Jerolim Karadža
Jerolim Karadža (Skoplje, 30. septembar 1937 – Zagreb, 13. septembar 2021) bio je jugoslovenski rukometni reprezentativac i torakalni hirurg.
Jerolim Karadža | |||
---|---|---|---|
Lični podaci | |||
Datum rođenja | 30. septembar 1937. | ||
Mesto rođenja | Skoplje, Kraljevina Jugoslavija | ||
Datum smrti | 13. septembar 2021.83 god.) ( | ||
Mesto smrti | Zagreb, Hrvatska | ||
Informacije o karijeri | |||
Pozicija | pivot | ||
Reprezentativna karijera | |||
![]() | 168 | ||
Biografija
urediNjegova porodica se 1941. doselila u Banju Luku, u kojoj je završio osnovnu školu i realnu gimnaziju. Medicinski fakultet završio je 1962. u Zagrebu. Sportom se počeo baviti kao gimnazijalac. Godine 1954. postao je član Košarkaškog kluba „Borac”, Banja Luka, a odmah potom i Rukometnog kluba „Borac”. Takmičio se u oba sporta paralelno do 1957, kada su oba kluba stekla pravo da se, kroz kvalifikacije, plasiraju u savezne lige SFRJ. U obje ekipe igrali su uglavnom isti igrači. Kako se samo RK „Borac“ kvalifikovao u novoformiranu Saveznu ligu, talentovana generacija opredijelila se za rukomet. Sa RK „Borac“ osvojio je Kup SFRJ (1957, 1958, 1961, 1969) i prvenstvo SFRJ (1958/59, 1959/60). Za reprezentaciju Jugoslavije debitovao je na Svjetskom prvenstvu u Njemačkoj Demokratskoj Republici (1958), a učestvovao je i na svjetskim prvenstvima u Saveznoj Republici Njemačkoj (1961), Čehoslovačkoj (1964) i Švedskoj (1967). Za reprezentaciju je nastupio 70 puta i postigao 168 golova. Prvi je igrač u istoriji rukometa koji je, prilikom šutiranja na protivnički gol, skočio u prostor od šest metara i, „leteći“ prema golu, šutirao iz vazduha prije nego što je dodirnuo tlo. Pet puta je biran za najboljeg sportistu Bosanske Krajine (1958–1961. i 1968) i nekoliko puta proglašavan najboljim rukometašem SR BiH i SFRJ. U anketi časopisa Međunarodne rukometne federacije (IHF) „World Handball“, 2000. godine, izabran je, na poziciji pivota, među sedam najboljih rukometaša XX vijeka. I po završetku igračke karijere (1971), i po preseljenju u Zagreb (1976), ostao je aktivan u sportu. Do 1990. igrao je na veteranskim turnirima, kao član Akademskog rukometnog kluba „Mladost“, Zagreb.
Kao ljekar, specijalizirao je hirurgiju, a supspecijalizaciju iz torakalne hirurgije završio je 1976. godine. Primarijus je postao 1977. godine. Na Medicinskom fakultetu u Zagrebu magistrirao je 1983. odbranom rada Utjecaj dekortikacije pluća na funkciju respiracije i doktorirao 1993. odbranom teze Istraživanje promjena serumskih ganglizoida u bolesnika s kirurški liječenim planocelularnim karcinomom pluća. Radio je u banjalučkoj bolnici i u Domu zdravlja, a od 1976. bio je zaposlen u Klinici za plućne bolesti Jordanovac u Zagrebu. Od 1988. vodio je Kirurški odjel Klinike za torakalnu medicinu Jordanovac. Bio je član ekipe hirurga koja je 2002. obavila prvo presađivanje pluća u Hrvatskoj. Penzionisan je 2007. godine.[1]
Reference
uredi- ^ Enciklopedija Republike Srpske. 5, K-L. Banja Luka: Akademija nauka i umjetnosti Republike Srpske. 2023. str. 132. ISBN 978-99976-42-72-1.