkovića, da bi nakon toga otišao u Njujork, gde je živeo i radio naredne tri godine. U Toronto je otišao 1990. godine, potom se vratio u Beograd, a zatim 1991. otišao u Pariz, gde je živeo i radio narednih šest godina. Za vreme rada u Parizu je imao nekoliko samostalnih i učestvovao na velikom broju grupnih izložbi.

U tekstu „Selektivna hronologija: nove pojave u slikarstvu i skulpturi u Srbiji 1979—1989.“ iz 1995. godine beogradske likovne kritičarke Lidije Merenik, dve Gerzićeve izložbe koje su održane u SKC-u 1985. godine su uvrštene u važne događaje na beogradskoj likovnoj sceni osamdesetih godina.

Gerzić se 1997. godine vratio u Beograd, gde je nastavio da radi na nekoliko projekata, a u decembru je izlagao crteže u Galeriji SKC.

Preminuo je u januaru 1998. godine u Beogradu.

Tokom 1998. godine organizovane su izložbe njegovih radova u Beogradu i Mariboru. Godine 2004. je u Francuskom kulturnom centru u Beogradu organizovana izložba povodom objavljivanja monografije Gera: I, Myself and Others, a 2005. izložba u beogradskoj galeriji Haos.

Francuski režiser Žan-Mark Bar je 1999. godine prema jednom delu Gerzićevog života u Parizu snimio film „Ljubavnici“.[2] Gerzića u filmu glumi Sergej Trifunović.

Jedan od Gerinih najbližih prijatelja, monah Arsenije,[a] sa kojim je jedno vreme živeo u Njujorku, 2006. godine je objavio knjigu Bog i rokenrol.[3] U knjizi, otac Arsenije govori o svom prijateljstvu sa Gerom i o pogubnom uticaju droge koja je upropastila Gerino zdravlje.

Napomene uredi

  1. ^ U vreme pisanja knjige, monah manastira Crna Reka.

Reference uredi

Literatura uredi

  • Borivoj Gerzić Ur. :Gera: I, Myself and Othes (Istar, Beograd, 2003)

Spoljašnje veze uredi