Vlaško Polje je naselje u Srbiji u opštini Knjaževac u Zaječarskom okrugu. Vlaško Polje se nalazi na oko 780 mnv, na oko 26 km severozapadno od Knjaževca nakon skretanja levo na 22,8 km od regionalnog puta od Knjaževaca ka Boljevcu. Prema popisu iz 2022. godine u naselju je bilo 86 stanovnika.

Vlaško Polje
Administrativni podaci
DržavaSrbija
Upravni okrugZaječarski
OpštinaKnjaževac
Stanovništvo
 — 2022.56
Geografske karakteristike
Koordinate43° 41′ 34″ S; 22° 04′ 12″ I / 43.692833° S; 22.07° I / 43.692833; 22.07
Vremenska zonaUTC+1 (CET), leti UTC+2 (CEST)
Aps. visina793 m
Vlaško Polje na karti Srbije
Vlaško Polje
Vlaško Polje
Vlaško Polje na karti Srbije
Ostali podaci
Pozivni broj019
Registarska oznaka

Prema popisu iz 2022. bilo je 56 stanovnika (prema popisu iz 2002 bilo je 172 stanovnika).

Etimologija uredi

U narodu ovog zaseoka postoji predanje da je na mestu na kome je zaseljen zaselak, poginuo nekada neki Vlah, pa se po njemu i mesto nazvalo Vlaško Polje.

Mesto je, po jednoj legendi, nastalo krajem XVIII veka, naseljavanjem vlaškog stanovništva, koje je iz Zlota i Podgorca bežalo od Turaka. Kasnije su se nakon oslobođenja od Turaka vratili u prvobitnu postojbinu.[1]

Geografija uredi

Položaj uredi

Selo je razuđenog tipa, domaćinstva su u okviru većih grupisanih imanja. Iz sela se vide vrh Tupižnice (1160 mnv) na istoku  i  vrhovi Slemena (1099 mnv) na jugozapadu i Mečji vrh (1010 mnv) na severozapadu.

Okolna mesta su sa severa Dobro Polje, Bačevica i Lasovo, sa  jugoistoka Bučje, sa juga Zubetinac i Milušinac, sa zapada Sesalac i Rujište.

Vlaško Polje se nalazi na brežuljkastom terenu i zaklonjeno je od vetrova, tlo je plodno a mikro klima je povoljna što je meštanima omogućilo uspešno gajenje vinove loze, višanja i malina, kao i bavljenje seoskim turizmom. Ovde je izgrađena turistička lokacija Farma Koliba koja je zanimljiva za turističke posete, odmor i rekreaciju.

Hidrografija uredi

Iz atara Vlaškog polja u podnožju Mečjeg vrha izvire i teče prema istoku pritoka Belog Timoka Vlaškopoljska reka koju su u Vlaškom polju nazivali Lazin potok, a koja se   spaja kod Bučja sa Bučjanskom rekom i rekom Golema Ornica dalje. A jugoistočno od Vlaškog polja protiče Golema Bućina koja se kod Zubetinca spaja sa Zubetinskom rekom a zatim nakon Stogazovca i Drečinovca obe reke se kod Valevca spajaju u jednu reku koja se dalje zove Valevačka, a ranije Kaličina reka koja se uliva u Timok nešto severnije od Knjaževca.[2] Prema severozapadu od Vlaškog polja od Mečjeg kamena otiče Lukin potok koja se zatim uliva u Trsku rečicu.

Rudarstvo uredi

U Vlaškom polju je postojao rudnik kamenog uglja od 1908. godine. Rudokop se nalazi u blizini naselja a na njegovom ulazu postoje ostaci rudarskih stanova građenih za rudarske stručnjake. U samom naselju žive penzioneri iz rudnika u Vini i Bogovini, a jedan broj rudara je radio i u rudniku Rtanj.[3]

Nakon prvih istraživanja 1903. godine postojao rudnik uglja koji je od 1908. godine radio skromnim kapacitetima na mestu Ivak gde je iskopan potkop od oko 350m. Proizvodnja je često prekidana i nastavljana i posle Prvog svetskog rata. Intenzivnije rudarenje je nastavljeno u periodu od 1946. do 1960. godine kada je proizvedeno oko 40.000 t., a za svo vreme postojanja rudnika oko 50.000 t. je proizvedeno. Rudnik je zbog nerentabilnosti zatvoren šezdesetih godina XX veka.

