Milutin Mita Miljković (Berane, 22. novembar 191916. decembar 2004) bio je učesnik Narodnooslobodilačke borbe i društveno-politički radnik SR Srbije i SFR Jugoslavije i diplomata.

mita miljković
Mita Miljković 1957.
Lični podaci
Datum rođenja(1919-11-22)22. novembar 1919.
Mesto rođenjaBerane,  Kraljevstvo SHS
Datum smrti16. decembar 2004.(2004-12-16) (85 god.)
Mesto smrti Srbija i Crna Gora
Profesijadruštveno-politički radnik
Delovanje
Član KPJ od1938.
Učešće u ratovimaNarodnooslobodilačka borba
SlužbaNOV i PO Jugoslavije
19411945.
1. predsednik skupštine FK Crvena zvezda
Periodfebruar 1948 — mart 1951.
Prethodnikslužba uspostavljena
NaslednikIsa Jovanović

Odlikovanja
Orden narodnog oslobođenja Orden partizanske zvezde sa srebrnim vencem Partizanska spomenica 1941.

Biografija uredi

Rođen je 22. novembra 1919. u Beranama, a nakon Prvog svetskog rata njegova porodica je kolonizovana u Metohiju. Školovao se u Peći, gde je došao u dodir sa omladinskim revolucionarnim pokretom, zbog čega je bio isključen iz gimnazije.[1]

Potom je studirao na Pravnom fakultetu u Beogradu, gde je aktivno učestvovao u revolucionarnom studentskom pokretu i 1938. postao je član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). Zbog revolucionarnog rada više puta je bio hapšen.[2]

Učesnik je Narodnooslobodilačkog rata od 1941. godine. Bio je sekretar Oblasnog komiteta SKOJ-a za Kosovo i Metohiju i član Biroa Oblasnog komiteta KPJ za Kosovo i Metohiju. Uhapšen je 1942. nakon čega je poslat u internaciju u Italiju. Posle kapitulacije Italije, bio je politički komesar Kosovsko-metohijskog odreda i od novembra 1943. politički komesar Prve makedonsko-kosovske udarne brigade. Potom je ponovo bio na dužnosti sekretara Oblasnog komiteta SKOJ-a za Kosovo i Metohiju.[2]

Nakon oslobođenja Jugoslavije, bio je poverenik za prosvetu Autonomne Kosovsko-metohijske oblasti, ministar prosvete i kulture u Vladi NR Srbije 1949—1950. godine. Kao rukovodilac Agitpropa za Kosovo i Metohiju osnivač je i prvi direktor i glavni i odgovorni urednik lista Jedinstvo u Prištini (1944-1946), a od 1946. je u Oblasnom komitetu KPS za Kosmet. Aprila 1952. postao je zamenik glavnog urednika i urednik spoljnopolitičke rubrike, a potom i glavni urednik lista Politika, do 1953. godine. Od 1953. do 1957. bio je ambasador FNRJ u NR Bugarskoj, a potom direktor lista Politika. Od 1958. do 1961. bio je ambasador FNRJ u Kraljevini Grčkoj. Od 1962. do 1967. bio je ambasador SFRJ u Francuskoj.[1]

Bio je član Oblasnog komiteta KPS za Kosovo i Metohiju i član Centralnog komiteta Saveza komunista Srbije.[1]

Biran je za narodnog poslanika Narodne skupštine FNRJ prvog i drugog saziva.[1]

Od februara 1948. do juna 1951. bio je prvi predsednik Skupštine Fudbalskog kluba „Crvena zvezda”.

Bavio se publicističkim radom. Godine 1960. objavio je knjigu Znani i neznani, a 1995. knjigu Burne diplomatske godine — iz sofijskog dnevnika 1953-1956. Zajedno sa Pavlom Jovićevićem 1981. objavio je knjigu Borba pećkih komunista između dva rata 1918—1941.

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima je Orden narodnog oslobođenja.[2]

Reference uredi

  1. ^ a b v g Ko je ko 1970, str. 670.
  2. ^ a b v Leksikon NOR 1981, str. 659.

Literatura uredi