Episkop budimski Lukijan

епископ будимски СПЦ

Lukijan (svetovno Vojislav Pantelić; Mol kod Ade, 19. avgust 1950) episkop je budimski i administrator Eparhije temišvarske. Bivši je episkop „segedinski” (19992002), episkop slavonski (19851999) i vikarni episkop moravički (19841985).

Lukijan (Pantelić)
Doček novoizabranog vladike pakračko-slavonskog Lukijana Pantelića u Klokočeviku, ljeto 1985.
Osnovni podaci
Pomesna crkvaSrpska pravoslavna crkva
EparhijaEparhija budimska
Činepiskop
Titulaepiskop budimski i administrator Eparhije temišvarske
SedišteSentandreja
Godine službeod 2002.
PrethodnikDanilo Krstić
Prethodna eparhijaEparhija temišvarska
Godine službe19992002.
Prethodna eparhijaEparhija slavonska
Godine službe19851999.
PrethodnikEmilijan Marinović
NaslednikSava (Jurić)
Lični podaci
Svetovno imeVojislav Pantelić
Datum rođenja(1950-08-19)19. avgust 1950.(73 god.)
Mesto rođenjaMol, FNR Jugoslavija

Životopis uredi

Vladika Lukijan (Vojislav Pantelić) rođen je 19. avgusta 1950. godine, na Preobraženje, u bačkom selu Mol kod Ade, FNRJ. Roditelji su mu Milan i Zagorka rođ. Sivčev. Osmogodišnju školu je završio u svom selu, a gimnaziju u Senti. Najprije je studirao pravne nauke, a zatim diplomirao na Bogoslovskom fakultetu u Beogradu (1980). Postdiplomske studije pohađao je na Institutu za istočne crkve u Regensburgu u Nemačkoj, a potom i u Engleskoj, u Ekseteru.

Episkop šumadijski Sava Vuković zamonašio ga je 1979. u manastiru Divostinu, a rukopoložio ga je u čin jeromonaha u manastiru Svete Melanije u Zrenjaninu (1981). Vršio je dužnost paroha na manastirskoj parohiji Divostin-Poskurice.[1][2]

Episkop uredi

Na redovnom zasjedanju Svetog arhijerejskog sabora (1984) izabran je za vikarnog episkopa moravičkog, pomoćnika patrijarhu srpskom. Hirotonisan je u Sabornoj crkvi u Beogradu dana 1. jula 1984. godine od patrijarha srpskog Germana, episkopa šumadijskog Save Vukovića i niškog Irineja Gavrilovića.

Od 1985. bio je na episkopskom prestolu Eparhije slavonske u Pakracu, odakle se zbog ratnih prilika sa dijelom pastve povukao 1991. godine na slobodnu srpsku teritoriju u Okučane odakle je sa svojom pastvom protjeran u operaciji Bljesak (1995). Nakon pada Zapadne Slavonije episkop Lukijan odlazi u Ameriku gdje je bio pomoćni episkop mitropolitu Irineju Kovačeviću, a na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu u Libertivilu predavao je opštu istoriju hrišćanske crkve jednu akademsku godinu.

Administraciju Eparhije temišvarske preuzeo je 1996. godine. Tokom 1999. izabran je novi episkop slavonski Sava (Jurić), a episkop Lukijan je izabran za episkopa „segedinskog” i nastavio je administrirati Eparhijom temišvarskom.

Poslije smrti episkopa budimskog Danila (Krstića) postavljen je 2002. za episkopa budimskog i nastavio da upravlja Temišvarskom eparhijom kao administrator.

Na srpski jezik je preveo bogoslužbene knjige Posni i Cvetni Triod, Oktoih i svih 12 Mineja.

Član je Udruženja književnika Srbije od 2017. godine.

Dobitnik je Velike bazjaške povelje za 2018.

Govori ruski, nemački, engleski, mađarski, a služi se rumunskim i grčkim jezikom.

Odlikovan je 14. marta 2022. godine mađarskim ordenom Srednjim krstom za zasluge.[3]

Na Vidovdan 28. juna 2022. godine predsednik Republike Srbije Aleksandar Vučić odlikovao je Episkopa Lukijana Ordenom Karađorđeve zvezde prvog stepena.[4] U martu 2023. odlikovao ga je rumunski patrijarh Danilo.[5]

Reference uredi

  1. ^ Saborna crkva u Beogradu: Hirotonija episkopa moravičkog Lukijana Arhivirano na sajtu Wayback Machine (2. decembar 2013), Pristupljeno 2. 9. 2014.
  2. ^ Hirotonisan novi episkop moravički Lukijan („Kalenić”, broj 5/1984, str. 14)[mrtva veza], Pristupljeno 2. 6. 2019.
  3. ^ „Visoko odlikovanje Mađarske episkopu Lukijanu”. SPC. 15. 3. 2022. Arhivirano iz originala 15. 03. 2022. g. Pristupljeno 15. 3. 2022. 
  4. ^ „Episkop Lukijan odlikovan Ordenom Karađorđeve zvezde prvog stepena”. https://spc.rs/. 30. jun 2022.  Spoljašnja veza u |website= (pomoć)
  5. ^ „Patrijarh rumunski Danilo odlikovao vladiku Lukijana”. SPC. 29. 3. 2023. Pristupljeno 29. 3. 2023. 

Vidi još uredi

Spoljašnje veze uredi


vikarni episkop moravički
19841985.
episkop slavonski
19851999.
-
episkop „segedinski”
19992002.
-
episkop budimski
od 2002.
-