Otvorite glavni meni

Žarko Laušević (19. januar 1960) srpski i jugoslovenski filmski glumac.

Žarko Laušević
Datum rođenja(1960-01-19)19. januar 1960.(59 god.)
Mesto rođenjaCetinje, SR Crna Gora, SFR Jugoslavija
Bitna ulogaŠilja — Sivi dom
Pavle — Šmeker
Miloš Obilić — Boj na Kosovu
Đorđe Karađorđević — Senke nad Balkanom
Ilija/Alija — Nož
Aćim Katić — Koreni
Ilija - Državni službenik
IMDb veza

BiografijaUredi

Žarko je diplomirao glumu na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu. Bio je član Jugoslovenskog dramskog pozorišta, gde je ostvario uloge u velikom broju predstava. Na filmu je debitovao 1982. godine, ulogom u filmu Progon. Iste godine ostvario je značajne uloge u filmovima Savamala i Direktan prenos. Vrlo brzo je dobio jednu od glavnih uloga u TV seriji Sivi dom (1984), koja mu je donela veliku popularnost. Nakon toga, igrao je uloge u više od dvadeset filmova i televizijskih serija, među kojima su: Šmeker (1985), Svečana obaveza (TV) (1986), Dogodilo se na današnji dan (1987), Oficir s ružom (1987), Braća po materi (1988), Boj na Kosovu (1989), Original falsifikata (1991), Bolje od bekstva (1993), Kaži zašto me ostavi (1993), Nož (1999).

Suđenja za ubistvoUredi

Dana 31. jula 1993. godine, Žarko i njegov pet godina stariji brat Branimir, zvani Mili, napadnuti su od grupe huligana u blizini podgoričkog lokala „Epl”. Tom prilikom je Žarko iz svog pištolja CZ-99 usmrtio napadače Dragora Pejovića i Radovana Vučinića, a teško ranio Andriju Kažića, dok je ovaj prilazio da se pridruži napadačima. Osuđen je na 15 godina zatvora zbog dvostrukog ubistva.[1] Ta je presuda, nakon žalbi, potvrđena 1994. godine. Kaznu je izdržavao u Spužu i Požarevcu. Nakon ukidanja presude od strane Saveznog suda, po ponovnom pretresu februara 1998. godine, kojim je predsedavala sudija Svetlana Vujanović, izrečena mu je kazna od 4 godine zatvora zbog dvostrukog ubistva u prekoračenju nužne odbrane. Budući da je u tom trenutku već izdržao 4,5 godine, pušten je na slobodu.

Ubrzo nakon toga je napustio zemlju i nastanio se u Njujorku, u SAD.

Vrhovni sud Crne Gore je, po žalbi tužioca 30. marta 2001. godine, tu odluku o kazni preinačio i izrekao kaznu od 13 godina zatvora.[1]

Dana 3. jula 2009. godine, saopšteno je da je Laušević uhapšen u Sjedinjenim Američkim Državama zbog boravka u SAD bez vize i da se razmatra njegova ekstradicija Srbiji po međunarodnoj poternici koja je raspisana 2002. godine na zahtev Trećeg opštinskog suda u Beogradu.[2] Dana 14. septembra 2009. godine, sud u Njujorku doneo je odluku o ukidanju pritvora Lauševiću.[3]

Godine 2011, objavio je knjigu Godina prođe dan nikad. Septembra 2013. iz štampe je izašla Druga knjiga.[4]

Dana 29. decembra 2011, pomilovao ga je predsednik Republike Srbije Boris Tadić.[5] Srpski pasoš uručio mu je 1. februara 2012. ministar unutrašnjih poslova Ivica Dačić u Njujorku.[6]

O njegovom životu napravljen je film „Lauš” po ideji, scenariju i u režiji Branke Bešević Gajić, čija se premijera očekuje u februaru 2014. godine u Sava centru.[7]

Posle više godina posetio je Srbiju i Crnu Goru u maju 2014. godine.[8]