Kasnije, devedesetih godina XX veka u vreme ekonomskih sankcija prema Jugoslaviji i Srbiji RTB-Bor je zbog nedostatka uglja u zajednici sa Preduzećem za puteve iz Zaječara organizovao vađenje i obradu oko 10.000 t. uglja iz ležišta Vlaško polje.[4]

Demografija uredi

U naselju Vlaško Polje prema popisu iz 2022. godine živi 56 stanovnika od kojih je 81 punoletni stanovnik, a prosečna starost stanovništva iznosi 59,52 godina (53,67 kod muškaraca i 66,25 kod žena). U naselju ima 39 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 2,21.[5]

U naselju prema istom popisu ima 53 stambenih jedinica od kojih je 40 naseljenih.[6]

U naselju Vlaško Polje je prema popisu iz 2002. godine živelo 156 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosila je 51,6 godina (47,5 kod muškaraca i 55,4 kod žena). U naselju je imalo 54 domaćinstva, a prosečan broj članova po domaćinstvu je bio 3,19.

Ovo naselje je velikim delom naseljeno Srbima, a u poslednja tri popisa, primećen je pad u broju stanovnika.

Grafik promene broja stanovnika tokom 20. veka
Demografija[7]
Godina Stanovnika
1948. 425
1953. 422
1961. 402
1971. 354
1981. 311
1991. 224 224
2002. 172
2011. 114
2022. 56
Etnički sastav prema popisu iz 2002.[8]
Srbi
  
155 90,11%
Romi
  
14 8,13%
Rumuni
  
2 1,16%
nepoznato
  
1 0,58%


Domaćinstva
Stanovništvo staro 15 i više godina po bračnom stanju i polu
Stanovništvo po delatnostima koje obavlja

Galerija uredi

Reference uredi

  1. ^ „Klaster Stara planina”. 
  2. ^ priredio Čeliković, Borislav (2012). Timok, Zaglavak, Budžak, Svrljig - naselja, poreklo stanovništva, običaji. Beograd: Službeni Glasnik. str. 603. ISBN 978-86-519-1575-1. 
  3. ^ Romelić, Živka. Iz istorijata rudnika i rudarskih naselj u severoistočnoj Srbiji, Zbornik radova. Bor: Muzej rudarstva i metalurgije. str. 160 (Knjiga 5—6,1987—1990). 
  4. ^ Potencijali privrednog razvoja Opštine Knjaževac. Zaječar: Agencija za razvoj Opštine Knjaževac i Megatrend. 2010. str. 87. 
  5. ^ Starost i pol, podaci po naseljima - Popis stanovništva, domaćinstava i stanova 2022. godine. Beograd: Republički zavod za statistiku. 2023. ISBN 978-86-6161-230-5. 
  6. ^ Domaćinstva prema broju članova - Popis stanovništva, podaci po naseljima. Beograd: Republički zavod za statistiku. avgust 2023. ISBN 978-86-6161-232-9. 
  7. ^ „Knjiga 9”. Stanovništvo, uporedni pregled broja stanovnika 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, podaci po naseljima (PDF). webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. maj 2004. ISBN 86-84433-14-9. 
  8. ^ „Knjiga 1”. Stanovništvo, nacionalna ili etnička pripadnost, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. februar 2003. ISBN 86-84433-00-9. 
  9. ^ „Knjiga 2”. Stanovništvo, pol i starost, podaci po naseljima. webrzs.stat.gov.rs. Beograd: Republički zavod za statistiku. februar 2003. ISBN 86-84433-01-7. 

Spoljašnje veze uredi