Leposava Mihailović
Leposava Mihailović Opika (Kragujevac, 6. april 1912 — Jajinci, kod Beograda, 14. maj 1943), inženjer tehnologije i učesnica Narodnooslobodilačke borbe.
leposava mihailović | |
---|---|
![]() Leposava Mihailović | |
Lični podaci | |
Datum rođenja | 6. april 1912. |
Mesto rođenja | Kragujevac, ![]() |
Datum smrti | 14. maj 1943.31 god.) ( |
Mesto smrti | Jajinci, kod Beograda, ![]() |
Profesija | inženjer tehnologije |
Delovanje | |
Član KPJ od | pre rata |
Učešće u ratovima | Narodnooslobodilačka borba |
Biografija
urediRođena je 6. aprila 1912. godine u Kragujevcu. Nakon završene osnovne škole i gimnazije studirala je u Beogradu. Tokom studija se priključila revolucionarnom studentskom pokretu na Beogradskom univerzitetu i učestvovala je u svim studentskim akcijama. Isticala se u borbi za osvajanje Udruženja studentkinja iz ruku prorežimske uprave i u borbi za završavanje Doma studentkinja. Maja 1936. godine je postala prva predsednica reoganizacionog Udruženja studentkinja.[1]
Bila je među organizatorima Ženskog pokreta u Kragujevcu tokom 1936. godine. Zbog svoje aktivnosti bila je primljena u članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). Posle završenih studija radila je kao inženjer u Fabrici šećera na Čukarici, gde je bila sekretar jedne partijske ćelije.[1]
Nakon okupacije Jugoslavije, 1941. godine nastavila je ilegalni partijski rad u okupiranom Beogradu. Posle martovske provale u beogradsku partijsku organizaciju, 1942. godine i hapšenja Jelene Ćetković, sekretara Mesnog komiteta KPJ za Beograd radila je na obnavljanju partijskih ćelija i povezivanju članova KPJ koji su izbegli hapšenja u provali.[1][2]
Oktobra 1942. godine bila je uhapšena na jednom uličnom sastanku i u policiji je bila podvrgnuta strahovitom mučenju. Uprkos svim maltretiranjima ništa nije priznala. Isprebijana je bila prebačena u logor na Banjici, gde je nepomično ležala sedam meseci. Streljana je 14. maja 1943. godine na strelištima u Jajincima, kod Beograda. Bila je streljana u grupi istaknutih-žena komunista, među kojima su bile — Jelena Ćetković, Drinka Pavlović, Kristina Kovačević, Slavka Đurđević-Đuričić i dr.[1][3]
Njeno ime nosi jedna ulica u beogradskom naselju Bele vode, na Čukarici, kao i jedna ulica u Kragujevcu.[4]
Reference
uredi- ^ a b v g Žene Srbije 1975, str. 138.
- ^ Studentkinje BU 1988, str. 128.
- ^ Žene Srbije 1975, str. 172.
- ^ planplus.rs
Literatura
uredi- Žene Srbije u NOB. Beograd: Prosveta. 1975.
- Studentkinje beogradskog univerziteta u revolucionarnom pokretu. Beograd: Istorijski arhiv Beograda. 1988.