Nebojša Popović (košarkaš)

кошаркашки играч, тренер

Nebojša Popović (Irig, 8. februar 1923Beograd, 20. oktobar 2001) bio je košarkaški igrač, trener, reprezentativac Jugoslavije i dugogodišnji funkcioner u košarkaškom sportu. Jedan je od tvoraca košarkaške sekcije Crvene zvezde i predvodnik generacije koja je osvojila deset uzastopnih šampionskih titula Jugoslavije.

Nebojša Popović
Nebojša Popović
Lični podaci
Puno ime Nebojša Popović
Datum rođenja (1923-02-08)8. februar 1923.
Mesto rođenja Irig, Kraljevina SHS
Datum smrti 20. oktobar 2001.(2001-10-20) (78 god.)
Mesto smrti Beograd, SR Jugoslavija
Informacije o karijeri
Pro karijera 1945—1952
Juniorska karijera
1941—1945 KK SK 1913
Seniorska karijera
Godine Klub
1945—1951
1952
Crvena zvezda
Galatarze
Reprezentativna karijera
Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija FNR Jugoslavija (39 utakmica)
Trenerska karijera
1945—1955
1946—1952
1953—1954
Crvena zvezda
ŽKK Crvena zvezda
Jugoslavija
Nagrade

Nebojša Popović je najzaslužniji za veliku ekspanziju košarke u bivšoj SFRJ. Svojevremeno dugogodišnji generalni sekretar FIBA, Borislav Stanković, rekao da je „Nebojša Popović bio pokretač svega“, a jedan od naših najboljih i najtrofejnijih trenera svih vremena Ranko Žeravica „da je Nebojša Popović otac Jugoslovenske košarke“.

Detinjstvo i mladost

uredi

Rođen je 8. februara 1923. godine u Irigu, od oca Nikole, inženjera šumarstva, i majke Đurđice. Kao dečak sa porodicom je živio u Rijeci, gde je počeo da se bavi vaterpolom kao golman. Za košarku ga je zainteresovao slavni vaterpolista Božo Grkinić.

Potom se preselio u Beograd, gde je 1940. godine završio Treću mušku gimnaziju, kao najmlađi maturant u Kraljevini Jugoslaviji, a u godinama nakon rata i Pravni fakultet Univerziteta u Beogradu i Novinarsku i diplomatsku visoku školu u Beogradu (jedna od preteča Fakultet političkih nauka).[1]

Karijera

uredi

Crvena zvezda

uredi

Jedan je od osnivača Košarkaškog kluba Crvena zvezda, sa članskom kartom br. 1. Člansku kartu sa istim brojem je preuzela njegova ćerka Zvezdana 2015. godine, nakon obnavljanja članstva.[2] Ličnim trudom sa ostalim entuzijastima poput Bore Stankovića podigao je koševe na Malom Kalemegdanu, mestu gde će Crvena zvezda igrati dugi niz godina, a gde joj je i danas sedište. Igračka i trenerska karijera mu se prepliću, jer je istovremeno i igrač i trener u prvim posleratnim godinama. Učestvovao je u osvajanju 10 uzastopnih šampionskih titula Jugoslavije. Nebojša je bio kapiten i najbolji strelac Crvene zvezde u tri sezone 1946. (65 poena na sedam utakmica), 1947. (146 poena u devet mečeva — prosek 16,2 po meču, sjajan za to vreme) i 1949. (163 poena na 18 utakmica). Za Crvenu zvezdu je odigrao 58 takmičarskih utakmica i postigao 518 poena (prosek 8,9 poena po meču).

Igračku karijeru proveo je u Crvenoj zvezdi (1945—1951) a jedno vreme je nastupao i za italijansku ekipu Galatarze tokom 1952. godine.

Podjednako uspešan bio je i kao trener u ženskoj konkurenciji, a sa ŽKK Crvena zvezda osvojio je sedam šampionskih titula (1946—1952), što ga sa 17 titula prvaka države svrstava u red naših najuspešnijih trenera svih vremena.

Reprezentacija

uredi

Odigrao je 39 utakmica za reprezentaciju Jugoslavije (1946—1952). Učestvovao na Svetskom prvenstvu u Buenos Ajresu 1950. Ostalo je zabeleženo da je Nebojša postigao prvi koš na Svetskim prvenstvima, a u Argentini bio i igrač i trener „plavih“. Igrao je i na Evropskom prvenstvu u Pragu 1947. godine.

Funkcioner

uredi

Po završetku igračke i trenerske karijere, postaje generalni sekretar Jugoslovenskog olimpijskog komiteta (JOK), član je Tehničke komisije FIBA 35 godina, predsednik Komisije FIBA za međunarodna takmičenja, predsednik Košarkaškog saveza Beograda (KSB), predsednik Košarkaškog saveza Srbije (KSS; 1982—1983) i predsednik Košarkaškog saveza Jugoslavije (KSJ; 1985—1987). Bio je glavni i odgovorni urednik Jugoslovenske radio-televizije (JRT). Više od četiri decenije radio je kao dopisnik iz Beograda za renomirani italijanski sportski dnevnik „Gazeta delo Sport”.

Priznanja

uredi

FIBA mu je 1997. uručila Orden časti, a Međunarodni olimpijski komitet (MOK) ga je odlikovao prestižnom nagradom „Sportska univerzalnost“. U Alkobendasu, predgrađu Madrida, Španija, 1. marta 2007. godine, otvorena je Kuća slavnih Međunarodne košarkaške organizacije. Zajedno sa još 38 ličnosti bilo je i 5 košarkaških igrača, trenera, sudija i košarkaških radnika iz Srbije, koji su zadužili košarkaški sport. Među njima je i Nebojša Popović.

Reference

uredi
  1. ^ „NA DANAŠNJI DAN 2001.GODINE NAPUSTIO NAS JE VELIKI NEBOJŠA POPOVIĆ”. kkcrvenazvezda.rs. Pristupljeno 23. 07. 2022. 
  2. ^ „Zvezdana je Zvezdaš sa brojem 1”. KK Crevna zvezda. 30. 6. 2015. Arhivirano iz originala 03. 07. 2015. g. Pristupljeno 30. 6. 2015. 

Spoljašnje veze

uredi
niko
treneri Crvene zvezde
selektori Jugoslavije