Zoran Gluščević

Zoran Gluščević (Užička Požega, 23. maj 1924Beograd, 11. maj 2006) bio je srpski književnik, prevodilac, književni i likovni kritičar i esejista. Njegov legat nalazi se u Udruženju za kulturu, umetnost i međunarodnu saradnju „Adligat” u Beogradu.  

Zoran Gluščević
Lični podaci
Datum rođenja(1924-05-23)23. maj 1924.
Mesto rođenjaUžička Požega, Kraljevina SHS
Datum smrti11. maj 2006.(2006-05-11) (81 god.)
Mesto smrtiBeograd, Srbija i Crna Gora
ObrazovanjeUniverzitet u Beogradu, Požarevačka gimnazija

Biografija uredi

Zoran Gluščević rođen je 23. maja 1924. godine u Užičkoj Požegi. U Požarevcu i Beogradu pohađao je gimnaziju, nakon čega je diplomirao na Filozofskom fakultetu u Beogradu, na katedri za germanistiku. Bio je oženjen za Milku Lučić Gluščević, novinarku i dugogodišnju urednicu Kulturnog dodatka lista „Politika".

Veoma rano se afirmisao na književnoj i kulturnoj sceni. Bavio se nemačkom književnošću, prevođenjem, pisanjem eseja, drama za radio i televiziju, studija i kritika. Za sobom je ostavio oko tridesetak književnih dela. Priredio je i prvi objavio sabrana dela nemačkog nobelovca Hermana Hesea, a važio je za jednog od najboljih poznavalaca Heseovog opusa, kao i stvaralaštva Franca Kafke.[1] Sa Maricom Josimčević i Radovanom Popovićem, priredio je i sabrana dela Isidore Sekulić.

Bio je urednik lista „Umetnost i kritika", zatim Izdavačkog preduzeća „Vuk Karadžić" i Izdavačkog zavoda „Jugoslavija" i glavni i odgovorni urednik „Književnih novina".[2] U „Književnim novinama” je 1969. godine objavio tekst u kojem je osudio ulazak vojnih trupa SSSR u Čehoslovačku, zbog čega je osuđen na šest meseci zatvora.[3] Bio je politički angažovan intelektualac, što pokazuju i njegova dela „Kosovo i nikad kraja” (1989), „Ratne igre oko Kosova” (1999) i „F-117, ili, Sunovrat NATO strategije" (1999), u kojima kritikuje međunarodnu politiku prema Kosovu i SCG.

Zoran je bio pred­sed­nik Udru­že­nja knji­žev­ni­ka Sr­bi­je, kao i pred­sed­nik ži­ri­ja za do­de­lu NIN-o­ve na­gra­de. Dobitnik je brojnih nagrada i priznanja, od kojih su neke Oktobarska nagrada grada Beograda 1966. godine, za delo „Putevima humaniteta".

Legat Zorana i Milke Gluščević uredi

Juna 2018. godine Milka Lučić, Zoranova udovica, formirala je legat „Zorana i Milke Gluščević“ u Udruženju za kulturu, umetnost i međunarodnu saradnju „Adligat". Tom prilikom Udruženju je poklonjena njihova cela biblioteka strane literature, kao i mnoštvo nagrada i drugih predmeta iz zajedničkog stana Milke i Zorana.[1] Legat se nalazi u Muzeju srpske književnosti na Banjici.

Dela uredi

 
Milka Lučić Gluščević, supruga Zorana Gluščevića, ispred zajedničke biblioteke.
  • Kako se posmatra književno delo (1953)
  • Putevi humaniteta I i II (1964, 1965)
  • Perom u raboš (1966)
  • Epoha romantizma (1966)
  • Romantizam (1967)
  • Mit, književnost i otuđenje (1970)
  • Studija o Kafki (1971)
  • Kafka: Ključevi za Zamak (1972)
  • Alfa i omega (1975)
  • Kafka: krivica i kazna (1980)
  • Poezija i magija, eseji o pesnicima (1980)
  • Kosovo i nikad kraja (1989)
  • F-117, ili, Sunovrat NATO strategije (1999)
  • Ratne igre oko Kosova (1999)
  • Sava Rakočević, monografija o savremenom srpskom slikaru (2001)
  • Okultna moć (2001)
  • Mefisto i on, roman (2005)
  • Gete (2011)

Reference uredi

  1. ^ a b „Postignut dogovor o legatu Zorana i Milke Gluščević”. Srbija među knjigama. 6—18: 27. 2018. ISSN 2620-1801 — preko Udruženje za kulturu, umetnost i međunarodnu saradnju „Adligat”. 
  2. ^ „Književne novine”. www.uksrbije.org.rs. Arhivirano iz originala 04. 09. 2018. g. Pristupljeno 2020-07-09. 
  3. ^ „[sorabia] Politika: In memoriam - Zoran Gluscevic”. www.mail-archive.com. Pristupljeno 2020-07-02.