Tekijska ostava
Tekijska ostava je arheološki nalaz sakralne riznice pohranjene u vreme dačkih ratova, krajem 1. ili početkom 2. veka. Otkrivena je prilikom izvođenja građevinskih radova u Tekiji 1948. godine, ispod poda rimske građevine koja je pripadala civilnom naselju Transdierna.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/97/Cingulum_militare%2C_Tekija.jpg/200px-Cingulum_militare%2C_Tekija.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c1/Cingulum_militare1%2C_Tekija.jpg/200px-Cingulum_militare1%2C_Tekija.jpg)
Predmeti iz Tekijske ostave čuvaju se u Narodnom muzeju u Beogradu.
Pronađeni eksponati
urediU bakarnom sudu nalazilo se 111 komada rimskog srebrnog novca iz vremena republike i careva Avgusta, Tiberija, Nerona i Flavijevaca, zaključno sa Domicijanom, zlatni i srebrni nakit, srebrni vojnički pojas (cingulum militare), srebrno posuđe-kutlača (simpulum) i dve tave (paterae), kao i šest srebrnih kultnih ikona božanstava Magna Mater, Sabazija, Jupitera, Fortune, Selene i Sola.
Prema sastavu smatra se da je ostava mogla pripadati autohtonom stanovniku Podunavlja stradalom u ratu ili je bila ratni plen rimskog legionara, koji se iz rata nije vratio po svoje blago (u njoj se nalaze rimski predmeti, ali i predmeti lokalne proizvodnje sa la tenskom i helenističkom komponentom).
Zlatni nakit predstavljen je helenističkim poluloptastim naušnicama (pet komada), koji su izrađivane u periodu od 3. do 1. veka pre nove ere, prstenjem sa elepsoidnom glavom (dva komada) i žičanim prstenom dačke provencijencije.
Srebrni nakit čine sedam žičanih narukvica prevučenih i spiralno uvijenih krajeva, sa okačenim karikama sa privescima u vidu minijaturnog oruđa (izrazito latenski oblik nakita, karakterističan za dački etnos), kao i tri rimske srebrne kašičice (cohleae) i jedna ukosnica.
Srebrni vojnički pojas proizvod je rimske toreutike (rezbarstvo), nastale na helenističkoj tradiciji. Ukrašen je biljnim motivima vreža i listića, geometrijskim ukrasom astragala i koncetričkih kružića i figuralnim motivima portreta (maski). Istog porekla su i srebrne posude za sipanje tečne žrtve, vode ili vina, ukrašene slično pojasu. Na kopči pojasa puncirano je ime vlasnika, Gaja Valerija Krescesa iz Verove centurije (C. Valerius Creces centurio Veri), a na spoljašnjoj strani simpuluma Valeri pondo libras VI.
Ikonice od srebrnog lima veoma su retko nalažene na rimskim lokalitetima, a tekijske embleme jedinstvene su i po sinkretičnom prikazivanju božanstava, gde su sintetizovane odlike i atributi helenističkih, autohtonih, dačkih i tračkih, te rimskih kultova.
Vidi još
urediIzvori
urediSpoljašnje veze
uredi- Više autora (2015). Leksikoni nacionalnih parkova Srbije - Đerdap. Beograd: JP Službeni glasnik - Geografski institut "Jovan Cvijić" SANU. str. 305—306. ISBN 978-86-519-1799-1.