FilmografijaUredi

Filmografija glumca Žarka Lauševića
God. Naziv Uloga
1970. e
1978. M. V. Vojin Vukelić
1980. e
1982. Savamala Vinko Sarić
1982. 13. jul Janko
1982. Ruski Umetnički eksperiment Tjomkin
1982. Progon Mirko
1982. Direktan prenos Fantom
1982. Venerijanska raja Lazar
1983. Hasanaginica Hasanaga
1983. Mrtvi se ne vraćaju (mini-serija)
1983. Dani Avnoj-a
1983. Igmanski marš Miljan
1983. Oštrica brijača
1984. Ne tako davno Srle
1984. Lazar Lazar mlađi
1985. Jedna polovina dana
1985. Jagode u grlu Lale
1986. Dobrovoljci sportista
1986. Lepota poroka mladić s cigaretom
1986. Svečana obaveza Zoran Hadžikostić
1986. Šmeker Pavle/Pavel Ivković
1986. Sivi dom Šilja
1987. Pod ruševinama
1987. Dogodilo se na današnji dan Bajra
1987. Rimski dan Sekst Propercije
1987. Oficir s ružom Petar Horvat
1987. Oktoberfest Skobi
1988. Leto (TV) Milan
1988. Vuk Karadžić knez Mihailo Obrenović
1988. The Fortunate Pilgrim
1988. Put na jug Morit
1988. Braća po materi Braco Gavran
1989. Boj na Kosovu Miloš Obilić
1989. Atoski vrtovi - preobraženje Slikar Sava
1990. e
1990. Stela Mato Herceg
1990. Valjevska bolnica Miloje Dacić, sin
1990. Kolubarska bitka Aleksa Dačić
1990. Zaboravljeni Aca
1990. Početni udarac
1990. Bal Ekart
1991. Original falsifikata Stojan
1991. Montenegro
1992. Crni bombarder Šmajser
1992. Preci i potomci narator
1993. Kaži zašto me ostavi Peđa
1993. Bolje od bekstva Aleksa Radman
1994. Rođen kao ratnik Gibon
1999. Nož Alija Osmanović/Ilija Jugović
1999. Ranjena zemlja Nele
2010. e
2015. Smrdljiva bajka Moma
2017. Senke nad Balkanom princ Đorđe Karađorđević
2018. Koreni (TV serija) Aćim Katić
2019. Pet Žaca
2019. Državni službenik (serija) Ilija
2020. Očevi slobode Jovan Jovanović Zmaj
2020. Volja sinovljeva

Nagrade i priznanjaUredi

  • Zlatna arena u Puli za najbolju mušku ulogu u filmu Oficir sa Ružom, 1987. godine
  • Nagrada lista Polet u Puli Žarku Lauševiću i Kseniji Pajić za najpoetičniji emotivni odnos, 1987. godine
  • Nagrada Car Konstantin u Nišu za uloge u filmovima Oficir sa Ružom, Dogodilo se na današnji dan i Oktoberfest, 1987. godine
  • Nagrada „Grad teatar” za ulogu u predstavi Kanjoš Macedonović, 1989. godine
  • Nagrada Zoran Radmilović za ulogu u predstavi Kanjoš Macedonović, 1989. godine
  • Sterijina nagrada za likove Rastka Nemanjića i Svetog Save u predstavi Sveti Sava, 1990. godine
  • Nagrada izdavačke kuće Dečje Novine za ulogu u filmu Tango Argentino, 1992. godine
  • Gran Pri na Filmskim susretima u Nišu za ulogu u filmu Bolje od Bekstva, 1993. godine
  • Nagrada lista Novost 8 za ulogu u filmu Kaži zašto me ostavi, 1993. godine
  • Nagrada u Herceg Novom
  • Nagrada Gran pri Naisa, Filmsku susreti − Niš, 2016. godine
  • Nagrada Zlatna antena za glavnu mušku ulogu, Fedis, 2019. godine [9]

ReferenceUredi

  1. 1,0 1,1 N., V. (19. 2. 2004). „Nagađanja oko poternice”. Večernje novosti. Pristupljeno 20. 1. 2019. 
  2. ^ „Žarko Laušević uhapšen u Americi”. RTS. 3. 7. 2009. Pristupljeno 20. 1. 2019. 
  3. ^ Trikić, Tanja; Cvijić, Vuk (15. 9. 2009). „Laušević na slobodi”. Blic. Pristupljeno 20. 1. 2019. 
  4. ^ Druga knjiga” Žarka Lauševića”. B92. 13. 9. 2013. Pristupljeno 20. 1. 2019. 
  5. ^ „Tadić pomilovao Žarka Lauševića”. Blic. 29. 12. 2011. Pristupljeno 20. 1. 2019. 
  6. ^ Tanjug (1. 2. 2012). „Laušević: Nisam očekivao da ću pasoš dobiti lično od ministra policije”. Blic. Pristupljeno 20. 1. 2019. 
  7. ^ Tanjug (16. 9. 2013). „Premijera filma o Žarku Lauševiću u februaru”. Večernje novosti. Pristupljeno 20. 1. 2019. 
  8. ^ „Žarko Laušević stigao u Srbiju”. Večernje novosti. 20. 5. 2014. Pristupljeno 20. 1. 2019. 
  9. ^ https://www.prva.rs/show-biz/vesti/319239/na-festivalu-fedis-nagrada-za-lausevica-sefica-zirija-neda-arneric-komentarise-moracu-jos-malo-da-ostarim-da-bih-dobijala-uloge

Spoljašnje vezeUredi